Laat dit goed tot u doordringen Turkije dreigt de Europese Unie met geweld - ik kan er niets anders van bakken als ik de berichten goed lees.
Dit staat in The Times: 'RECEP TAYYIP ERDOGAN, the Turkish Prime Minister, has told European Union leaders that they will pay a heavy price in continued and escalating violence from Islamic extremists if the EU rejects Turkey as a member and confirms itself as a Christian club.'
Laat goed tot u doordringen wat daar staat. Het is een verbijsterend wereldbeeld dat uit die woorden opstijgt. En het is zaak om ons met alle macht tegen een lidmaatschap van Turkije te verzetten.
Als Turkije lid kan worden, dan kan ook Marokko lid worden, of Kenia, want er zijn dan kennelijk geen grenzen aan het Europese avontuur. Vanzelf zal de EU doodbloeden - waar ik geen problemen mee heb. De vraag is hoe gewelddadig dat doodbloeden zal zijn.
1 ding is zeker: Erdogan ziet de aansluiting van Turkije als een islamitische toetreding tot een christelijke club die daarmee minder christelijk wordt, niet als een democatie die andere democratieen komt versterken. Let erop: Erdogan maakt voortdurend de islam/niet-islam tegenstelling.
We moeten ons niet vergissen; een vergissing ten aanzien van deze toetreding kan fataal zijn. Bij een recent onderzoek bleek dat een kwart van alle Turken de EU in wil om er te gaan werken. Zo goed gaat het kennelijk in Turkije dat een kwart van de bevolking het land wil verlaten.
Let wel: ik ben gek op onze Nederlandse Turken. Ik kom graag in Turkse winkels en ontmoet er vriendelijkheid en beschaving. Maar dat betekent nog niet dat we nu heel Turkije in de EU moeten halen. Erdogan is een wolf in schaapskleren. Hij is een conservatieve moslim met een eigen agenda, die niets met die van de EU te maken heeft.
Als hij de toetreding tot de EU van Turkije als islamitisch land zo nodig moet benadrukken, moeten we Turkije afwijzen. Laat onze politieke elites niet ontsnappen. Oefen druk op hen uit.
De EU is groot, ingewikkeld en problematisch genoeg. We mogen niet voor dreigementen door de knieen gaan. Zeker niet als je je afvraagt wat Erdogan nou eigenlijk wil zeggen met dat geweld van islamitische extremisten.
Zijn dat Turken die heel veel van Europa houden maar boos worden nadat ze worden afgewezen? Of beweert hij dat Turkije een matigende invloed heeft op het extremisme? Beide opties zijn onzin.
Turkije kampt zelf met islamitisch geweld en zal de toename van dat geweld alleen kunnen stoppen wanneer het zelf traditioneler islamitisch wordt en uiteindelijk de sjaria zal invoeren - dat is het doel van de extremisten.
En islamieten die tot geweld overgaan omdat ze niet lid mogen worden van een christelijk clubje zijn niet goed bij hun hoofd. Ofwel: het is blufpoker van een man die zich heeft voorgenomen om de islam - die zijn leven beheerst - op het Europese continent een hoofdrol te laten spelen.
Wat er ook nog eens bijkomt is Turkije's weigering om EU-lid Cyprus niet te erkennen. En met zo'n land - corrupt tot op het bot - onderhandelen over een toetreding? Zijn we dan echt allemaal volkomen krankzinnig geworden? Heeft u nog een greintje hoop?
'You may not be interested in war but war is interested in you.' Dit is een quote van Trotski, waarmee dit opmerkelijke essay begint dat nu Groot-Brittannië op zijn kop zet. Het is geschreven door een anonieme Britse bureaucraat die geen toekomst meer in Europa ziet.
Het is een hele lap om te lezen, 74 pagina's, maar u komt aliena's tegen als deze: 'International law will not prove a salvation from conflict, nor will the two organisations dedicated to its spread - the UN and the EU. Both suffer dual problems: a legitimacy problem, given that legitimacy in the West relates to democratic accountability and neither organisation is democratically accountable; and an enforcement problem, given that both seek to minimise the power of the individual state but both rely on individual states.
Further, international law is making it harder to conduct military operations by applying what are often inappropriate legal concepts to violent situations not susceptible to solution by civilian methods (the dilemma of "warfighting" or "peacekeeping").'
En mocht u nog een greintje hoop hebben op de toekomst van de EU, dan heeft anonymus deze observatie voor u: 'It may well be that the inherent nature of our culture renders such an alliance is doomed to fail. Given the hostility of much of educated opinion for the values of liberal democracy and competitive markets, it may prove impossible ever to forge sufficient unity of purpose - at least without the fear of destruction by an enemy.
Without some such attempt, however, there is the danger of a repeat of the 1930's experience and its terrible sequel as security and economic crises challenge the foundations of liberal democracy in this Century. There was no coherent entity to combat Nazism in the thirties. NATO did this job against Communism but is no longer suited to the role unless it is itself transformed.
Mankind endlessly repeats errors but it is worth our effort in the UK to attempt to forge a new alliance before we again feel confronted by a mortal enemy, or feel his first blow. Changing attitudes in American policy elites and the potential openness of new EU members to a new approach provides an opportunity - but only if this country can rediscover a sense of self-confidence and optimism about our capacity to improve our world.'
Sorry voor al het Engels - neem er een woordenboek bij en lees het. Het kost u een avond, maar het is de moeite meer dan waard. 'Mankind endlessly repeats its errors', schrijft anonymus. Mark Twain omschreef het ooit anders: 'History doesn't repeat itself, but it rhymes.'
, 14 december