Vanuit een terreinwagen werd hij op maandag 31 oktober 2005 voor de deur van een van zijn huizen doodgeschoten: Evert Hingst, tandartszoon en ex-advocaat te Amsterdam. Alles wijst erop dat de slimme fiscalist zelf grote ambities in de onderwereld had en zijn hand overspeelde met sluw dubbelspel. Een reconstructie.
Gerlof Leistra
Met zijn voorliefde voor mooie vrouwen, snelle auto's en het grote geld was advocaat Evert Hingst het prototype van de consigliere, ofwel maffiaraadsman. Tot zijn clientèle behoorden beruchte onderwereldfiguren als Mink Kok, Sam Klepper, Johnny Mieremet en Stanley Hillis. Naar eigen zeggen hield Hingst – kaal, trendy stoppelbaard, modieuze bril – er 'een onorthodoxe werkstijl' op na.
Zijn werkkamer in zijn klassieke kantoor aan de Keizersgracht in Amsterdam was een chaos. Hingst zat meer in het vliegtuig dan achter zijn bureau. Zijn flamboyante levensstijl was alleen vol te houden met drugs. In hotelsuites in onder meer Parijs gaf Hingst op een avond moeiteloos vele duizenden euro's uit aan vrouwen en cocaïne. Ook op 'feesteiland' Ibiza was hij een bekende verschijning.
'Graaier'
Door zijn riskante werkwijze wist Hingst dat hij gevaar liep. Hij speelde criminelen tegen elkaar uit en stond bekend als 'graaier'. Ook werd hij door het 'milieu' gezien als informant. Voor ingewijden was het niet de vraag óf maar wanneer hij zou worden geliquideerd.
Op 31 oktober 2005 stierf de 36-jarige Evert Hingst in maffiastijl. Voor de deur van zijn appartement aan de Gerrit van der Veenstraat in Amsterdam, dat hij deelde met zijn vriendin Gaby en hun zoontje, werd hij vanuit een terreinwagen doodgeschoten. In de dagen daarna werden drie van zijn criminele contacten eveneens geliquideerd, onder wie de gevreesde Johnny Mieremet die in Thailand werd doodgeschoten.
Wie was 'meesterboef' Evert Hingst en welke rol speelde Mink Kok in zijn leven? Zit Kok wellicht achter zijn liquidatie?
Tandartszoon
Evert Constantijn Drijber wordt op 22 maart 1969 geboren in Utrecht als zoon van een tandarts. Na de scheiding van zijn ouders neemt Evert de naam van zijn moeder aan: Hingst. Hij studeert rechten in Utrecht en Amsterdam. Hingst werkt in de rechtswinkel als de bijna acht jaar oudere Mink Kok – zelf gesjeesd rechtenstudent – hem om advies vraagt. Het klikt en via Kok kan Hingst eind 1998 als stagiair komen werken bij advocaat Arthur Toenbreker aan de Keizersgracht, jarenlang een van de financieel adviseurs van maffiabaas Klaas Bruinsma.
Na de liquidatie van Bruinsma in 1991 vormde Mink Kok met Stanley Hillis en Jan Femer de leiding van de zogenoemde Delta-organisatie of 'Erven-Bruinsma'. Terwijl het Interregionaal Rechercheteam (IRT) dacht met Etienne Urka, Charles Geerts en advocaat John Engelsma de top van de organisatie in beeld te hebben, ging Mink Kok dankzij corruptie bij overheidsdiensten ongestoord zijn gang. De door het IRT 'gecontroleerde' hasjtransporten uit Colombia gebruikte hij om tonnen cocaïne 'binnen te trekken'. Tegelijk was hij informant van de politie.
Dubbelrol
Behalve in de drugshandel was Kok op grote schaal actief in de internationale wapenhandel. Ook daarbij speelde hij een dubbelrol. In 1997 leverde hij op verzoek van de geheime dienst BVD – de voorloper van de AIVD – de Koninklijke Marechaussee een Joegoslavisch antitank-raketsysteem. Een paar jaar eerder was hij opgepakt na de vondst van wapens, semtex en 90 kilo cocaïne in een huis aan de Amsterdamse Newtonstraat. Kok kreeg zes jaar, maar mocht zijn cassatieverzoek in vrijheid afwachten.
Begin 1998 wordt Kok in Frankrijk aangehouden op verdenking van omkoping van een Belgische justitiemedewerker. Officier van justitie Fred Teeven bezoekt hem in zijn cel. Kok sluit een deal als mogelijke kroongetuige en komt in oktober 1998 vrij.
Evert Hingst wordt de vaste fiscaal adviseur van Kok en lijkt als zogeheten geheimhouder – advocaat met verschoningsrecht – een betrouwbare partner. Hij is erbij als Kok op weg naar de Belastingdienst in Amsterdam op 15 september 1999 door een arrestatieteam wordt klemgereden. De politie verdenkt Kok van betrokkenheid bij een enorme partij wapens en xtc die na een tip van de BVD is aangetroffen in een appartement aan de Nachtwachtlaan. Onder meer op grond van vingerafdrukken krijgt Kok dit keer drie jaar en zes maanden.
Schaduwpraktijk
Kok is niet zijn enige cliënt, maar Hingst houdt intensief contact met hem. De slimme fiscalist bouwt in razend tempo een schaduwpraktijk op als witwasser voor drugscriminelen. Hij is een meester in het opzetten van ondoorzichtige constructies voor aankoop van onder meer onroerend goed. Zwart geld wordt overgebracht naar het buitenland en daarna teruggeleend.
Op 26 februari 2002 heeft Hingst op zijn kantoor aan de Keizersgracht een afspraak met Johnny Mieremet. Deze probeert 23 miljoen euro aan geïnvesteerd zwart geld terug te vorderen van omstreden vastgoedhandelaar Willem Endstra. Als Mieremet even later het pand verlaat, wordt hij op de stoep onder vuur genomen. Hij overleeft de aanslag en verdenkt Hingst van een 'opzetje' met Endstra – geliquideerd in mei 2004 – en de beruchte Amsterdamse onderwereldfiguur Willem Holleeder.
Palmboompjes
Vanaf dat moment waarschuwt de recherche Hingst geregeld dat zijn leven gevaar loopt. Het aanbod om informant te worden van de criminele inlichtingeneenheid (CIE) slaat hij af. Alsof er niets is gebeurd, blijft hij gemene zaak maken met zijn criminele clientèle. Zo neemt Hingst begin 2003 samen met fiscaal adviseur Rob Boon een aandeel in restaurant Valaire in de Scheldestraat in Amsterdam. Het geld is afkomstig van een maatschappijtje op Curaçao, Brison International. Volgens het Openbaar Ministerie gaat het om een witwasconstructie voor Mieremet. Met zijn zwarte pui en rode loper met palmboompjes oogt Valaire als een mix van een champagnebar en een hoerenkit. Een jaar na de opening is de tent al weer failliet.
Maar voor de buitenwereld gaat het Hingst voor de wind. Hij draagt dure maatpakken en een mooi 'klokkie', heeft een fraai appartement in Amsterdam – in 2000 gekocht van Willem Endstra – en een tweede huis in Vinkeveen. Daarnaast bezit hij een huis op Ibiza, waar hij een bedrijf heeft met Stanley Hillis: The Idea Factory Ibiza S.A.
Dubieuze transacties
Door zijn rol in allerlei dubieuze transacties duikt de naam van Hingst op in steeds meer dossiers. Op 21 september 2004, iets voor negen uur 's ochtends, valt de politie binnen in zijn kantoor aan de Keizersgracht en zijn woningen in Amsterdam en Vinkeveen. Aanleiding is een onderzoek van het parket in Den Bosch. Hingst zou als witwasser optreden voor drugshandelaar Hendrikus van D. Als Hingst een uurtje later het kantoor binnenkomt, zegt hij tot verbazing van zijn kantoorgenoten tegen de aanwezige officier van justitie: 'Dit hadden we niet afgesproken! Je zou mijn huis met rust laten!' Alsof hij een afspraak had met justitie.
Pas op 9 december wordt Hingst zelf in het centrum van Amsterdam aangehouden, in wasserette De Schoonheid van een Turkse bodyguard van Willem Holleeder. De rechter-commissaris in Den Bosch laat hem na een paar dagen vrij. In de cel had Hingst de beschikking over zijn mobiele telefoon.
'Vuile criminelen'
Door zijn gangsterleven dreigt zijn relatie met Gaby op de klippen te lopen. In een door de politie afgeluisterd telefoongesprek verwijt zij hem dat ze nooit meer samen leuke dingen doen: 'Nee, dat doe je liever met vreemdgangers, drugsgebruikers, vieze vuile hoerenloeders, gokautomatenmannen, autogaragedieven, weet ik veel wat voor vuile criminelen allemaal.' Hingst woont dan tijdelijk alleen in Vinkeveen.
Zijn witwasmachine draait op volle toeren. Eind 2004, begin 2005 stelt Hingst met een lening door Althona North Properties de 31-jarige Surinaamse koerier en bagage-afhandelaar Andy G. in staat om voor ruim 1 miljoen euro in Amsterdam vier panden te kopen. Het ging om de 'herinvestering' van een deel van het in Zwitserland ondergebrachte drugsgeld van de in 1993 omgebrachte Michael Vane. Terwijl zijn confrère Arthur Toenbreker is ingeschakeld om de erfenis – zo'n 5 miljoen euro – te claimen voor de moeder en zoon van Vane, regelt Hingst voor zichzelf een machtiging en probeert het geld wit te wassen.
Op 25 april 2005 is er opnieuw een huiszoeking op zijn kantoor en in zijn huizen. Hingst wordt door een arrestatieteam aangehouden. De verdenking: witwassen, valsheid in geschrifte en illegaal wapenbezit. Naast een grote hoeveelheid contant geld in zijn kledingkast treft de politie in zijn kantoorkluis drie vuurwapens aan: een Glock-pistool met patroonhouder en twee revolvers van het merk Sturm Ruger. Verder onder meer een Nederlands paspoort en rijbewijs van Mink Kok, een vals Kroatisch rijbewijs en paspoort van dezelfde Kok en een vals Brits paspoort en rijbewijs ten name van Paul Harris. De foto op het Britse paspoort is van Mink Kok, met bril. Hingst beweert dat de wapens van Kok waren.
Opdrachtgever
Ruim een maand eerder, op 15 februari 2005, is Kok in zijn gevangeniscel in Heerhugowaard aangehouden als opdrachtgever van de liquidatie van drugshandelaar Jaap van der Heiden, op 10 april 1993 in Alkmaar. Aan de deurknop van diens woning hing een plastic tas met daarin een bom die vanaf een afstand tot ontploffing werd gebracht. Kok zou de moord hebben beraamd omdat Van der Heiden met de politie sprak en verantwoordelijk werd gehouden voor het verlies van 1.200 kilo cocaïne. Volgens het strafdossier tegen Kok was deze samen met onder anderen Jan Femer getuige van de aanslag. Maar ook de namen van Jules Jie en George Plieger vallen als verdachten.
Hingst sprak op bezoek in de gevangenis uitvoerig met Kok over de verdenking. Zonder dat Kok dat wist, stuurde Hingst op 31 maart 2005 vanaf zijn kantoor per fax een gedetailleerd en voor Kok belastend verslag naar Stanley Hillis op Aruba. Omdat alle telefoons op kantoor getapt werden, belandde de fax bij de politie. Opzet of stommiteit?
Deal
Alles lijkt erop dat Hingst een deal had gesloten met het Openbaar Ministerie. Naast een computer met daarin een versleuteld bestand over Mink Kok, stond hij ook twee laptops af met allerlei voor justitie interessante informatie. Tegen derden beweerde Hingst dat die laptops waren gestolen tijdens zijn 'herenigingsvakantie' met Gaby op Ibiza.
Een maand na zijn aanhouding op 25 april 2005 kwam Hingst weliswaar weer op vrije voeten, maar onder druk van de Nederlandse Orde van Advocaten liet hij zich begin juli – vier maanden voor zijn dood – als advocaat schrappen. Hingst wilde gewoon blijven werken als juridisch adviseur, maar besefte niet dat hij zijn doodvonnis had getekend. Door zijn dubbelspel had hij te veel vijanden gemaakt.
Kruimels
Eén van die vijanden was Mink Kok, die woedend reageerde toen hij van de fax hoorde. Tegen een gevangenisbezoeker zei hij: 'Nog voor het eind van het jaar zullen nog wat kruimels worden opgeruimd.'
Hoewel hij al sinds 1999 onafgebroken in de gevangenis zat, bleef Mink Kok zich intensief bemoeien met de gang van zaken in het milieu. Via zijn bezoek hoorde hij wat er speelde en gaf hij zo nodig opdrachten. In de loop der jaren voltrok zich een regelrechte slachting onder criminelen in Amsterdam. Opvallend is dat drie medeverdachten van de moord op Van der Heiden vermoord zijn: Jan Femer, Jules Jie en George Plieger.
Op 30 augustus 2005 meldt Willem Holleeder zich bij de poort, in gezelschap van Sandra den H., de weduwe van de vijf jaar eerder geliquideerde Sam Klepper. Kok spreekt eerst drie kwartier met Holleeder en daarna vijf kwartier met Holleeder en Sandra den H. samen. Hoewel al zijn gesprekken standaard worden afgeluisterd, zelfs als hij zijn vriendin Linda zonder toezicht ontvangt, houdt hij zich niet in. Volgens een betrouwbare bron kondigde Kok de liquidatie aan van zijn fiscalist: 'Hingst is geregeld! Die verrader!'
Getipt
Dat was nog niet alles. Kok had ook een plan beraamd om Holleeder nota bene op het parkeerterrein van de gevangenis te laten liquideren. Hij wist niet dat de beoogde huurmoordenaars Holleeder hadden getipt. Die deed die 30ste augustus of zijn neus bloedde: de bedrieger bedrogen.
Voor Evert Hingst was het spel uit. De consigliere van zware jongens werd twee maanden later, oktober 2005, vanuit een Jeep Grand Cherokee doodgeschoten. De twee schutters staan op de bewakingscamera van de buurman van Hingst, Stanley Hillis, maar zijn nog altijd spoorloos.
Dit artikel verscheen eerder in Elsevier weekblad, 25 maart 2006