door
Administrator
6 feb 2007
Jong talent Wijn vertrekt na druk Balkenende om ‘persoonlijke redenen’. Een beslissing met grote gevolgen voor het CDA
Eric Vrijsen
Joop Wijn (37) had het in zich om Jan Peter Balkenende op te volgen als leider van het CDA. De jonge econoom kwam in 1998 in de CDA-fractie. Het waren donkere dagen voor de christen-democratie. Wijn – woordvoerder asielbeleid - was een van de weinigen die op een blijmoedige manier oppositie voerden.
Toen het CDA in 2002 op de vleugels van de Fortuyn-revolte terugkeerde in het centrum van de macht, kreeg Wijn een aardige post in het kabinet Balkenende I. Hij behoorde tot het groepje CDA’ers die door Balkenende werden gezien als mogelijke uitdagers in de eigen partij en die daarom in het kabinet werden opgenomen. Als staatssecretaris van Economische Zaken zou hij vaak in het buitenland vertoeven.
Rechts
Wijn heeft echter een goede politieke antenne. Toen LPF-minister Heinsbroek het veld ruimde, nam staatssecretaris Wijn feitelijk het departement over. Na de verkiezingen van 2003 speelde hij een hoofdrol bij het laten mislukken van de toenadering tot de PvdA. Wijn introduceerde een lijst van breekpunten: de ‘Wijnkaart’. Zo kwam vast te staan wat in de CDA-wandelgangen al bekend was: Joop Wijn durft rechts te zijn.
Het CDA ging opnieuw met de VVD regeren. Wijn werd staatssecretaris van Belastingen zonder te worden opgeslorpt door technische dossiers. Hij wist zich prima te handhaven en had tijd genoeg voor partijpolitieke en electorale intriges. Na het afhaken van D66 realiseerde hij zijn droom: minister van Economische Zaken.
Iedereen wist toen dat Wijn de belangrijkste kroonprins van het CDA was. Hij moest alleen Europarlementariër Camiel Eurlings vrezen. Eurlings wil terug naar Den Haag en krijgt vermoedelijk een ministerspost. Balkenende wilde Wijn het fractieleiderschap in de maag splitsen. Een post die Wijn weigerde.
Kras op de neus
Waarom? Wijn vreest dat hij als fractieleider niet kan schitteren. En inderdaad kan het een ondankbare rol zijn. Wijn sprak er de afgelopen jaren vaak over met Gerrit Zalm, met wie hij op het ministerie van Financiën zat en die een zwarte periode als VVD-fractieleider doormaakte. Veel politiek met de kleine p. Regelmatig openlijke nederlagen in kamerdebatten. Waarna de kranten weer schrijven over ‘een kras op de neus’ van Wijn.
Gisteravond kondigde Wijn om ‘persoonlijke redenen’ zijn vertrek aan. Balkenende dwong hem om fractieleider te worden. Een ministerspost was voor Wijn niet beschikbaar. Een beslissing met grote gevolgen voor het CDA. Als jong talent had Wijn in een gematigd linkse coalitie het CDA naar rechts kunnen laten overhellen. Nu wordt waarschijnlijk de als links bekend staande Pieter van Geel fractieleider van het CDA.
Van Wijn rest het beeld van een geknakte carrière. Om met Hans Wiegel te spreken: ‘Een mooie fles wijn, maar helaas te vroeg opengetrokken.’