door
Syp Wynia
17 mei 2008
Ernst Hirsch Ballin (CDA) voert een kruistocht tegen de humor en de vrijheid. Hij grijpt klachten van intolerante moslims aan om zijn zin te krijgen bij het bestraffen van godslastering. De minister van Justitie is zelf een gevaar voor de rechtsstaat geworden
Syp Wynia
Op vrijdag 16 mei heeft de tekenaar Gregorius Nekschot acht tekeningen van zijn website gehaald. Dat gebeurde nadat op dinsdag 13 mei een team van tien ambtenaren van politie en Justitie zijn huis was binnengevallen. Justitie verdenkt Nekschot er van dat hij met acht van zijn tekeningen discrimineert of aanzet tot haat of geweld en maakt er zelf melding van dat die tekeningen van internet zijn verwijderd. De tekenaar zegt dat dit onder druk van Justitie is gebeurd.
Daarmee heeft de hetze die minister Ernst Hirsch Ballin (CDA, Justitie) tegen de vrijheid aan het voeren is een nieuw dieptepunt bereikt. Zijn voorganger Piet Hein Donner (ook CDA) reageerde in november 2004 op de slagersmoord op Theo van Gogh met een plan om het bestraffen van smalende godslastering opnieuw tot leven te wekken. Dat was een onsmakelijke, postume afrekening met Van Gogh. Donner kreeg geen Kamermeerderheid voor zijn plan. Die meerderheid wilde juist helemaal af van het bestofte wetsartikel over godslastering.
Tegenslag
Maar Hirsch Ballin gaat gewoon door. Omdat hij nog steeds geen meerderheid heeft voor het optuigen van de strafbepaling voor godslastering, kwam hij in maart met het voornemen om dan maar alle levensovertuigingen mee te nemen in zijn verbodsplan, dat de vrijheid van meningsuiting en drukpers nog veel breder zou inperken. Eind april had hij zijn brief met dat voornemen klaar en die werd vervolgens – per ongeluk of niet – alvast met de datering ‘6 mei 2008’ op de website van zijn ministerie gezet.
Na enkele dagen werd de brief weer ingetrokken, waarop waarnemend premier Wouter Bos (PvdA) zich op 9 mei liet ontvallen dat de uitbreiding van het verbod op godslastering van de agenda was. Dat was een ernstige tegenslag voor CDA-minister Hirsch Ballin.
Drie jaar opsporen
Maar Hirsch Ballin laat zich niet zomaar stoppen door een kamermeerderheid of een nederlaag binnen het kabinet. Op dinsdag 12 mei, vier dagen na zijn smadelijke nederlaag, stormde het Openbaar Ministerie bij Gregorius Nekschot binnen. Dat gebeurde drie jaar nadat er onder meer door de tot de islam bekeerde Abdul-Jabbar van de Ven klachten tegen hem waren ingediend. Justitie zegt dat ze zoveel tijd nodig hadden gehad om Nekschot te achterhalen, wat een gotspe is. Als dat werkelijk waar zou zijn is het niet best gesteld met de opsporingsvaardigheden van het Nederlandse justitieapparaat.
Het is eerder waarschijnlijk dat Justitie (of was het Hirsch Ballin zelf?) plotseling haast had me het aanpakken van Nekschot. Als voorlopig sluitstuk werd Nekschot zodanig onder druk gezet dat de gewraakte tekeningen al werden weg-gecensureerd nog voordat Justitie hem heeft aangeklaagd, laat staan dat een rechter zich heeft kunnen uitspreken. Dat is niet alleen ongekend, maar ook een rechtsstaat onwaardig.
Eigen zin
Minister Ernst Hirsch Ballin prees het optreden van zijn ambtenaren. De minister heeft er kennelijk alles voor over om de Nederlandse vrijheden in te perken en is niet eens te beroerd – getuige zijn afgeblazen brief – om er op te wijzen dat die inperkingen nodig met het oog op de komst van de islam naar Nederland. Hirsch Ballin wijkt niet alleen voor de druk van de islam, hij grijpt de druk van intolerante moslims aan om zijn eigen zin door te drukken.
Niets is hem daarbij te dol. In de Kamer heeft hij geen meerderheid, in het kabinet evenmin. En dus gebruikt hij zijn bevoegdheden als minister van Justitie om met intimidatie alsnog zijn zin te krijgen. Wellicht probeert hij door een proefproces uit te lokken en zo jurisprudentie op te bouwen de kruistocht tegen de humor en de vrijheid toch nog succesvol te kunnen voortzetten. Als de Tweede Kamer nog iets van zelfrespect over heeft sturen de volksvertegenwoordigers de minister de komende week naar huis.
Bekijk ook Wynia's Week
.jpg)