door
Afshin Ellian
4 jun 2010
Zijn deze problemen opeens verdwenen, politici en journalisten?
Gaan deze verkiezingen alleen maar over de economie? Anders gezegd: moeten deze verkiezingen alleen maar over de economie gaan? Journalisten en politici wekken namelijk de indruk dat deze verkiezingen slechts om de economische vraagstukken gaan.
Mandaat
Natuurlijk gaat het nu in de eerste plaats om de economie, om de besluiten die het kabinet Balkenende IV niet durfde te nemen. Terecht willen de politici juist nu over een duidelijk mandaat beschikken. De kiezer zal op 9 juni de politiek-economische richting moeten bepalen. Daarna zijn de politici gemachtigd om een aantal economische besluiten te nemen. Daarover is in de afgelopen weken veel gezegd en geschreven. De keuze is simpel: kiezen we voor de Griekse toestanden of willen we de staatsfinanciën laten saneren?
Maar de sociale vraagstukken zijn niet of nauwelijks aan de orde geweest in de voorbije weken. Het waren juist de vraagstukken die de afgelopen drie jaar de media hebben beheerst: probleemwijken, politieke islam, vrijheid van meningsuiting, achterstand en werkeloosheid onder allochtonen, criminaliteit onder Marokkaanse jongeren. Zijn ze verdwenen? Waar zijn ze gebleven? Hebben we deze problemen niet meer?
Urgent
Over de multiculturele samenleving hebben de politici weinig debatten gevoerd. Zijn er geen multiculturele problemen meer? Hebben de politici geen behoefte aan een duidelijk mandaat omtrent de multiculturele vraagstukken? De multiculturele zaken behoren nog steeds tot de meest belangrijke politieke vraagstukken. Dat kunnen we ook afleiden uit het stemgedrag van de kiezers. Nog steeds zijn velen voornemens op de PVV te stemmen. Ook zij die op de VVD stemmen, worstelen met multiculturele vraagstukken.
Het feit dat economische vraagstukken nu urgent zijn, neemt de multiculturele problemen niet weg. De problemen waren en zijn er. Helaas hebben journalisten de afgelopen weken de verkiezingendebatten vernauwd tot de economie. Waarom is dat een betreurenswaardig feit? Omdat we simpelweg niet weten hoe de meeste partijen deze problemen willen aanpakken. Ik weet bijvoorbeeld nog steeds niet hoe Alexander Pechtold (D66) de ongerustheid over de toename van criminaliteit onder Marokkanen wil wegnemen.
En wat gaat Cohen doen met de integratie-issues? Hij gaat de boel bij elkaar houden! Maar wat is dat? Hoe los je daarmee de problemen op? Welke concrete maatregelen wil Cohen nemen om de multiculturele problemen te bestrijden? Dat weten we niet. Dezelfde vragen kunnen we stellen aan het CDA. Op deze manier wordt het maken van een politieke keuze moeilijk.
Politieke islam
Slechts twee partijen zijn zeer duidelijk over immigratie en integratie: de VVD en PVV. Beide willen de immigratie beperken en harde maatregelen nemen tegen de criminaliteit. En ze willen de verantwoordelijkheid voor de integratie op de schouders van de immigrant zelf leggen. Maar hoe wil de VVD de verspreiding van de politieke islam in Nederland voorkomen? Al bij al zitten we met veel vragen.
De lijsttrekkersdebatten zijn onvoldoende benut om deze vragen te beantwoorden. De juistheid van politieke stellingen aangaande de multiculturele samenleving moest blijken uit het verkiezingsdebat. Maar dat heeft niet plaatsgevonden. Waarom?
Debat
Media vinden het fijn om te pacificeren. De discussies over bezuinigen vinden ze aangenamer dan een debat over immigratie. Deze schijnpacificatie zal als een boemerang terugkomen. Op deze manier bewijzen de journalisten de immigranten geen dienst.
Het was juist verstandiger geweest wanneer de media ook een volwaardig multicultureel debat hadden georganiseerd. Daarna zouden de burgers zelf op 9 juni mogen bepalen welk model het verstandigste is om daarmee de multiculturele problemen te kunnen bestrijden.
Van uitstel komt in dit geval geen afstel.