Blog

Economie

Nederlandse economie na alle akkoorden geen steek verder

door Philip Willems 4 mei 2013

Ondanks alle akkoorden is het begrotingstekort nog steeds te hoog
Ondanks alle akkoorden is het begrotingstekort nog steeds te hoog - Foto: ANP

De Europese Commissie drukte de Nederlandse overheid en de sociale partners, werkgevers en werknemers, gisteren met de neus op de harde feiten: een jaar lang akkoorden sluiten heeft voor de gezondheid van de overheidsfinanciën niets uitgehaald.

Sterker: die gezondheid holt verder achteruit, en nieuwe bezuinigingen dringen zich op.

Voorjaarsraming

De Europese Commissie presenteerde vrijdag zijn voorjaarsraming voor de economieën van de eurozone. Nederland staat er onveranderd slecht voor. Waar economen eerder uitgingen van een begrotingstekort van zo’n 3,3 tot 3,4 procent in 2013, voorziet eurocommissaris voor economie Olli Rehn nu een tekort van 3,6 procent in zowel 2013 als 2014.

De Europese Commissie doet op basis van zijn voorjaarsraming ‘aanbevelingen’  aan de eurolanden: als het tekort hoger is dan de 3 procent die eurolanden in het Stabiliteitspact afspraken, moet een land ingrijpen.

Voor Nederland was de boodschap van Rehn gisteren opvallend kordaat. In 2013 krijgen we respijt, maar in 2014 moet het tekort lager zijn dan 3 procent, was de boodschap.

Akkoorden

Nu was het precies deze voorjaarsraming door de Europese Commissie die twaalf maanden geleden aanleiding gaf tot het Lenteakkoord, en later ook een begrotingsakkoord, een Regeerakkoord, het sociaal akkoord en het zorgakkoord.

Al die akkoorden, waarbij zogenoemde bezuinigingen vooral bestonden uit lastenverzwaringen, hebben dus per saldo niets opgeleverd. Met een bruto binnenlands product van zo’n 620 miljard bedraagt het tekort in 2013 ruim 22 miljard euro. 0,6 procent eraf betekent bijna 4 miljard euro bezuinigen.

Meer consumeren

De komende weken moeten premier Mark Rutte (VVD) en zijn minister van Financiën Jeroen Dijsselbloem (PvdA) aan Rehn uitleggen hoe ze dat willen gaan aanpakken. Met de strategie die Rutte eerder voor het land afkondigde – we moeten met z’n allen lekker veel gaan consumeren om de economie op gang te krijgen – komt hij ongetwijfeld niet weg - al was de renteverlaging van de ECB donderdag voor het consumeren een steun in de rug.

Er is eigenlijk maar één logische weg. Alle lastenverzwaringen – en de aankondiging ervan – hebben burgers en bedrijven zo de stuipen op het lijf gejaagd, dat de economie nog verder in het slop jaagt. De economie wordt niet kapotbezuinigd, zoals wel wordt geroepen, maar kapotbelast.

Om weer een gezond land te krijgen (dus niet alleen vanwege Brussel en zijn 3 procent) moet de overheid op de enorme overheid (de zorg!) bezuinigen, en economische hervormingen (de arbeidsmarkt!) doorvoeren, en en passant misschien zelfs lasten verlichten. Maar dat was twaalf maanden geleden ook al duidelijk.

Volg Philip Willems op Twitter

Tags

zie ook

49 reacties

  • een voordeel we hebben nu dus ook geen netto afdracht aan de EU meer. Toch ??

  • “een jaar lang akkoorden sluiten heeft voor de gezondheid van de overheidsfinanciën niets uitgehaald”

    Nogal logisch, als je teveel uitgeeft moet je minderen anders loopt het tekort op. Die logische (lagere school) conclusie gaat kennelijk te hoog voor de politiek. Die laat de burger minderen door allerlei lasten te verhogen.
    En laat het nou net het probleem zijn dat de burger mindert waardoor we niet uit de crisis komen. Heel logisch ook, geld dat door de overheid is afgepakt kan de burger niet meer uitgeven aan iets anders. Het is dus Rutte’s eigen schuld dat de burger (te) weinig uitgeeft. Daarbij komt natuurlijk ook de constante dreiging dat de lasten nog meer zullen worden opgeschroefd om het uitgavepatroon van de overheid maar te kunnen volhouden.

    Overigens is het voor een overheid per definitie onmogelijk om geld te verdienen, de overheid is van het geld uitgeven dat de (hard) werkende burger moet verdienen. Het enige waarmee een overheid kan helpen is (veel) minder geld van de burger afpakken (aan de economie onttrekken). Dan gaat het vanzelf weer beter.

    Allemaal heel erg logisch voor de gemiddelde burger, maar kennelijk te hoog gegrepen voor de gemiddelde politicus.

    Ton

  • Praten vult geen gaten. Alleen belastingverlaging en besparen op onnodige kosten: ontwikkelingshulp, subsidieverslaafden en de EU.

  • Socialisme en economie , water en vuur.
    Socialisme sloopt elk initiatief om de economie te stimuleren.
    Ze stimuleren onrendabele investeringen zoals windmolens en electrische auto's etc. en hebben een uit de krachten gegroeid ambtenaren corps nodig om regels te bedenken waardoor alles vast loopt.

  • Polderen is praten zonder op het "hoe te betalen "te letten.. Je stelt elkaar tevreden net zo lang tot dat de situatie financieel onhoudbaar wordt. Het lijkt dat dit punt snel in zicht komt.
    Politici doen beloften waarvan ze al weten dat ze die niet kunnen nakomen bij de verkiezingen. Besluiten worden genomen soms op basis van emotie waarbij de kosten niet tellen.

    Ik heb wel eens de indruk dat veel kamer leden het niet kunnen behappen en dan proberen te scoren op basis van emotie en dat soort zaken Het kosten aspect hebben ze geen benul van.
    vroeger was het als het in Duitsland waait ritselen hier de bladeren. En NU. in Duitsland stormt het. En bij ons beweegt niets.
    Schuld?? De EU??? Incompetente politici?

    Het beste lijkt mij. De politiek buitenspel zetten. Een zaken kabinet onder de leiding van de Koning.
    Democratie helpt ons nu de vernieling in.