Blog

Europese Unie

Cyprus-kwestie: EU heeft boter op hoofd

door Administrator 8 dec 2006

Europese Unie had al in 2004 korte metten moeten maken met de kwestie-Cyprus. Nu blijft dit probleem de onderhandelingen over de Turkse toetreding achtervolgen.

Paul de Hen

Onderhandelingen over de relatie tussen Turkije en de Europese Unie (EU) leiden steevast tot beslissen tegen de deadline. Zo ging het toen de Europese Raad van regeringsleiders eind 2004 besloot de onderhandelingen onder voorwaarden te openen; toen in oktober 2005 werd besloten dat er echt kon worden onderhandeld in afwachting van het voldoen aan de voorwaarde over het toelaten van Cypriotische schepen en vliegtuigen in Turkije en ook nu weer, nu de uiterlijke datum voor dat toelaten, eind 2006, vlakbij is en de Turkse regering nog steeds die door de EU verlangde stap niet zette.

Het heeft zeker te maken met de stijl van deze Turkse regering van ‘gematigde islamisten’, die weet dat zij impopulair is bij het establishment in eigen land en zich alleen al daarom geen toegeeflijkheid kan veroorloven.

Maar de EU zelf heeft ook een traditie van onderhandelen tegen de klok, waarbij op het laatste moment door het voorzittende land of door bij een kwestie diep betrokken landen de druk hoog wordt opgevoerd.

Tegelijkertijd mag niet uit het oog worden verloren dat de kwestie met Cyprus uniek is en het gevolg is van twee basisfouten. Een: dat de EU het verdeelde eiland als lid toeliet; twee: dat de onderhandelingen met Turkije werden geopend terwijl de verdeeldheid van het eiland bleef voortbestaan.

Het probleem zal nu de onderhandelingen blijven achtervolgen tot er een oplossing gevonden is. 

Als dat lukt zullen nog vele jaren van besprekingen met Turkije volgen. De rapporten over het land, zowel die van de eurocommissaris voor toetredingsonderhandelingen Olli Rehn als die van rapporteur voor het Europees Parlement Camiel Eurlings, laten er geen twijfel aan dat Turkije nog lang niet voldoet aan de eisen die een EU-lidmaatschap stelt als het gaat om de rechtsstaat.

Dat is in feite van veel groter gewicht dan de kwestie-Cyprus. Maar die kwestie moet wel uit de weg.

Tags

zie ook

5 reacties

  • Een correcte en nuchtere analyse van het falen van de EU tav de toelating van Grieks-Cyprus tot de EU. Vertrouwden EU politici op de goede trouw van de Grieks-Cypriotische politici zich achter het Anan/UN plan op te stellen? Naief of doortrapt? Nauwelijks was de toetreding een feit, of de ploertige Grieks-Cypriotische politici riepen hun bevolking op in een referendum tegen het voorstel te stemmen. En nu hebben deze onbetrouwbare politici wel het veto wapen in handen om de toetreding van Turkije op ieder gewenst moment te blokkeren. Tot stille vreugde van nogal wat rechtse EU politici. Mogelijk ligt daarin de doortrapte reden van het toelaten tot de EU van een verdeeld Cyprus.

  • Stel je nu eens voor dat tijdens de Duitse bezetting zoveel Duitsers in Drenthe en Overijssel waren komen wonen dat ze daar ook nu de meerderheid uitmaken. En stel je vervolgens ook voor dat lang na de oorlog Duitsland die provincies militair heeft bezet en heeft afgescheiden van de rest van Nederland omdat het vindt dat de Duitse bevolking van Nederland onvoldoende in Nederland te zeggen heeft. En stel je tenslotte voor dat Duitsland daarom Nederland niet wenst te erkennen en geen toegang verleent aan normaal handelsverkeer. Zouden we het niet een onacceptabele verdraaiing van feiten vinden indien de EU deze reeks van agressie, overheersing, bevolkingsexport, hernieuwde agressie, gedeeltelijke overheersing en chantage zou belonen? In het echt is de tijdschaal iets anders en gaat het om Cyprus en Turkije, maar dat verandert de conclusie niet.

  • De EU faalt op alle fronten. oorzaak? De EU bestaat niet echt. Wat bestaat is en verzameling staten die zeggen te willen samenwerken maar in de praktijk allen maar uit zijn op eigengewin. Dat moet dan de EU voorstellen? Weg ermee, met dit geldverslindende onwaardige instituut, bemand door uitgeranceerde poliici met een crimineel verledenn. Dat is de EU. Dat u dat nooit vergete.

  • @ Marnix U hebt absoluut de juiste parabel gevonden om het duidelijk uit te leggen.
    Zo zouden onze politieke partijen het eens moeten bekijken.
    Maar hypocriet als zij zijn, zorgen zij er wel voor, dat het feit van de inval van de turken op cyprus buiten beschouwing blijft.
    En nu door het stemcommando van de turkse minister om op D66 te stemmen, zien wij dat zij nog geen haar zijn veranderd.
    Turkije is niet geschikt om tot de EU toe te treden.
    De doelstellingen van de turken zijn makkelijk te doorgronden.
    Een nog grotere macht uitoefenen op de Europese landen en verder verspreiden van de Islam.
    Zij hebben de andere godsdiensten toch nog geen enkele vrijheid gegeven?
    En wat is nou eenvoudiger dan dat. Echte vrijheid van godsdienst en vrije meningsuiting.
    Dat kunnen die turken vanwege de vele fundamentalisten nooit doen.

  • Jammer dat we in pro en contra Turkije blijven steken. Traditiegetrouw zijn het juist de Grieken die de EU vooral zien als iets om geld uit te slepen en het Cyprusgeld is immers al binnengehaald. Daarna ben je dus linksom of rechtsom tegen. Griekse voorzitters voor EU-commissies vinden lukte in Brussel ook alleen maar als er wat voor Griekenland financieel te halen viel. Elke discussie kent een andere kant, ook deze.