Dreigende machtsgreep Brussel levensgevaarlijk

Volgens Knapen is het inleveren van bevoegdheden bij strengere afspraken onvermijdelijk

Bijeenkomst regeringsleiders van eurolanden over belastingen, pensioenen en arbeidsmarkt is de grootste machtsgreep uit de geschiedenis van de Europese eenwording

Terwijl de regeringsleiders van de 17 landen van de eurozone pogingen doen om het eens te worden over maatregelen om toekomstige eurocrises te voorkomen gaat de huidige crisis gewoon door.

De financiële markten vragen alweer een hogere prijs voor Griekse (en in mindere mate voor Portugese en Spaanse) staatsleningen, omdat het vertrouwen afneemt dat de Griekse overheid die leningen op tijd en volledig terug zal kunnen betalen.

Vuur
Het vuur in de eurozone steekt zo weer de kop op, terwijl de euroleiders onder leiding van de Duitse bondskanselier Angela Merkel eigenlijk wilden proberen brandveiligheidsmaatregelen te nemen. Maar in de oplossingen schuilen meteen de nieuwe gevaren.

Begin februari kwam Merkel met steun van de Franse president Nicolas Sarkozy met het idee om eurolanden Europees sociaal-economisch en fiscaal beleid voor te schrijven.

Dat leverde boze reacties op, maar intussen is er door de Brusselse topfunctionarissen José Barroso (voorzitter Europese Commissie) en Herman van Rompuy (voorzitter Europese Raad) wel gewoon verder aan gewerkt.

Overhevelen
Ook in de bijgepunte plannen van Merkel en Sarkozy wordt er nog van uitgegaan dat de eurolanden verregaande bevoegdheden op het gebied van arbeidsmarkt, pensioenen, uitkeringen en belastingen moeten overhevelen naar Brussel.

Nu kan daar iets voor te zeggen zijn, maar dan wel om landen te disciplineren die de fout in zijn gegaan of dat dreigen te gaan doen.

Confectiepak
Er is helemaal niets voor te zeggen om eurolanden die wel concurrerend zijn en wel oog hebben voor de noodzaak om de overheidsuitgaven in de hand te houden, in een Europees confectiepak te stoppen. Het centraliseren en standaardiseren van economisch en fiscaal beleid in Brussel is politiek onwenselijk en economisch schadelijk.

Er is in vrijwel geen enkel euroland een politieke meerderheid voor het opnieuw grootschalig overhevelen van politieke macht naar Brussel. In de Tweede Kamer zijn daar alleen GroenLinks en D66 (samen 20 zetels) voorstander van. Het uitsluiten van beleidsconcurrentie door het creëren van een Brusselse fiscale en economische eenheidsworst is een oplossing die potentieel erger is dan de kwaal.

Signalen
In dat opzicht zijn de signalen uit de VVD en CDA niet vertrouwenwekkend. In de Tweede Kamer zijn deze regeringspartijen beducht voor de onzalige overheveling van fiscale macht naar Brussel, maar Europarlementariërs van dezelfde partijen doen gewoon mee aan de Brusselse centralisatiedrang.

Ook VVD-premier Mark Rutte en CDA-staatssecretaris Ben Knapen (Europese Zaken) komen met wisselende geluiden. Knapen zei eerder in Elsevier dat het er nou eenmaal bij hoort dat je bevoegdheden inlevert bij 'strengere afspraken over begroting en economisch beleid', al was het maar omdat zo de Nederlandse pensioenen 'minder kwetsbaar' worden.

In de gaten houden
Zo'n uitspraak illustreert dat de Tweede Kamer het kabinetsbeleid in Brussel streng in de gaten moet houden. Voor je het weet zijn er weer ten koste van de eigen soevereiniteit en concurrentiekracht Nederlandse bevoegdheden weggegeven.

En die bevoegdheden komen, als bekend, nooit terug.

'De vraag is waarom Merkel en Sarkozy Brussel, waar al een jaar wordt gewerkt aan maatregelen die nieuwe crises moeten voorkomen, opzadelen met alweer een plan.'

Lees ook de weblog van Carla Joosten: Frans-Duits pact valt zelfs bij eurofielen slecht