door
Administrator
7 nov 2006
De Britten mogen vasthouden aan hun lange werkweek van meer dan 48 uur. Andere lidstaten wilden juist af van deze Britse uitzonderingspositie.
In Brussel konden de verantwoordelijke Europese ministers en staatssecretarissen het vandaag niet eens worden over een nieuwe Europese arbeidstijdenwet. Makkelijk ligt die wet niet: er geldt al een maximum van 48 uur per week, maar lidstaten kunnen onder die bepaling uit.
Zo is in Groot-Brittannië een werkweek die langer is dan 48 uur vrij normaal. Oneerlijke concurrentie, roepen landen als Frankrijk, Italië en Spanje die willen dat de Britten, en bijvoorbeeld ook de Polen, in de pas gaan lopen. Hard werken is goed voor de economie, stellen de Britten juist.
Compromis
Finland, momenteel voorzitter van de Europese Unie, probeert met een compromis de lidstaten bijeen te brengen: lidstaten houden de mogelijkheid om zich niet te houden aan het maximum van 48 uur per week, maar dan krijgen ze wel via gezondheids- en veiligheidsregelingen een maximum opgelegd van zestig uur (dat is nu 78 uur).
Eurocommissaris voor Werkgelegenheid, Vladimir Spidla, verwacht niet dat er snel weer over de arbeidsduur wordt onderhandeld. Daarvoor lagen de standpunten te ver uit elkaar. Het uitblijven van een akkoord kan serieuze gevolgen hebben: dan wordt dat andere probleem, dat Europese rechters hebben bepaald dat wachttijd op de werkplek gewoon werk is, ook niet opgelost.
Dat probleem speelt al een tijd. Het Europese Hof van Justitie heeft bepaald dat een arts alle tijd die hij in het ziekenhuis is, ook de uren die hij niet werkt maar oproepbaar is, krijgt uitbetaald. Het zijn 'normale' werkuren. Voor ziekenhuizen waar veel met wachtdiensten wordt gewerkt, maar ook voor bijvoorbeeld de brandweer, is die uitspraak een ramp. De nieuwe wet moet van een wachtdienst weer een wachtdienst maken, maar dan moet Groot-Brittannië zijn lange werkweek inleveren, eisen sommige lidstaten.
Lees het Brussels Blog Nog geen maximum aan Europese arbeidsweek
Door Jan Kooistra