Nieuws

Europese Unie

Schäuble steunt Dijsselbloem: Cyprus is een voorbeeld

door Shari Deira 20 apr 2013

Spaarders in Cyprus maakten zich zorgen
Spaarders in Cyprus maakten zich zorgen - Foto: EPA

Het reddingsplan voor de bankensector van Cyprus is beslist een voorbeeld voor de aanpak van soortgelijke crises. De Duitse minister Wolfgang Schäuble (Financiën) steunt met deze woorden de boodschap van minister Jeroen Dijsselbloem (PvdA, Financiën).

Terug naar artikel

Tags

33 reacties

  • @CB

    "Dus U als spaarder of rekeninghouder wordt door Schäuble als crediteur gezien en dienaangaand behandeld."
    ----
    "Eh, ja en dat is altijd al zo geweest."

    Daarbij gaat u volledig voorbij aan het depositogarantiestelsel dat (bijna) met een pennenstreek buiten werking gesteld is (immers in eerste instantie moesten spaarders met lagere tegoeden ook meebetalen; dat was m.i. geen foutje maar een test hoe daarop gereageerd zou worden).

    Het lijkt verdacht veel op de spot die men drijft met de banken: als het droog is lenen ze je een parapluie uit maar als het regent eisen ze 'm terug.

    Maar feitelijk wordt met dit soort acties het fundament onder ons financieel stelsel weggeslagen; vertrouwen komt te voet en gaat te paard.

  • @Dwarsdenker

    "Wat is dat toch voor geraaskal over een onbetrouwbare overheid in dezen? ... Wie zijn geld naar de bank brengt, stemt ermee in dat deze het weer uitleent aan anderen, en ontvangt rente voor het risico dat daarmee gemoeid is."

    U gaat voorbij aan het feit dat je in Nederland praktisch gedwongen bent een bankrekening te hebben.

    Er is geen sprake van instemming slechts van doen wat onvermijdelijk is door overheidsdwingelandij, bedrijven die wegens criminaliteit en bankkosten grotere hoeveelheden cash weigeren en toegenomen criminaliteit die geld thuis bewaren onveilig maakt.

  • Terechte constatering van Schäuble. Dat kleine rekeninghouders tot EUR 100.000 worden beschermd is een groot goed. Dat daarboven geen garantie geldt is niet meer dan terecht. Indien iemand grotere bedragen onderbrengt bij een bank dient hij te onderzoeken of er sprake is van een betrouwbare partij. Als een onbetrouwbare bank failliet gaar, draaien anders de belastingbetalers (ic. u en ik), op voor de kosten. Dan maar liever degenen die zo dom of zo hebberig (zwakke banken geven meestal aanzienlijk hogere rentes dan sterke banken) zijn geweest hun geld bij een dergelijke bank te stallen.