Blog

Nederland

Niet zeuren privacyridders, opsporing via Facebook is prima!

door Paul Lieben 25 apr 2013

Korpschef Van Essen staat met 1-0 voor
Korpschef Van Essen staat met 1-0 voor - Foto: ANP

Een advies voor potentiële wetsovertreders: doe het niet. Blijf gewoon thuis en je komt ook niet met je boeventronie op Facebook.

Wie weleens op Facebook komt, ziet ze geregeld voorbijkomen: van foto's van verdachten van benzinediefstal en woninginbraak tot misbruik van honden. Je kunt het zo gek niet verzinnen.

Van het College Bescherming Persoonsgegevens (CBP) mag dat niet. Dit college vond in 2011 dat burgers en ondernemers dergelijke foto's of filmpjes niet mogen publiceren, omdat het de privacy van verdachten zou aantasten.

Trap na

Sindsdien bleef het tamelijk stil. Ook bij Jacob Kohnstamm, de privacyridder van het CBP, die daders en hun eventueel te schenden privacy immer een warmer hart toedraagt dan de slachtoffers. Slachtoffers, van wie de privacy door de daders al lang en breed geschonden is, krijgen zo nog eens een trap na.

Kohnstamm lijkt zich inmiddels te realiseren dat het onbegonnen werk is om de foto's en filmpjes op de digitale media nog te stoppen. En het CBP is meer een papieren clubje dan een organisatie die echt werkt en ergens werk van maakt.

Eigenrichting

Wie zich nu wel in de discussie mengt - en dat verdient complimenten - is de Haagse korpschef Henk van Essen. In een recent opiniestuk in de AD/Haagsche Courant stelt hij dat een dader zijn recht op privacy kan verliezen: 'Bijvoorbeeld wanneer je ernstig strafbare feiten pleegt en fors letsel toebrengt aan anderen.'

Hij zegt verder dat de filmpjes natuurlijk niet moeten leiden tot eigenrichting, maar wel tot herkenning, opsporing, aanhouding en vervolging van de verdachten: 'Die opsporing en aanhouding zijn taken van de politie, die vervolgens ligt bij het Openbaar Ministerie.' Van Essen ziet het tonen en bekijken van beelden van verdachten als een gezonde vorm van burgerparticipatie.

Boeventronie

Zitten er dan helemaal geen haken en ogen aan? Zeker wel: iemand kan per ongeluk valselijk worden beschuldigd omdat er een verkeerde foto wordt geplaatst. Of opzettelijk, in geval van een persoonlijke vete. Maar dat kan in het niet-digitale leven ook.

Jacob Kohnstamm zei onlangs dat je welhaast als een kluizenaar moet gaan leven, wil je niet in allerlei digitale bestanden opduiken. En dat is een advies voor potentiële wetsovertreders: doe het niet. Blijf gewoon thuis en je komt ook niet met je boeventronie op Facebook.

In de privacymatch tussen Van Essen en Kohnstamm staat het wat mij betreft dus 1-0 voor Van Essen. En dat is goed nieuws voor de brave burgers in dit land.

Tags

zie ook

32 reacties

  • En zo is het!
    Gedraag je gewoon, dan hoef je de digitale schandpaal niet te vrezen.......

  • "Zeker wel: iemand kan per ongeluk valselijk worden beschuldigd omdat er een verkeerde foto wordt geplaatst. Of opzettelijk, in geval van een persoonlijke vete. Maar dat kan in het niet-digitale leven ook."

    Ja maar in het "niet digitale leven" gaat jouw kop niet voorbij miljoenen mensen die denken dat JIJ iets gedaan hebt.

  • Inderdaad, Dave Zegers, en raak die stempel dan maar eens weer kwijt..

  • "En het CBP is meer een papieren clubje dan een organisatie die echt werkt en ergens werk van maakt."

    Paul Lieben gaat weer eens kort door de bocht. Het CBP doet heel wat meer. Denk aan de massale manier waarop Google en Apple gegevens verzamelen van iedereen en alles. Zij zijn in staat alles van wat je doet op Internet aan elkaar te knopen. Van het doen van aankopen, de bank waarbij je zit, je woonadres, politieke overtuiging, je emailcorrespondentie etc etc. Het CBP is de enige instantie die dit in de gaten houdt.
    Verder is de overheid van nature geneigd om zoveel mogelijk te willen weten van burgers en de overheid stelt zich daarbij bepaald niet terughoudend op. Ook hier is het CBP de enige instantie die iets kan doen.

    Het generaliseren van Paul Lieben slaat echt nergens op.

  • En wat Lieben ook even voor het gemak NIET noemt zijn de vele (doods)bedreigingen die verdachten en hun familie krijgen nadat hun identiteit bekend is gemaakt.