Blog

Nederland

We claimen het recht op van alles, maar vergeten onze plichten

door Reinoud Ottervanger 11 jun 2013

Wie rechten claimt, moet zich wel aan de regels houden
Wie rechten claimt, moet zich wel aan de regels houden - Foto: ANP

Het gemeenschapsgevoel is in Nederland aan het verdwijnen. Velen vinden dat ze recht hebben op van alles, maar vergeten dat daarbij ook plichten horen. Door hun individualistische - of eigenlijk asociale - gedrag benadelen zij anderen.

Terug naar artikel

Tags

47 reacties

  • Dat wij het nu zo goed hebben is maar de vraag. Waarom zijn er dan voedselbanken? Een verschijnsel dat van de laatste decennia is. Waarom vervallen zoveel mensen buiten hun schuld, naar de sociale dienst? Hoeveel mensen raken de afgelopen jaren hun baan kwijt zonder de mogelijkheid een volwaardige baan terug te kunnen krijgen. Het verval van de zorg verzekering met een eigen bijdrage die al op afbetaling betaald kan worden. Fraude op fraude wordt bekend. Het verval van het onderwijs. Nederland is ziek en in verval. Wij worden op een schandalige manier beroofd door belastingen. Een zwalkende,slappe overheid. Moet
    ik doorgaan?
    Het artikel doet niet helemaal recht aan de huidige toestand in Nederland.

  • 't Is jarenlang ook zomaar weggegeven, je hoefde er niets voor te doen, al die toelagen en toeslagen, dus zo vreemd nog niet dat men dit denkt. Dankzij onze fantastische politici van de afgelopen decennia, beloven, beloven om hun baantje te houden.

  • Het grootste probleem in de westerse maatschappij is inderdaad het individualisme.

    De cohesie is grotendeels verdwenen door de massale import van andere culturen en het maatschappelijk opgelegde ideaal van een gelukkig leven: geld.

    Neem daarbij een belastingdruk van uiteindelijk minimaal 60 procent na uitgave én een schijndemocratie waar men de (overigens juiste) indruk heeft totaal geen invloed te hebben op al dat geld wat verdwijnt naar de overheid.

    Tja...

    Je kunt wel een viooltje blijven spelen voor degenen die het zwaar en moeilijk hebben.
    En bij mijn deur komen voor geld met een collectebus.
    Maar als ik dan denk aan de directeur van die hulpverlening, die een paar ton verdient per jaar, dan doe ik snel de deur weer dicht.

    Ik deel al genoeg.

    Leer eerst maar eens geld uitgeven bij de regering, daarna praten we verder.

  • De conclusie is dat de roverheid structureel flink moet snijden in haar bemoeienis en pamperzucht in de de samenleving. Laat de burger nu eens verantwoordelijk worden voor haar eigen problemen. Weden dat wijken in steden dan zelf iets gaan regelen.

  • Reinoud Ottervanger is wel erg jong (1981) om kennis te hebben van de geschiedenis na de 2e wereldoorlog, toen de basis werd gelegd voor de "verzorgingsstaat".
    En die basis was solidariteit. De verzorgingsstaat is volkomen uitgehold en kost te veel, omdat mensen zijn toegelaten tot onze samenleving, die geen bijdragen leveren, maar hun wel halen.

    En dat heeft de overheid al jaren toegelaten en gelegaliseerd.

  • Ik weet niet hoe oud Reinoud Ottervanger is maar in de jaren 50 en 60 maakte ik deel uit van een prettige samenleving met cohesie, veiligheid en goed onderwijs etc. Alles is door de politieke elite kapot gemaakt.

  • "Het experiment van een aantal gemeenten om mensen arbeid te laten verrichten in ruil voor hun uitkering, is daarom een goede aanzet."

    Het zou pas een goede aanzet zijn als je mensen een normaal salaris zou geven voor het verrichten van die arbeid.

    Maar afgezien daarvan heeft Ottervanger natuurlijk wel een punt.
    Ja, we hebben het in het algemeen hartstikke goed. Zo goed dat er een stuk of tien aardbollen (of nog meer) aardbollen nodig zouden zijn als iedereen het net zo goed zou hebben als wij. Met andere woorden: wij kunnen het alleen maar zo goed hebben, omdat anderen het minder goed hebben. Het is helemaal niet in ons belang om te delen.

  • De symptomen van onze samenleving die hier beschreven worden, zijn typisch de symptomen van een samenleving die God de rug toe heeft gekeerd. Op den duur zal zo'n samen-leving desintegreren in talloze alleen-levingen, zich verliezen in egoisme en het plezier in zichzelf grondig kwijtraken. De gehele westerse wereld gaat hieraan momenteel kapot, en het milieu erbij. Goedbedoelde wijsheden en gulden regels kunnen ons hier niet helpen; wat echt helpt is bekering, en het erkennen en aan elkaar doorgeven van Gods liefde. Het is zoals de atheistische filosoof Heidegger 25 jaar geleden al zei: "Nur ein Gott kann uns noch retten".

  • Al met al dragen we naar schatting 75 procent van ons inkomen af aan de overheid. Nou nou wat hebben we het goed.

  • Een onvoorstelbaar "correcte" PR-zedenpreek om gezicht van onze prutsers in Den Haag weer op het schild te hijsen? Kom bij ons in de Super kijken naar onze AOW'ers die een gratis kopje koffie komen drinken, met versleten sloffen en kleding aan. Een winkelwagentje waar nauwelijks wat in zit. Euroshopper, afgeprijsde artikelen e.d. pakken ze op en leggen ze weer terug. Maar ze zijn TROTS, houden hun sociale status nog steeds op voor de buitenwereld, ZIJ zijn de schaamte nog NIET voorbij, mijnheer Ottovanger, in de oorlog was het immers nóg slechter.
    De foto van de (goedkope maar toch onverkoopbaar gebleken) schone schijn-SMART sportwagen mét wielklem illustreert onbdoeld treffend uw gebakken lucht verhaal. Wat LIJKT het voor de buitenwereld toch dat we het GOED hebben, maar de wielklem van de Overheid zorgt er voor dat we er NIET meer van mogen genieten.

  • geweldig, laat iedereen maar werken voor z'n uitkering ! Niks gratis en rechten...
    Helemaal mee eens.

  • Dit artikel is waarschijnlijk al voor de crisis geschreven.

  • Indien dit het geluid is van de opkomende generatie, dan is dit het ochtendgloren van een mooie dynamiek van de toekomstige samenleving waar eenieder weer ten volle zijn eigen verantwoordelijkheid zal moeten nemen, minder te zeuren zal hebben en blijer of tevredener zal zijn met zijn eigen behaalde resultaat.

  • Jessicaja, mijn idee. ooit hadden we een samenhang, toen was geluk nog heel gewoon. Nu werk ik me te pletter, als alles er af is heb ik als ik geluk heb ook nog een inkomen. Ik ben ondernemer, dat is niet zo leuk op t moment. Had ik dat maar niet moeten worden? Ik ben op m'n 51ste gescheiden en verrek het een uitkering te hebben en begon dus voor mezelf. Zeker de eerste jaren was ik met een uitkering plus alle extraatjes beslist niet slechter af geweest. Zeker gezien de vele vele werkuren! In 13 jaar tijd 3 x een week vakantie gehad. Niet doorbetaald natuurlijk, dus langer kan niet.
    En ja, dus ben ik niet meer zo sociaal, wil niet voor Jan en Alleman zorgen, de laatste paar jaar had ik het net iets makkelijker. Ik erger me dood aan al die verspilling en weg geverij. Aan mensen die hier maar heen komen en van MIJN geld in gesubsidieerde huurhuizen zitten, zonder een poot uit te steken, de taal niet leren, dus ook nooit aan t werk zullen gaan. Die geen respect hebben voor ons, hun kinderen niet opvoeden en er een zootje van maken. Ben ik dan niet sociaal en egoistisch? Jammer dan. Als ik niet voor me zelf zorg, wie doet t dan?

  • Mijnheer Ottervanger: lees en leer.

  • Het gemeenschapsgevoel is in Nederland aan het verdwijnen....daar ben ik het vaak mee eens. Maar hoe komt dat? Omdat er steeds mensen zijn die zich niet netjes gedragen en daar niet voor gestraft worden. Ook de de regeerders en wetgevers frauderen en graaien er maar op los en daar wordt de burger gefrustreerd van. Ik betaal me scheel aan de zorg en dat is prima, en het mag ook best wat minder, maar dé zorg die we dan krijgen moet ook wel goed zijn.
    Ik kom vaak in verpleeghuizen en dat is om te huilen, verzorgers zitten vaak met 10 man aan de koffie z.g.n. vergaderen en een vol stoma zakje ligt 2 dagen in een hoek in de kamer, als je geen bacterie hebt krijg je die wel. De voeten van de patiënten (ik ben pedicure) zijn vaak te vies voor woorden enz. Mensen die het zelf kunnen is prima, maar er zijn er nog genoeg die dat niet kunnen én er ook geen geld voor hebben. En dan worden de mensen vanzelf "hufterig". Niet iedereen gaat op vakantie hoor.

  • Nederland was een mooi land, waar de dingen goed geregeld waren en waar we solidair met elkaar waren. Dat was te zien aan goede sociale voorzieningen. Maar door ongehoord misbruik (ik wijs niet in een bepaalde richting) staan we aan de rand van de afgrond. En dan wordt het weer: ieder voor zich. Dat komt ervan als je als landsbestuurders jarenlang met oogkleppen op blijft lopen.