door
Administrator
5 sep 2007
Hendrik Jan Schoo (1945-2007) als hoofdredacteur van Elsevier
Afgelopen nacht is oud-hoofdredacteur van Elsevier Hendrik Jan Schoo in Leiden overleden. Hij was herstellende van een zware hartoperatie begin augustus in het Leids Universitair Medisch Centrum. Dinsdag traden complicaties op. Hij is 61 jaar geworden.
In de periode dat hij hoofdredacteur van Elsevier was, van 1993 tot 2000, legde hij de basis voor het huidige succes van het weekblad.
De journalist en socioloog Schoo moderniseerde de vormgeving, introduceerde een nuchtere stijl, service-journalistiek, populair- sociologische artikelen en scherpe, maar niet ideologisch gefundeerde artikelen. Onder zijn leiding steeg de betaalde oplage naar 125.000 en begon de titel beter te renderen.
In 2000 stapte Schoo over naar de Volkskrant, waar hij adjunct-hoofdredacteur werd. Na een jaar vertrok hij weer om directeur-uitgever te worden van de Weekbladpers Tijdschriften Cultuurgroep, uitgever van onder meer Vrij Nederland, Opzij, J/M en Psychologie Magazine.
Hij vertrok in 2005 om zich geheel te kunnen toeleggen op het schrijven van columns, essays en boekrecensies voor onder meer de Volkskrant.
Dwarse artikelen
Zijn dwarse artikelen en commentaren in Elsevier over het falende immigratiebeleid van achtereenvolgende kabinetten bundelde hij in 2000 onder de titel De verwarde natie.
Zijn stukken uit de Volkskrant verschenen in 2004 onder de titel Een bitter mensbeeld, de transformatie van een ontregeld land.
Chicago
Schoo werd geboren in Amsterdam en studeerde in Amsterdam en Chicago. Hij woonde lange tijd in de Verenigde Staten, waar hij les gaf. In 1973 keerde hij terug naar Nederland. Van 1982 tot 1984 was hij hoofdredacteur van Psychologie, het huidige Psychologie Magazine en van 1985 tot 1990 hoofdredacteur van Intermagazine. In 1991 werd hij adjunct-hoofdredacteur van Elsevier.
Huidig hoofdredacteur Arendo Joustra van Elsevier reageert geschokt: ‘Hij had een paar zware weken achter de rug, maar eind vorige week leek het juist wat beter te gaan. Het is een zware slag. Hij had over talloze onderwerpen zeer originele opinies. Door zijn enorme belezenheid, fotografische geheugen en sonore stemgeluid was Schoo een uiterst boeiende gesprekspartner. Hij heeft velen met zijn kennis en opvattingen geïnspireerd.’