door
Robbert de Witt
11 mrt 2008
Turken in Rotterdam trouwen vaak met familielid
Bijna een kwart van de Turken in Rotterdam en eenvijfde van de Marokkanen trouwt met iemand uit zijn eigen familie. Daardoor is het risico op kinderen met een aangeboren afwijking veel groter.
Dat blijkt uit verschillende studies van het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM).
Het RIVM onderzoekt onder meer de achtergrond van de huwelijken onder Turken en Marokkanen in Rotterdam in opdracht van het ministerie van Volksgezondheid, bevestigt RIVM-woordvoerder Marlies Verheij tegen elsevier.nl. Het ministerie wil weten waarom het sterftecijfer onder allochtone kinderen veel hoger is.
Mentale afwijkingen
Van de 653 Turkse ouders die meewerken aan het onderzoek, blijkt 24 procent familie van elkaar te zijn. En 22 procent van de 474 deelnemende Marokkaanse ouders is ook verwant.
Het RIVM wijst er op dat kinderen van bloedverwanten een veel grotere kans hebben op genetische afwijkingen. Die kunnen onder meer leiden tot mentale afwijkingen en tot erfelijke bloedarmoede.
Risicofactor
Kinderen uit consanguïne (bloedverwante) relaties hebben een extra kans van 1-2 procent op een aangeboren aandoening, zo schrijft het RIVM. Bovendien worden veel aandoeningen pas na het eerste levensjaar ontdekt.
Het RIVM schrijft daarom dat het 'familiehuwelijk' - meestal huwelijken tussen neef en nicht - een 'ernstige risicofactor' is, en dat allochtonen beter moeten worden voorgelicht: velen zouden niet op de hoogte zijn over de gezondheidsrisico's.
'Idealiter zou ieder aanstaand ouderpaar, bij voorkeur voor een zwangerschap, zich moeten kunnen laten informeren over een eventueel verhoogde kans op een kind met een aangeboren aandoening en over mogelijkheden voor preventie,' adviseert het RIVM.
'Niets nieuws'
Hans van Oers van het RIVM zegt tegen elsevier.nl verbaasd te zijn over de aandacht voor de uitkomsten van het onderzoek: volgens hem vertelt de studie niets nieuws.
Dat het RIVM de hele dag al over het onderzoek wordt gebeld zou volgens Van Oers inderdaad te maken kunnen hebben met het taboe dat ligt op het koppelen van neef-nichthuwelijken binnen bepaalde bevolkingsroepen aan erfelijke afwijkingen.
Lees ook de blogs Drie huwelijken tussen neef en nicht van Simon Rozendaal en Bilal B. schizofreen door consanguïne ouders? van Leon de Winter
Naar de homepage