Nieuws

Nederland

Nabestaanden moord wacht vaak lange lijdensweg

door Gerlof Leistra 22 okt 2012

Nabestaanden van moord lijden lang (foto ANP)
Nabestaanden van moord lijden lang (foto ANP)

Bijna driekwart van de nabestaanden van moord of doodslag heeft gemiddeld elf jaar later nog steeds ernstige psychische klachten. Daarbij gaat het naast rouw om klachten die samenhangen met een posttraumatische stressstoornis.

Dat blijkt uit onderzoek van de Rijksuniversiteit Groningen. Bedoeling is dat criminoloog Mariëtte van Denderen op termijn op het onderzoek promoveert.

Omdat reguliere behandelingen vaak niet aanslaan, is voor nabestaanden onlangs een landelijk netwerk van psychologen opgericht. Inmiddels zijn tientallen mensen in behandeling.

Geen raad
Jaarlijks worden ongeveer 150 à 175 moorden gepleegd, zo blijkt uit langdurig onderzoek van Elsevier.

Nabestaanden weten vaak geen raad met hun verdriet, woede en wraakgevoelens. Een deel van hen wordt ondersteund door slachtofferhulp en vindt steun bij verenigingen van lotgenoten. Nabestaanden van criminelen vallen vaak volledig buiten de boot.

Gewelddadige oorzaak
Dat klachten zo lang aanhouden, noemt de Groningse klinische psycholoog Jos de Keijser schrikbarend. Onder zijn leiding is een behandeling ontwikkeld die zich niet alleen richt op het verliezen van een dierbare, maar ook op de gewelddadige oorzaak van het overlijden. Gedurende vier jaar wordt de effectiviteit van de behandeling onderzocht.

De behandeling sluit aan bij de recente trend waarin er meer aadacht is voor slachtoffers en nabestaanden van ernstige misdrijven. Voor meer informatie is er de website www.rouwnamoord.

Tags

zie ook

12 reacties

  • Humaan strafrecht: het slachtoffer kreeg de doodstraf,de nabestaanden hebben levenslang en de dader loopt na een paar jaar alweer over straat.

  • Het antwoord lijkt me duidelijk. Er is zeer weinig gerechtigheid. Daders komen er te vaak met een waarschuwing vanaf. Een paar jaar in de gevangenis is te vaak de maximum straf. Ook als niet-slachtoffer weet je dan geen raad met verdriet, woede en wraakgevoelens.

  • Een van de trauma's wordt toch ook wel veroorzaakt door de manier waarop "recht" wordt gesproken in Nederland. De meestal zeer lage straffen voor een dergelijke zware misdaad worden toch vaak als totaal onrechtvaardig ervaren. Mijn nichtje van 21 werd zo'n 13 jr geleden beestachtig vermoord de buitenlandse dader kreeg "slechts" 10 jr, na ik heb vernomen stond hij na 6 jr weer buiten. Deze kwestie en de manier waarop de moord op Pim Fortuijn is justieel afgewikkeld zijn voor mij traumatische ervaringen geweest waar ik nog vaak over denk. Vaak vraag ik mij af hoe het toch mogelijk is dat justitie en de rechterlijke macht zo ver van het volk afstaan. M.i.z. zijn zij heel ver doorgeschoten in het gebruik van de aan hen gegeven vrijheden.

  • Tja, en de criminelen krijgen ook nog alle aandacht in een cabareteske talkshow! Zout in de wonden van de nabestaanden. Geef ze inderdaad even openbare spreektijd. Net als vroeger. Vlak voordat de beul zijn werk deed.

  • Hoeveel geld wordt er wel niet in de daders gepompt om ze er weer bovenop te helpen? Terwijl er veel meer hulp naar slachtoffers zou moeten gaan. Daders worden helaas geregeld als slachtoffers (van jeugd, samenleving etc.) gezien. Wat je ook hebt meegemaakt, je bent nog altijd verantwoordelijk voor de keuzes die je maakt. Natuurlijk moet er iets met daders worden gedaan. Maar het lijkt wel of zij nog eerder aan een baan geholpen worden dan andere mensen.
    Er moet veel meer aandacht naar slachtoffers gaan.
    En de straffen zijn hier belachelijk laag! Om je voor te schamen. Iedereen weet toch dat wij als land het lacherdje zijn waar de criminelen op tafel dansen!