Merel Boers was veruit de beste deelnemer van de woensdagavond in Amsterdam gehouden Lancôme Colour Designs Award. Een veel te lange en malle naam voor een modeontwerpwedstrijd die -de jury zij geprezen om haar wijsheid en goede smaak- ook werd gewonnen door Merel Boers.
Een naam die we hopelijk nog veel gaan tegenkomen, want haar kleine collectie van jurkjes vol ragfijne bloemetjes, die met een kroontjespen getekend leken, liet een volwassen signatuur zien. En dat is zeldzaam is bij jong talent met geboortejaar 1981.
Zowaar een waar modetalent, die Boers.
Dat werd vooral bewezen door het merendeel van de andere deelnemers. Niet dat hun werk nergens op leek. Het leek juist veel te veel op de mode van gevestigde designmerken als het prachtige Balenciaga of het eigenaardige De Castelbajac. Daarbij waren veel kleren vol rafels en dat is inmiddels een lui afwerktrucje dat alleen nog maar te koop mag zijn bij confectie in een marktkraam. Aanstormende designers moeten beter weten.
Verbeteringen
Er kan nog wel wat verbeterd worden aan de Lancôme-strijd. Strengere selectie vooraf, zodat voornamelijk echt talent voor het voetlicht komt. Slechts één hoofdprijs in plaats van drie diffuse prijzen. En graag hulp bij de ontwikkeling van het talent.
Hooguit nog één troostprijsje voor de runner-up of een twijfel geval. En een kleinere jury van modeprofs. Nu vertegenwoordigd met maar liefst zes leden op tien deelnemers. Sieraadontwerper Rodrigo Otazu (blingbling-leverancier voor BN’ers) leek vooral om publicitaire redenen verkozen tot de jury. Hij schitterde op de eerste rij, continue kwekkend met medejurylid en BN-make up-er Leco van Zadelhof, terwijl hij het handje vasthield van zijn muze, die was verdwaald in een trouwjurk. Een creatie die misschien wel stond, maar niet zat, een ingezakte voile bruidstaart van te veel etages.
Karikatuur
Alles bijeen was het veel en veel beter dan vorig jaar, toen een te wild kwetterende Fiona Hering als host van een hopeloze show vol kleren van twijfelachtig kaliber de karikatuur van een wedstrijd compleet maakte. Goed voor cosmeticabedrijf Lancôme dat deze Nederlandse wedstrijd van de grond komt. En goed voor de Nederlandse mode.
En hopen dat ze het volhouden, Helaas, zo leert de historie, tegen de tijd dat dergelijke competities echt autoriteit krijgen trekt nieuw management van de hoofdsponsor stom genoeg de stekker eruit. Zoals ooit bij Levi’s en recent nog bij Robijn die aanvankelijk garant stonden voor goede competities.
‘Neurocalm’-te
Overigens mag er bij de firma Martini, mode-sponsor in Nederland bij uitstek, wel eens een manager wakker worden om te kijken of er nog wel een stekker ergens in steekt. Als Martini de drankjes verzorgt rond een evenement, betekent dat doorgaans drooglegging. Meer dan 40 minuten wachten aan de Martini-bar leverde nog geen slokje water op.
Gelukkig heeft Lancôme meer verstand van reclame maken én hydrateren. Het mini-potje vochtinbrengende Hydra Zen, als presentje op de zitplaats, beloofde zelfs ‘neurocalm’-te en ‘anti-stress’-werking.