Modejournalist John de Greef blogt vanuit Parijs over de mannemodeshows voor zomer 2009.
Show: Dries van Noten (bekijk het fotoalbum)
Dries van Noten
Modejournalist zijn, is vooral genieten van glamour en gekte, en van de mooiste en interessantste creaties die mensen kunnen bedenken en maken. Maar geduld is daarbij nodig.
En het is genieten van een premium-selectie van aantrekkelijke, jonge modelmensen. De meisjes soms pijnlijk mager en de jongens soms zo hard gespierd dat mijn zelfbeeld zich eraan bezeert. Maar doorgaans zijn beiden visueel snoepgoed. En de mode doet het erg goed op dit onalledaagse superras.
Stevig gestel
Maar, voor u zich aanmeldt, meelopen met de modejournalistiek op internationaal niveau, zo merk ik al weer na een dagje Parijs, is slechts voorbehouden aan mensen met een stevig gestel die werkdagen van soms meer dan 14 uur aankunnen (inclusief zater- en zondagen en alle avonden dat er EK of WK voetbal is!). Geestelijk moet u genoeg Zen of flegmatiek zijn om meer dan de helft van die lange dag in afwachting van shows geduldig op een wankel bankje uit te zitten.
En een beetje wijsheid om een handgepit rever (valt zo mooi) van een geplakt exemplaar (stijf) of cupro van bourette te onderscheiden, heeft u ook nodig. Voor als u de kennis niet heeft: cupro is een holle garen uit houtpulp, het ander een wilde en rulle zijde. U ziet, dergelijke stofkennis spijker je sneller bij dan het verschil proeven tussen prosecco en spumante.
Dorstig
O ja, soms worden modeshows en het publiek, met name in Italië, om half elf ‘s ochtends al mousserend vochtig gehouden. Daar staan avonden tegenover waarbij modeshowbezoekers na elven dorstig zonder taxi of tram maar wel met mot- of rotregen achterblijven op desolate industrieterreinen.
De Belgische ontwerper Dries van Noten bracht zijn shows jarenlang op de meest bijzondere en soms verre locaties. Maar naar zijn eigen zeggen werd het transport door fileleed en overvolle showagenda's ondoenlijk. Reden dat hij de laatste jaren vrij honkvast is in Parijs-centrum.
Voor mannenzomermode 2009 durfde Van Noten het weer eens aan om te showen onder de daken van een paardenmarkt aan de Parijse périférique. Met gevolg dat de geplande aanvangstijd met ruim een uur werd overschreden en we bijna de zon onder zagen gaan.
Dries van Noten
Perfecte gastheer én designer
In die uithoek had hij heel wat paardenkracht verzameld door er oude witte auto's te parkeren die de APK-keuring nooit meer halen. Uit de achterbakken liet hij boterhammen kaas en Pimm's serveren. Van Noten toont zich altijd een perfecte gastheer.
Maar als designer is hij op zijn best. Hij stilt mijn honger naar nieuwe zaken optimaal, zonder zich ooit te verslikken in idiote vondsten. De basis van zijn kleren was ook nu weer klassiek maar met zijn variaties trof hij de ziel van de mode voor de volgende zomer.
Lichte materialen, kleine grafische dessins, slanke pakken en extra ruime pyjamabroeken. Stralend wit en veel licht en donkerblauw (foto). Regenjassen met de allure van kamerjassen en het perfecte smokingjasje waarvoor je weer zou gaan roken: uiterst soepel, fraaie sjaalkraag en een simpel bindceintuurtje.
De gehele collectie knipoogde naar de jaren zeventig en de verzorgde kleedstijl van Yves Saint Laurent himself, maar werd nergens te nostalgisch, en gaf een frisse kijk op de toekomst.
Bekijk het fotoalbum