Na New York en Milaan heeft John de Greef de afgelopen week de modeshows in Parijs bezocht om te ontdekken hoe de nieuwe vrouwenmode voor winter 2009/10 er ondanks en dankzij de wereldwijde economische crisis uit gaan zien.
Het evangelie van de laatste modeshows uit Parijs werd geschreven door John en Marc en bracht een hoopvolle, vooral vrolijke boodschap.
John Galliano (zie eerste drie foto's) keek voor zijn eigen collectie naar het koude Oosten en bracht met een spectaculaire show Slavische schoonheden en Balkan-bruidjes bedolven onder sieraden.
Marc Jacobs toonde, vier weken na zijn krachtige jaren tachtig-ode in New York voor het prestigieuze Franse Louis Vuitton, een modeparade van sexy bunnies met doorkijkbloezen, gedrapeerde microjurkjes, lieslaarzen en imposant brede, korte jassen.
Aap eruit
De mouwen van John Galliano waren onverwacht wijd. Ze boden plaats aan de bekende aap. Net nu iedereen dacht: wat is Galliano de laatste tijd toch braaf geworden (zeker voor Dior) verraste hij met een opwindende show!
Sprookje in de sneeuw
Gelopen in een honderden meters lange laserlichtstraal die als een tunnel de modellen omvatte en prachtig de jachtsneeuwvlokjes (nep) reflecteerde, was de show een Groot-Russisch sprookje. Geografisch strekte de inspiratie zich uit van de Siberië, Oekraïne tot Mongolië en de Balkan met onverwachte uitstapjes over de Bosperus. Kortom een 1001-nachtendroom uit het Kremlin met Tartaarse mutsen en Huzarenjasjes.
String van sieraden
Zware mannenmantelstoffen in vage ruiten waren verbouwd tot imposante folklore-kleren. Korte jassen met opvallende mouwen, vol garnering en gecombineerd met extra bolle, opgevulde wijde en lange of juist heel korte rokken.
Naarmate de show vorderde, werden de stoffen steeds dunner en transparanter en de hoeveelhied sieraden op het hoofd en aan het lichaam imposanter. Climax: een parelgrijze doorkijkjurk met een slechts een minieme string van glinsterende kettinkjes eronder.
Folklore en sluiers
Maar het waren vooral de zeer rijkbewerkte bruidshoofdtooien en sluiers die evenals de bewerkelijke folkloremotieven schreeuwden dat zelfs arme volken uit de koudste streken een lange traditie hebben om zich zo sierlijk en fantasievol mogelijk te kleden. Met een man als Galliano gloort er hoop als het bar en boos wordt buiten.
Transparantie en goed zicht
Een doorzichtige tent in een van de hoven van het Louvre bood onderdak aan de Louis Vuittonshow, mijn laatste defilé van alle modeweken. Een select aantal zwarte stoeltjes met roze dekjes direct aan het modellenloopad gaven iedereen goed zicht op de mode, ontworpen door Marc Jacobs. Dit maal geen hoge tribunes of staanplaatsen achteraf. Het goudgele decor was ook transparant.
Marc Jacobs gunde ons veel helderheid en een gunstige kijk op zijn kleren. Er was ook overdadig veel te zien.
Overdreven vrouwelijk
De kleding (veel zwart, maar ook felle uischieters als roze, groen, vlammend rood en kleurige of iriserende paisley-dessins) was rijk bewerkt. Zelfs het korste jurkje liet rimpelig smockwerk, een relief van lintjes, draperieën en ruches zien. Zo af en toe deden al die versieringen aan een pastiche op het oude overdreven vrouwelijke werk van Yves Saint Laurent denken. Ook zijn beroemde doorkijkbloes liep vaker mee, soms onder een mannelijk jasje.
Gouden lieslaarzen
Smaakvol? Mwah, lang niet altijd. Maar wel erg vrolijkstemmend smakelijk. Van de om de haarknot geknoopte zwarte sjaal waarvan de twee grote punten als enorme konijnenoren omhoog wezen tot de hoge diabolohak met forse parels versierd. De aankleding van de Louis Vuitton-bunnies was gericht op 'fun fashion'. Zo hier en daar stapte Jacobs, zeker met gouden gedessineerde lieslaarzen onder microjurkjes bewust over de grens van de goede smaak. Maar de vrouw die ook graag kousen draagt met een dessin van LV-initialen, zal vooral plezier beleven aan deze collectie. De gehele confectie kan John en Marc dankbaar zijn voor de rijkdom aan ideeën om zich door te laten inspireren of om te kopiëren.