Prada's averechtse visie op Assepoester

Wie laat wat zien en hoe voor zomer 2010? Dat is de vraag waarop Elsevier's moderedacteur John de Greef verrassende antwoorden hoopt te vinden bij de internationale modeshows. Na New York is nu de modeweek in Milaan aan de beurt.

Er was eens... een Assepoester, een erg avantgardistische heldin met pluizige staartjes in het haar, soms een eigenwijze uilenbril op en een  knal oranjerode kusmond, die op transparante hooggehakte muiltjes (plexiglas) en met transparante tas (leer met doorkijkplastic) haar maagdelijkheid redde, maar haar avondtoilet lelijk af- en uitscheurde en ook nog een beelschone botsing met een kroonluchter had. Zo begon ongeveer het sprookje dat ontwerpster Miuccia Prada donderdagavond in een bloedheet en nog altijd zomers Milaan met haar show vertelde.

Tegen een interessant vervreemdend, geprojecteerd decor van de hand van de Nederlandse Rem Koolhaas van palazzodeuren en marmeren hallen met zo af en toe uitzicht op een palmstrand. De catwalk was ook zwart/wit geblokt. In twee versies, want niets is bij Prada wat het op het eerste gezicht lijkt. Het mag vooral nergens op lijken en dat is echt de kunst bij dit merk!!

Extreem aantrekkelijk
Een bizar beeld van een sprookje, maar wat maakte Prada het eigenaardig mooi en hoogst aantrekkelijk voor wie graag wil dat mode moet prikkelen. En dat moet mode anders sterft het en leeft het niet meer lang en gelukkig.

Nog geen uur na de bijzondere  show opende Prada alweer een winkel,  een extreem diepe, luxe winkel aan de Corso Venezia 3 in Milaan, waar alle mooie commerciele waar van haar merk fijn ruim uitgestald ligt. De schoenen, tassen en jacks met bontkraag die wereldwijd zo begeerd zijn. Maar haar presentatie gebruikt ze liever als  een artistieke trendrichtingaanwijzer van zaken die wellicht kunnen gebeuren, dan als een display van prettige producten. En daar kan iedereen in de kunst- en klerenwereld verschrikkelijk trots op zijn. Want wat zou mevrouw Prada met haar staat van artistieke dienst (meer dan 20 jaar actief) makkelijk achterover kunnen leunen en geen moeite doen om de mode op sleeptouw te nemen.

Ongeval met kroonluchter
Rafelige, gedeeltelijk verscheurde couture-kleren uit de jaren vijftig. Soms voorzien van een fotografische print van zonaanbidders op het strand. Jasjes en delen van jurken met losse flarden van stof als een extra paneel aan rug of taille. Scheurrafels aan stijve zijden panelen en veel zeer blote benen die uit een eenvoudige slip staken. En heel veel glittertops, rokjes en hessen gemaakt van zilver en kroonluchterkristal. Echt alsof het model gedekt was door een kroonluchter. Ze leken de rare aankleding van een vreemd sprookje. Sensueel, maar niet gewoon sexy.  Meer een idee dan kleding voor alledag. Maar wel een geweldig idee van hoe kleren er ook uit kunnen zien.

Ruches in watervallen
De finale van de hoogst commerciele D&G-collectie ontworpen door Dolce & Gabbana bracht ook even de glans van een echt goed modemoment. Van minirok tot maxirok toonden een cascade van ruches onder een sportief jeansshirt.  Elf modellen in een weelde aan ruches, het Leitmotiv voor zomer 2010. Zoveel golvend en voluminieus textiel bijeen.

Riem als rok
Voorafgegaand, was een zeer verkoopbare, en gemakkelijke D&G-collectie van kniehoge laarzen vol franje, destroyed jeans, hoepelrokjes in mini-uitvoering, mannelijke 3-delige pakken waarvan de broek met brede omslag tot op de kuit reikte en ook veel ontwerpen die veel van de onderzijde bloot gaven. Een meisje ging gekleed in niet meer dan een brede ceintuur als rok onder een westernshirt. Ouderwetse onderbroeken en korsetjes brachten een can-can sfeer. Kortom: lekker en te koop voor redelijke prijs, want D&G is de goedkope lijn van Dolce & Gabbana. Het sprookje van mevrouw Prada stak daarbij onbetaalbaar en ingewikkeld bij af.