door
John de Greef
28 jan 2010
Hier, gratis, voor de ongastvrije mensen van Fortis Bank Nederland een fijne slogan: ‘Verlaat ons en haat ons!’ Net als mijn altijd al mooie, maar nu door dresscode black-tie extra aantrekkelijke collega van het Financieele Dagblad, meende ik welkom te zijn op de soiree van Fortis.
Deze sponsor van onze poldermodedagen, Amsterdam International Fashion Week (AIFW), houdt niet van nivelleren en deelt gasten in klassen in. Wij vielen in de groep die terug de natte kou in moest en vanaf zes uur tot na tienen hongerend vooral diende te wachten.
Koninklijk niveau
Maar ja, de enorme opkomst op deze AIFW-openingsavond, maakte duidelijk dat Nederland smacht naar mode en glamour. Jan Taminiau voorzag daar met zijn direct uitgezonden modeshow in ruimte mate in. Taminiau maakt couture tot op koninklijk niveau. En het is te begrijpen waarom Máxima zich mode van hem laat aanmeten. Hij kan kleren maken.
Overdreven
Jan Taminiau verricht wonderen bij het creëren van stoffen en dit maal vooral met het borduren van schitterende pailletten. In close-up zijn zijn creaties bijzonder geslaagd. Dan werkt zijn subtiele palet van zand- en zeetinten ook het best. Dus overweegt u een pakje of jurk-op-maat van Jan, zoek hem vooral op. U zult veel gecomplimenteerd worden. Maar, houd hem in de gaten: Jan overdrijft te veel als het gaat om de zoektocht naar opvallende vormen. Dan worden zijn creaties experimenten die niet altijd geslaagd zijn afgerond. En zijn kleuren en dessins krijgen van een afstand iets non-descript en doen denken aan bleke beddenspreien uit oude motels.
Uit het evenwicht
Gigantische rozetten als te groot opgeblazen slakkenhuizen, asymmetrische uitschieters en meters te veel tule imponeren zeker de argeloze kijker (die bij deze show bovendien getrakteerd werd op prachtige 3-D opnamen van de Taminiau-jurken, geprojecteerd op schermen boven het publiek) Maar ze brengen de echte estheet en klerencriticus uit het evenwicht. Taminau balanceerde met zijn show tussen de harde glamour en glitter van een Elie Saab en de hoogst kunstzinnige kleren van Martin Margiela. Een gebied vol drijfzand. Met de meer simpele ontwerpen bewees Taminiau dat hij zich meester kan tonen door zich te beperken.
Ruwe diamant
Mattijs, de voor- en de modenaam van ontwerper Van Bergen, is misschien een ruwe diamant die evenals de nu zo internationaal bejubelde, maar tijdens zijn opleiding niet geslaagde Haider Ackermann, ons ooit zal verbazen. Mattijs sloot de soiree af met een show die op zijn vriendelijkst gezegd a work in progress was. Als je, zoals Mattijs, maar een handvol ontwerpen laat zien, moet dat ook de meest sublieme selectie zijn.
Zijn beste kant toonde Mattijs door op brutale wijze plissé (een geheel geplooid materiaal dat ontzettend moeilijk goed te verwerken is) te scheuren en te vervormen. Maar zijn werk kent nog te veel verschillende facetten. Goud plissé, goed grillig vervormd en sterke groene glitter-kleuren moesten het opnemen tegen zwakke zwarte pakjes en jurkjes die vooral een stoffige indruk maakten en lelijke bronzen leggings. Maar, uit alles sprak een eigen stijl. Er gloort hoop in de polder.