door
John de Greef
17 feb 2010
New York Fashion Week is van start gegaan. John de Greef blogt er over de modeshows voor winter 2010/11. Na New York zijn de volgende weken de vrouwenmodeshows in Milaan en Parijs het onderwerp van deze blog.
Wanden, vloeren en banken. Alles was bekleed met karton. We leken als publiek gevangen in een enorme kartonnen doos en keken naar een in pakpapier verstopt podium. Nog voor de stipte aanvangstijd van acht uur (iedereen was dit maal op tijd uit angst iets te missen) rukte Marc Jacobs zelf en zijn zakenpartner Robert Duffy het meters hoge, vaagbruine papier weg.
56 meisjes in kleurloze kleren (grijs, vaal bruin en een beetje geel) kwamen in beeld. Eén voor één liepen ze over de kartonnen catwalk, vlak langs het selecte publiek, dit maal zonder Lady Gaga of Madonna.
Droge couture
'Somewhere over the rainbow' was de soundtrack. De zanderige (of in dit geval strokartonnen) kleurloosheid van het begin van de verfilming van 'The Wizard of Oz' bleek door Jacobs gekozen tot Leitmotiv. Had dodelijk saai kunnen zijn, maar in de handen van deze fashion-wizard of NY werden grijs en beige, met behulp van een knap geconstrueerde A-lijn, flink wat langharig en krullerig bont, hier en daar een subtiel glittertje of feller kleurtje en wat achterstevoren gedragen kleren, magisch mooie mode. Ingetogen schoonheid die nergens neigde naar gezapigheid, maar zich eerder liet omschrijven als een 'droge couture'. Zonder de vettige glans die zoveel Amerikaanse mode zo glad en gewoontjes maakt.
Meester Jacobs
Subtiele referenties aan ontwerpster Vionnet, aan de jaren twintig, dertig, vijftig en zeventig, en povere enkelsokjes, maar nergens werd het letterlijk nostalgisch of een herhaling van zaken. Het raffinement school in de bewust onafgewerkte randjes, de niet dichtgeknoopte sluitingen, de verdraaide vestjes en bontjasjes, de vervilte wollen stoffen en het sobere, maar aantrekkelijke breiwerk. Een moderne kijk op klassieke kleren, soms in kloeke A-vorm. Met deze mode zonder gimmick bewees Jacobs een magische stijlmeester te zijn.
Liever live
Met deze show (die ook de broek voor de vrouw weer volop in beeld bracht) sloot ook Marc Jacobs zich aan bij de vele ontwerpers die hun presentatie nu via livestreaming en internet direct vertonen aan mensen die niet aan zo'n zeldzaam ticket voor de show hadden kunnen komen of ver verwijderd waren van New York. Zagen die toeschouwers op afstand dezelfde toverachtige schoonheid als het publiek in de zaal? Zal directe uitzending van shows (vooral als de 3D-techniek vervolmaakt wordt) de reguliere presentatie vervangen? Vragen die nu volop spelen en snel een antwoord verdienen. Maar bij deze sfeervolle toverij uit kartonnen doos had ik toch even het gevoel Live iets mee te maken, dat zich (nog) niet laat Streamen.