Na New York, Londen en Milaan is nu Parijs de modestad waar ontwerpers hun visie geven op de wintermode 2010/11. John de Greef blogt erover.
Karl Lagerfeld klotste tijdens zijn ererondje voorzichtig door het bassin vol smeltwater en langs de grote brokken kunstijs. Het prachtige, imposante en door de zon beschenen decor midden in het glazen Grand Palais en de Chanel-collectie toonden dinsdagochtend een amusante kijk op grote temperatuurswisselingen.
De voorgaande avond was in de vrieskou, in hetzelfde Grand Palais (zo grand dat er twee enorme showpodia tegelijk in passen) de Yves Saint Laurent (YSL)-mode getoond, waarbij een wufte kijk op nonnenkleding was vertaald tot luxe, vrij eenvoudig belijnde kleren met een enkele, frivole uitschieter.
Overzicht in glaspaleis
YSL. Deze beroemde initialen van Yves Saint Laurent, die in slechte tijden met te veel goedkope licenties ook polo’s bij C&A en P&C opsierden, beheersten maandag zowel het Grand als het Petit Palais. De twee tegenover elkaar liggende antieke paleizen van glas en metaal, die weer zo prachtig gerestaureerd zijn. In het Petit Palais gaat vanaf eind deze week tot 29 augustus een grote overzichtstentoonstelling van het werk van YSL-himself open. In het kille Grand Palais toonde ontwerper Stefano Pilati hoe hij verder gaat met het stijl-legaat van YSL en de nieuwe najaarsmode.
Sober en fel
Pilati is een ontwerper met een sterke voorkeur voor sombere kleuren en sobere belijningen. Klinkt wat treurig, maar juist binnen die zelfgekozen eenvoud komt hij tot de mooiste vormvondsten.
Daarnaast pakt hij soms ook onverwacht lichtzinnig uit of voegt hij wat hardere tinten toe aan zijn palet. Zo gingen nu smaragdgroen, shocking pink en mimosageel naast heel veel neutraal zwart en wit langs.
Doorkijk-nonnenkleren
Voor de nieuwe YSL-mode had Pilati zich geïnspireerd op het samenvloeien van elegante, simpele kleren en het onopgesmukte habijt van nonnen met een enkele grote ketting. Dat leverde, naast enkele gekke kappen, veel jurkjes en pakken op waarbij eenvoud met meer dan een sprankje speelsheid domineerde. En lange, sobere jurken en rok met hooggesloten bloes waarbij de religieuze invloed sterk was, boden soms weer onverwacht veel doorkijk. Dat was al brutaal en leuk genoeg, doorkijknonnenkleren! Waarom er ook nog doodgewoon doorzichtig plastic in de kostbare kleding verwerkt moest worden is een raadsel.
Heerlijk harige mode
Karl Lagerfeld, binnenkort onderscheiden met Legion D’Honneur, maakte van de Chanel-show een ijs- en waterfeestje met verrukkelijk warme, extreem harige, maar erg prettige mode. Smeltende ijskappen in een bassin vol water en mist vormden het decor waar de modellen met Chanel-pakjes in tweed met veel riante bontgarneringen, frivole jurkjes van volumineuze breisels met vrieseffect, harige moonboots en witte laklaarzen (die van onderen als een donkere pump oogden) door het smeltwater stapten. Met veel ijskristal-sieraden.
Verschrikkelijke sneeuwmannen
Chanel-mannen, nu eens geen overdreven fatjes, waren verkleed als de verschrikkelijke sneeuwman en maakten duidelijk dat Lagerfeld vooral plezier beleeft aan extreme temperatuurschommelingen. Ook vrouwen met een tasje in de vorm van een grote ijsklont werden soms toegetakeld met erg pluizige bontjassen, over-de-top bontversieringen en jassen en jurken die decadent door het water sleepten. Maar alle typische en fijne Chanel-elementen zaten in de grote ijsparade verwerkt. Het kan vriezen, het kan dooien, maar de Chanel-stijl lijkt het eeuwige leven te hebben.