Jong of volwassen, dwaas of deftig, fris of traditioneel. Het wisselt elkaar allemaal af bij de mannenmodeshow in Parijs. Soms zelf binnen een collectie of bij een enkele outfit. Opvallend is de tendens naar krappere jasjes, terwijl broeken en winterjassen juist veel ruimer worden.
Donker versus blond
Vorige week in Milaan bij de Gucci-show viel het me pas halverwege op dat ik naar alleen maar blanke en ook voornamelijk blonde modellen keek. Bij Walter Van Beirendonck in Parijs was het al snel duidelijk dat al zijn modellen donker van huid en haar waren. Viel ook op door de eigenwijze vlechtjes van kroeshaar die als een zwart palmpje rechtop de schedel stonden. En door de toenemende Afrikaanse invloed in de collectie.
Klassiek speels
Eeuwige avant-gardist Van Beirendonck startte bijzonder klassiek en rustig met eenvoudige pakken in beige of grijs. Hier en daar kreeg een broekspijp al snel een extra lapje in Afrikaans dessin. Die tribale accenten groeiden uit tot een tropisch patchwork. Een moderne mix met traditionele elementen. Speels, vrolijk, kunstzinnig en uitdagend. De klassieke pakken keerden op het eind terug onder vrachten van franje en wild gekleurde jassen.
Ondertussen trakteerde Walter zijn enthousiast publiek ook nog op jasjes waarvan mouwen en zijnaden open geknoopt konden worden tot een cape. Vrolijk toverwerk met textiel van een klerenkunstenaar. Voor velen meer van museale dan van daagse waarde. Maar hé, fashion & fun horen bij het theater van de shows vol tamtam. Zoals schmink en uitdossing bij fanatieke voetbalsupporters.
Rok is geen alternatief
Voor meer daagse confectie is Kenzo het label.
Ook hier, voor de show, flink veel hele en halve mannenrokken. Vaak getoonde items in Parijs deze modeweek, maar meestal niet meer dan een aanduiding van grensvervaging en geen alternatief voor de broek, waar de rok overheen wordt gedragen.
Kenzo's ontwerper Antonio Marras bracht naast veel oude bekende kleurige en geruite kledingstukken ook enkele wijde en hoge bandplooibroeken waarmee de toekomst van de mode ruim in beeld kwam.
Karl kijk toe
Ruim, echt wijd en groot. Dat waren de geslaagde truien en vesten in decente donkere kleuren bij Kris Van Assche. Ook jassen waren een en al groot comfort. En dat de tendens naar meer wijdte serieus is, werd bewezen met de grote Dior Homme-show, traditiegetrouw bijgewoond door Karl Lagerfeld naast de rijkste Fransman, Bernard Arnault. Dat is de man van LVMH, het luxeconglomeraat waar Dior (evenals Kenzo) deel van uitmaakt. Van Assche ontwerpt ook de Dior-mannenmode en doet dat nu voortreffelijk.
Drie openhaarden
Lagerfeld en Arnault (samen ruim 135 jaar oud) keken met interesse naar het luxe, bijzonder ruimgesneden, bijna wapperende Dior-beeld. Zwart, diepbruin en vlammend rood gingen onder grote hoeden en voor een blank decor van drie brandende klassieke haardvuren en over een in visgraat neergelegd parket. Een huiselijke setting voor een fors en mooi modestatement voor in de winterkou voor straks over bijna een jaar.
Smullen van spullen
Bij Hermès is het altijd smullen. De show brengt gewone knapen in de meest luxe en kostbare kleren, klassiek van snit, maar ó zo mooi gemaakt. Hier opvallend veel leren broeken in de show, evenals de rok een item waar vele ontwerpers zich aan wagen. Hermès laat zo'n leren broek er ook nog aanvaardbaar chic uitzien.
Ter vermaak twee jumpsuits in lammy. En om begerig te maken een sluik, lang zwart jasje van de soepelste en zachtste wol op een ruimvallende zwarte broek van hetzelfde kostbare materiaal. Het hele pak leek wel vloeibaar zo perfect gemaakt.
Viltstifttinten verrukken
Een paar uur voor zijn show werd bekend dat de Belgische Raf Simons en zijn Italiaanse fabrikant uit elkaar gingen. Maakte voor deze pracht presentatie niets uit. Geweldige houtje-touwtje-jassen, enorme parka's, anoraks en zelfs sweatshirts met college-opschrift in kleurig neopreen (het spul van wetsuits voor surfers en duikers). Daarnaast nog pracht experimenten in harig mohair.
Een show die richting gaf met nieuwe voorzetten in gebruik van onverwachte materialen, ruimere vormen en een kleurenpalet dat deed denken aan de verrukking van zo nieuwe doos vol met alle tinten viltstift.