Prada stuurde vooraf een berichtje. Pas op! Adrien Brody, Willem Dafoe en Gary Oldsman lopen zondagavond mee als model in de Prada-mannenmodeshow. Erg fijn, want heel goed in het herkennen van dergelijke gezichten in spiksplinternieuwe kleren ben ik niet. Hoewel ik de fictieve personen Sherlock Holmes, als een wufte dandy uit de overvolle Burberry-klerenkast, en de geheel in zwart leer en lak gestoken 'Herr Flick' bij de Jil Sander-show wel meen gezien te hebben dit afgelopen weekend vol modeshows in Milaan. O ja, en de Beierse Ludwig liep mee in de Dolce & Gabbana-opera.
Mooi overdreven
De designers in Milaan zijn aan de beurt om hun visie te geven op de mannenmode voor de komende winter. Ze hebben zich duidelijk voorgenomen om op te vallen met hun visie op het nieuwe winterbeeld. Soms leidt dat tot mooie overdrijving met een duidelijk eigen karakter (of zoals bij Prada tot bekende karakterkoppen op de catwalk), soms lijdt dat onbedoeld tot een karikaturale voorstelling.
Giorgio Armani, die doorgaans graag overdrijft, was juist nu goed op dreef met een Emporio Armani-collectie in voornamelijk grijstonen waarbij het accent lag op slanke mantels als monnikspijen en aaibare materialen. Met tassen en jassen van pony, met veel streelbaar leer en fluweel (ook voor enorme Rembrandt-baretten), ruime tuniektruien en heel veel lappen en flappen rondom de mannenhals.
Maar bij het superluxe Bottega Veneta overdreef ontwerper Tomas Maier weer te sterk met kostbare jasjes die gedeeltelijk bedekt waren met geverfde cirkels, vierkanten en grillige lakvlekken. Maar zijn extra hoge, robuuste hakken onder stevige, slanke broeken waarin zelfs magere modelmannen zowaar een heuse kont hadden onder krappe en korte jackjes waren geslaagd. Stoer en sensueel.
'Allo, 'Allo
Nooit een goed teken als je bij een ernstige show direct aan een komische serie moet denken. Maar niets aan te doen. Jil Sander's setting was duister, alles van pikzwart s/m-rubber op een vies wit deurtje na. Daaruit blonde helden geheel in zwart leer of zwart lak. In grote en lange zwarte jassen met soms een sterk geaccentueerde taille of in perfect gesneden zwarte pakken met wit shirt en smalle zwarte das. Alles was duister en ernstig van sfeer (behalve olijke matrozenkragen en enkele truien met grappige dino's of walvisjes erop) Alles was bijzonder knap gemaakt, maar toch deden de te gestyleerde modellen sterk denken aan Herr Flick uit de komische serie Allo, Allo, of aan welk ander clichébeeld van foute mannen in een oorlogsfilm. Gelukkig was het ontwerpwerk van Raf Simons voor de Jil Sander-collectie van opmerkelijk hoog niveau. Ach, soms levert de som van alle goede onderdelen gewoon niet de juiste uitkomst op.
Te sierlijke Sherlock
Het samenstellen van een modebeeld voor de show, de zogenoemde styling en 'editing', is vaak lastig. Zo bleek ook bij de Burberry Prorsum-show die van start ging met een sierlijke kijk op dandyeske, nostalgische, erg Engelse city-& country-kleding. Maar halverwege werd de te lange parade van petrolkleurige petten, te slanke broeken en jasjes onder verkorte blousons en al die paraplu's met zilveren beestenkop een pastiche op een te elegante Sherlock Holmes.
Jammer, de truien met extra wijde col en aantrekkelijke grafische patronen, de sierlijke vossen- en uilenkopjes op shirts, de tassen in dekenstof en het rijke palet aan kleuren waren alle beslist de moeite waard. Maar het geheel was te ouderwets Edwardiaans, te overvloedig. Bij Zegna, ook geheel op de Britse ruitjes- en trenchcoat-toer, werkte een flinke hoeveelheid aan Engelse kleuren, dessins, wollige materialen en zelfs capes voor mannen wel. Dat kwam door een wat betere dosering aan heftige effecten en door wat moderne jeans.
Lang leve de opera?
Goud borduursel - heel veel weelderige goudborduursels - in bloemige Barokmotieven, nostalgie en romantiek, operamuziek, fluweel en dandy-kapsels. Al deze heftige effecten kregen van Dolce & Gabbana een flinke dosis grauw grijs als tegenwicht, maar de modeshow was toch vooral een zwaar aangezette opera, tot en met de finale van sierlijke winterjassen onder de tonen van het Slavenkoor uit Nabucco. Fraai theater, met hier en daar aantrekkelijke ontwerpen, maar ook de uitvoering van klassieke opera kan zo af en toe een wat meer moderne interpretatie gebruiken. En de mode ook. Maar effectvol was het.
Prada-theater
Een gigantisch gedessineerd rood tapijt en een handvol beroemde en minder beroemde acteurs Met karakteristieke kop (Jamie Bell, Adrien Brody, William Dafoe, Gary Oldman, Tim Roth onder andere), bekende ex-modellen zoals de Belgische Michel Dewindt en veel verse modellen (soms met snor)toonden dat ook Prada de theatrale aanpak niet schuwt. Dat alles om heel veel nieuw-klassieke mantels te tonen.
Mooi strikt en interessant nieuw uitgevoerd, maar soms wat ouderwets, vooral in combinatie met wit jacquethemd en -vest en ruime witte onderbroek. Of vaker met een slank double breasted jasje en slanke broek en hier en daar een gebloemde schoen. Veel show en meer nostalgie dan we van dit moderne modehuis gewend zijn. Maar alleszins vermakelijk en een duidelijke voorstelling gewijd aan een eerbetoon voor het sierlijke verleden.