Mode als een serieus onderdeel van design en toegepaste beeldende kunst. Het is een onderwerp waarmee de stad Arnhem zich goed kan blijven profileren.
Maar dan moet er nog wel flink gewerkt worden om het publiek er op de juiste wijze bij te betrekken en te informeren. De wazige highbrow mode-expositie Basic Instincts in de Eusebiuskerk zal velen langs de koude kleren afglijden.
Publieksvriendelijke Piet
Met de recente benoeming van Lidewij Edelkoort toont Arnhem dat de stad meer wil met mode. Geen flirt, maar een goede, lange verhouding. Edelkoort zal als creatieve dynamo volgend jaar de Arnhem Mode Biënnale (AMB) weer goed vlot moeten trekken na de teleurstellende vorige editie.
Het is daarom te hopen dat er weer aansluiting wordt gezocht bij de wijze waarop artistiek directeur Piet Paris van ‘zijn’ derde AMB uit 2009 in en rond de Eusebiuskerk in het centrum van Arnhem een uiterst levendige en publieksvriendelijke modetentoonstelling wist te maken.
Favoriete jurk
Negeerde de vorige AMB onder artistieke leiding van stylist Joff met een te cerebrale opzet en een verre locatie nogal elitair het centrum en daarmee ook heel veel publiek, vanaf het eerste weekend van juni is er de komende tijd in het stadshart weer extra belangstelling voor mode.
Zo biedt de Arnhemse Kerkstraat (met een winkelaanbod met een flink hoog design-gehalte) tot en met 10 juni een bescheiden, maar aardig programma.
Ontwerper Sjaak Hullekes organiseert er kamerconcerten en heeft zijn nieuwe parfum 64 centraal opgesteld in zijn winkel. 64 Antieke flaconnetjes vol opmerkelijk zwoele houtachtige geurnoten.
Bij Jones Arnhem getuigen via een video zeven draagsters op een persoonlijke wijze over hun favoriete jurk, ooit aangeschaft in deze winkel.
Kil en verloren
In de Eusebius-kerk is tot en met 29 juli de expositie ‘Basic Instincts, Nederlandse mode in context’ te bezoeken. Was al eerder in Berlijn te zien en zal verder door het buitenland reizen. Een weinig samenhangende expo met een raadselachtige titel. Is het een verwijzing naar een dwarse grondhouding van vormgevers die geheel op eigen gevoel hun gang gaan? Of moeten we ook nog denken aan die ‘onthullende’ film?
Eigenwijsheid zit vooral in de organisatie achter en de vormgeving (werk van de Deen Henrik Vibskov) van de tentoonstelling. De mode van de ontwerpers als Anne de Grijff, Iris van Herpen, Monique van Heist, Oda Pausma en Klavers van Engelen (het duo dat maanden geleden al stopte) wordt tot beeldbepalend voor Nederlandse verklaard.
Maar de erg bedachte en soms geestige vormgeving van de expositie zet de kleren niet bepaald optimaal te kijk. Juist de kledingontwerpen, waarvan enkele zoals die van De Grijff beslist de moeite van goede aanschouwing waard zijn, hangen of staan er uiteindelijk kil en wat verloren bij, alsof ze slechts bijzaak zijn.
Ook via app
De bezoeker (zaterdagmiddag telde ik er slechts drie) krijgt bij een rondgang langs een zestal hoofdopstellingen in de kerk weinig grip op die Nederlandse mode en nog minder op de beoogde context. Er zijn meer dan voldoende zaken (van fotografie tot architectuur) het bewonderen waard, maar een heldere kijk, een bijzondere samenhang of een unieke spanning tussen de uiteenlopende ontwerpen ontbreekt. Zo ook een echt goede uitleg aan de minder in design- of mode-ingevoerde bezoeker. Meer info wordt geboden via een iPad app. Handig, voor wie een IPad heeft en vooral als je het vooraf weet.
Moderne nostalgie
Toch in Arnhem? Loop of rijd even om naar het Museum voor Moderne Kunst Arnhem. Dat biedt deze zomer de tentoonstelling Tegenpolen (grappige titel?). Die bestaat uit drie exposities van Poolse kunst, waarvan vooral We Want to Be Modern een rijk beeld geeft van Pools design van 1955 tot 1968. Glas, textiel en meubels in een fascinerend moderne en ook al weer ó zo nostalgische stijl.