door
Administrator
27 okt 2004
Schotland is als een collier wilde parels: een aaneenrijging van aangrijpende landschappen met als slot een elegante hoofdstad.
‘Oh, you take the high road, and I’ll take the low road,And I’ll be in Scotland afore yeBut me and my true love will never meet again,On the bonnie, bonnie banks of Loch Lomond.’
Zo luidt het melancholieke refrein van een van Schotlands beroemdste volksliedjes:
The Bonnie Banks of Loch Lomond. Het dateert uit de late
achttiende eeuw en de folklore zegt dat het lied handelt over twee, door de Engelsen gevangengenomen soldaten, broers. De een wordt geëxecuteerd en de ander loopt, nadat hij in vrijheid is gesteld, terug naar de Schotse Hooglanden. Die eerste soldaat zou dus nooit meer een dag met zijn geliefde aan de oevers van Loch Lomond doorbrengen. Wel keert zijn ziel via de low road – het rijk der doden – terug naar Schotland, terwijl zijn broer gewoon de high road naar huis bewandelt.

Loch lomond
Tijdens een boottochtje op Loch Lomond is het makkelijk te begrijpen waarom dit serene meer, beschermend omarmd door de eindeloos glooiende heuvels die per seizoen van kleur veranderen, de inspiratiebron vormde voor het beroemde lied. Loch Lomond kan geen andere gevoelens oproepen dan romantische. Het gladde oppervlak van het water weerspiegelt de voorbij vliedende wolken. De kleine, verspreide eilanden in het gigantische meer lijken op de oppervlakte van het water te drijven. Zwanen horen hier gewoonweg, onhoorbaar peddelend met hun grote poten, het wit van hun veren smetteloos.

Glencoe Path
Kastelen
Op de toppen van de heuvels de ruïnes van ooit zeer strategisch gelegen kastelen – Schotland barst van de kastelen om het oneerbiedig te zeggen. En her en der verspreid aan de randen van het meer de majestueuze landhuizen waarvan enkele ook toeristen ontvangen. Andere huizen zijn verbouwd tot luxueuze hotels met in de kamers hemelbedden en soms zijn de hotels ook uitgerust met een groot binnenbad.
Cameron House is daar een fraai voorbeeld van. Ga in Cameron House in een van de vensterbanken zitten van de grote ontvangstkamer waar het haardvuur knappert, kijk uit over het meer, luister naar de droeve ballade over de twee broers en geniet van een glas whisky (geen whiskey, dat is Iers). Schotland is het land van de ongetemde allure, van rivaliserende clans, kastelen en kilts. Een land rijk aan geschiedenis die, hoelang geleden ook, leeft, al was het alleen maar in liedjes. Een ruw land met een groot hart.
De meeste mensen zullen naar Schotland gaan voor de natuur, om er te wandelen, te fietsen, te golfen – Schotland is de bakermat van het spel – of om er alle toppen boven de 3.000 voet te ‘verzamelen’ en zo een heuse ‘Munrobagger’ te worden.
Een populaire meerdaagse trektocht is de Great Glen Trail die loopt van Inverness, in de Schotse Hooglanden en dan zuidwestwaarts langs een van ’s werelds beroemdste geologische verschijnselen: de breuklijn die miljoenen jaren geleden ontstond toen het noordelijkste deel van het land afbrak en zo’n 100 kilometer in zuidelijke richting weggleed. Hierdoor ontstonden er drie gigantische meren. Eindigend in Fort William bestaat er nog de mogelijkheid Groot-Brittanniës hoogste berg te beklimmen: Ben Nevis.
Wisselvallig
Maar er is meer dan natuur. Wie kans ziet met oud en nieuw in Edinburgh (spreek uit Eddinbrrâh) te zijn, boft. In het oude centrum van de stad wordt dit groots gevierd. Voor de Schotten is de jaarwisseling een groter feest dan Kerstmis. Edinburgh is een stad om te voet te verkennen. Mocht het regenen, besef dan dat het weer per uur kan wisselen; het blijft niet zoals het is. Bovendien blijft de hoofdstad van Schotland zelfs overeind in de regen: het is en blijft een van Europa’s elegantste steden en telt evenzoveel prachtige winkels als cafés die meer dan een prettig excuus vormen om even te schuilen.
Loop bijvoorbeeld Jenners binnen, de Schotse variant op het Britse luxe warenhuis Harrods of lunch in het prachtige, aan St. Andrew Square gelegen grand café Tiles, dat zo is genoemd omdat het van binnen helemaal is betegeld. En natuurlijk staat er ook in Edinburgh een kasteel, the Palace of Holyrood House, dat ooit aan de legendarische en zo tragisch onthoofde Mary, Queen of Scots behoorde. Nu is het kasteel de officiële Schotse residentie van koningin Elizabeth II, want hoewel het land voor een groot deel zelfstandig is, delen de Schotten met Engeland wel de koningin.

Het is maar een paar uur met de trein van Edinburgh naar Glasgow. Die stad is door een diep dal gegaan, maar kruipt daar nu succesvol uit. Scheepswerven sloten, mijnen gingen dicht en het duurde even voor zich andere bronnen van inkomsten aandienden. Vooral op architectuurgebied valt er veel te genieten. Neem Charles Rennie Mackintosh’ eerste publieke gebouw, The Lighthouse, als startpunt; vanaf het dak biedt het gebouw het allermooiste uitzicht denkbaar.
Met de auto naar Schotland
Vliegen kan, maar wie met de auto wil, neemt de boot. Vertrek IJmuiden aan het eind van de middag, aankomst Newcastle negen uur ’s morgens. Op een paar uurtjes rijden van Edinburgh.
dfdsseaways.nl
visitscotland.com
buitensport-schotland.nl
MunroMagic.com
Cameronhouse.co.uk