Darth Vader en Mad Max in onderbroek

zaterdag 27 januari 2007 18:15

Soms wens je een wettelijk gebod dat architecten verplicht om zelf in hun slecht bedachte behuizingen te wonen. En sommige mannenmodeontwerpers moeten maar in hun ergste nachtmerriepakken de straat op, als ze met alle ernst de man toetakelen. Het is vooral de serieuze en pretentieuze wijze waarmee lelijkheid aan de man wordt gebracht die stoort. Gelukkig zijn er bij de modeshows voor winter 2007/2008 tot nu toe weinig ergerniswekkende outfits langsgekomen.

Genie Galliano
Show en straat zijn natuurlijk niet hetzelfde. En, er zijn modemakers die met hun theater je gewoon doen vergeten dat een (klein) deel van de collectie uiteindelijk op de straatstenen moet belanden. Zij zorgen er voor dat je met plezier naar hun kleren en naar de trends van de toekomst uitkijkt.

John Galliano is zo'n genie die met zoveel spel en spektakel zijn mode presenteert, dat je geniet en ook nog extra goed kijkt wat er wel van in de garderobe past. En Galliano zelf zijn vreemdste verkleedpartij toewensen, heeft geen zin. Hij besluit zijn shows al verkleed als een dwaze Napoleon of als een pikante piraat waar Johnny Depp nog van kan leren.

Klonen en clowns
Tussen de rails in de nieuwe remise van de tram, die als 'le Tramway' weer door Parijs rijdt, liet Galliano met veel zwaailichten een zestigtal jongens lopen als klonen en onechte kinderen van Darth Vader en Mad Max. Met enorme maskers bekroond met geweien en konijnenoren, met driedubbele jassen en verknipte wijde broeken vol met speeltjes en sleutelhangers.

Een perfect gesneden zwart jasje ging langs, maar ook 5 maten te grote clownschoenen en rare bivakmutsen. Als in een op hol geslagen computerspelletje waren overal plaatjes van robotpoppetjes op terecht gekomen.

De poppetjes hadden het vooral voorzien op het ondergoed. Keurige en kleurige slips en boxers waren voorzien van een dessin van kriebelige speelgoedmannetjes. Ze werden gedragen door woestelingen met veel vlekken op het blote lichaam en idioot grote rastakapsels van kilo's dikke wollen garen. Op de tailleband prijkte de naam van de ontwerper. Zelfs de meest modieuze Mad Max blijft blijkbaar gek van logo's en designernamen.

Straatwaardig
Bij Louis Vuitton draait het doorgaans allemaal om logogekte. Modeshows leken vaak een excuus om zoveel mogelijk tassen, riemen en schoenen met veel LV-motieven op te sturen. De tassen en accessoires ontbraken ook nu niet, maar dit maal mocht de mode meer dan ooit de hoofdrol spelen bij de Vuitton-show.

Afgezien van een enkel pak of jas in opvallend verlopen kleur of een riante poncho, was de collectie zeer afgewogen en volwassen. Klassieke mantels in beige, montycoats in marine, keurige broeken, witte jeans, sophisticated jacks en bodywarmers (ze zijn er weer!) konden zo de straat op. En dat is nu eens als compliment bedoeld.

John de Greef