Kitsch in het kwadraat wordt kunst

zondag 25 februari 2007 19:11

Volbloed heteroheren zijn witte raven in de mode. Pink pluimage in alle gradaties (van bi-colour tot oud-roze) geeft de toon aan.  En dat heeft de Voorzienigheid perfect geregeld, want de roze macht in de mode kan kitsch met veel gevoel voor drama tot kunst verheffen, zonder enige remming van dat-trekt-een-vrouw-toch-niet-aan?

En dat is precies wat Dolce & Gabbana deden. Met inzet van de allerhoogste fetisj-naaldhakken waardoor het stappen over de trappen en catwalk van spiegel een topsport werd. Zelfs een beroemd en getraind model als Gisele Bundchen haalde buiten adem de finale. Met alle bergen kristal die voorhanden waren (Swarovski moet uitverkocht zijn) brachten de heren zo’n schitterende show dat de reflectie, uren later, nog het zicht belemmerde op andere, bij voorbaat saaiere collecties.

De verhouding tussen Dolce & Gabbana schijnt erg koel te zijn. De ex-minnaars zwijgen nu waar ze voorheen bekend stonden om hun kibbelpartijen. Maar ze zijn door het modehuis dat ze delen tot elkaar veroordeeld en ongetwijfeld zullen ze samen lachen als ze naar de bank lopen. Of waarschijnlijker, als de bankdirecteur hun bezoekt. Dolce & Gabbana is een van de best verkopende merken van de afgelopen jaren.

Zweepjes en tule
Nou, er werd dan ook niet bezuinigd op het spektakel. Alles, tot en met het zweepje dat de modellen met strakke paardenstaart droegen, glom en glinsterde. Zo ook hoogglanzende metalen maskers en brede metalen korsetten (met kettinkjes, sloten en sleutels er aan, alsof ze enige nut als kuisheidgordel zouden hebben) en geheel geplooide en gekreukelde jurkjes van metallic stof in koper, brons, zilver en vlammend rood.

Zwarte wollen jassen waren afgezet met glansnageltjes. Andere jassen en jurken waren uiterst knap geconstrueerd van bont of veren onder een laag transparante tule. Maar dat alles viel in het niet bij de geheel diamanten finale van tientallen en nog eens tientallen jurken geheel bezaaid met stras.

De ontwerpers refereerden met hun wintermode aan diverse andere creaties van andere créateurs uit de jaren zeventig en tachtig. Van de sierlijke strikken van Yves Saint Laurent tot de brutaal-sexy rokken van Thierry Mugler, maar vooral waren het typische Dolce & Gabbana-kleren zoals zij ze ook in hun vorige collectie toonden. Razend geraffineerde outfits waarin de modellen streng, sexy, begeerlijk en hoogst afstandelijk mooi waren. Met al die hoogglans en schitter-kitsch voor bionische diva's.

Afgezakte broek van Dsquared
Pa en ma Caten moeten weinig vertrouwen gehad hebben dat ooit iemand hun tweeling uit elkaar zou houden. Anders noem je ze toch niet Dean en Dan? Ik heb ze wel eens geïnterviewd: twee kwetterende vogeltjes die voor elkaar zinnen afmaakten, elkaar consequent zusje noemden en om mij en elkaar heen dansten.

Onder de naam Dsquared (d2 dus) hebben zij de jongeman de ‘how low do you dare to go?- jeans’ bezorgd. De riem onder de billen en nog net op de ballen. Aanvankelijk nichtendracht, maar allang afgezakt tot algemeen straatniveau in iedere stad. Hier in Milaan loopt bijna iedere jongeman voortdurend aan zijn afgezakte broek te sjorren.

Heerlijk voor hetero's
Dean en Dan Caten durven sinds enkele seizoenen ook meisjes bijzonder gewaagd aan en uit te kleden. Ze lieten dat vrijdag zien. Met laklederen oogkleppen, harnassen, ook zweepjes, stilettohakken onder laarzen en heel veel zwart gaven zij glans aan hun kijk op SM en mode. Goedkoper en minder geraffineerd dan de jongens van Dolce & Gabbana, maar met min of meer hetzelfde effect: de vrouw als dominatrix van het derde millennium. Heerlijk geëxalteerd. Ook voor hetero’s.

John de Greef