Vermeer, veren en pekzwarte pruiken

maandag 5 maart 2007 17:41

De shows zitten erop. De modeweek in Parijs liep beslist niet met een sisser af, drie Franse merken lieten de laatste dag memorabele collecties zien.

Vermeer schilderde het, mede door film en boek nu wereldberoemde, 'Girl with the pearl earring'. En ontwerper Marc Jacobs bracht zondagmiddag met zijn show, getiteld 'Meisje met de Louis Vuitton-monogram-handtas', een geweldige ode aan de oude Hollandse meester.

Een presentatie van mode waarin allerlei Vermeer-elementen van bontbaret(in plakkerige konijnenvacht met een waslaagje) tot de zeventiende-eeuwse wijd uitlopend zijden huisjakjes herkenbaar waren. Maar nergens werd deze Louis Vuitton-show een langdradig kunsthistorisch betoog.

In tegendeel. Het was een collectie die ook los van alle referenties aan de kleding van de Vermeer-schilderijen een mooi modieus leven tegemoet zal gaan.

Naast ruimvallende kleren waren tal van ontwerpen fraai rank gesneden met een stevige knipoog naar de slanke sexy mode van de jaren tachtig.

De rijke inspiratiebron maakte de show, vanaf de eerste rij bekeken door ‘Pearl Earring’-actrice Scarlett Johansson, wel verrassend en veelzijdig. En dat is waar ik erg op hoopte.

Maar, omdat Marc Jacobs in New York een paar weken terug al zo geweldige show neergezet had, vreesde ik dat hij geen energie of fantasie voor vandaag meer overhad. Integendeel, ook Marc mag zich een ware meester noemen.

Kleuren van het Melkmeisje
Wat een verrukking dat Marc Jacobs de wijsheid had om naast zwart en alle donkere en doffe tinten die iedereen al gebruikte voor de wintermode ook voor het levendige en frisse coloriet van Vermeer te kiezen.

Zacht koraalrood, helder azuurblauw, citroengeel en licht paars gaven stuk voor stuk kleur aan kledingstukken. Maar, al deze kleuren van de maker van 'het melkmeisje' werden ook gekozen voor stoffen waarbij de diverse tinten in elkaar overliepen in het zogenoemde dégradé-effect.

Een vondst met allure was een coltrui, die zo wijd uitliep als het door Vermeer vaak vastgelegde huisjakje en van voren een split kreeg tot bijna aan de hals. Een textiele dunne worstenketting (klinkt vreemd, maar was echt leuk) versierde als opvallend accent schouders en heupen.

Al die voortreffelijk ontwerpen maakten ook duidelijk dat Louis Vuitton meer is dan louter een luxe handtassen-merk.

Overigens gingen die met LV-monogram versierde tassen ook nog over de catwalk.

Extra licht
Uitslapen zat er zondag niet in. Nina Ricci heeft de jonge Belgische ontwerper Olivier Theyskens, die zijn huize Rochas plots gesloten zag worden, nu onderdak geboden. Zijn eerste Nina Ricci-show in de ochtend wilde niemand missen, want hij was bij Rochas hard op weg zeer geliefd te worden met zijn romantische, etherische beeld.

Een ongekende lichtheid domineerde zijn première voor het oude modehuis. Het duistere dak van de tent waar de show plaats vond, was vervangen door transparant plastic. De zon scheen naar binnen. En de achterzijde van de witte catwalk was een enorm venster geworden dat zicht gaf op de Tuilerieën en de vele joggers en wandelaars aldaar.

Theyskens maakte ook de collecte zo licht als een veertje. Super-lichtgewicht materialen allemaal schuin, spiraalsgewijs, rond het lichaam gedrapeerd. Frisse grijs- en wittinten en een enkele neonkleur overstemden de verplichte dosis donkere kleuren.

Als het schuim waar Venus uit geboren is, golfde de zee van ijle zijden laagjes rond de modellen. Er werd veel huid bloot gelaten terwijl het haar helemaal vol pluizige veertjes was gevlochten. Kitscherig mooi. Zo ook een angoratrui vol veertjes.

Strijdvaardige schouders
Stel je een Jeanne d'Arc voor met een bad hair-day! Zo zagen de consequent gedragen pruikjes, zwart glanzend als pek, eruit bij de Lanvin-show. Onder de eenvormige kapsels en de naturel opgemaakte gezichten en boven de blote benen had ontwerper Alber Elbaz een sterke voorkeur voor zwart, rood en paars.

Verder gelooft hij in duidelijk overdreven grote schouders die met een of meerdere plooien de ruime mouwen bij rechte jurkjes en jassen lieten opvallen. De enorme schouders en mouwen gaven die korte jurkjes en jassen een strijdvaardig effect. Eerder fascinerend agressief dan mooi of sierlijk.

Elbaz concentreerde zich niet alleen op schouders en mouwen maar zocht bij mouwloze jurkjes vooral de vorm van het lichaam tussen de armen.

Van lappen jurken maken is natuurlijk wat vele ontwerpers doen, maar Elbaz deed het erg letterlijk. Hij legde een lap, plat over de voorzijde van het lichaam en drapeerde de stof naar achteren, waar de gehele jurk met een enkele naad zijn vorm kreeg. De stof die overbleef van de lap golfde van nek tot knie.Ook daarvoor werd hij beloond met een langdurig applaus.

Benieuwd geworden naar beelden van de modeshow? Neem zelf vooraan de catwalk plaats en geniet: 

De show van Louis Vuitton

John de Greef