Snoepreisjes hangjeugd zijn te zot voor woorden

Probleemjongeren gesubsidieerd op reis sturen is Sinterklaas spelen met belastinggeld. Tweede Kamer moet verantwoordelijke 'sponsors' op het matje roepen

Gerlof Leistra

Natuurlijk moet het afgelopen zijn met al die gesubsidieerde snoepreisjes van probleemjongeren naar onder meer Marokko en Kaapverdië. Een meerderheid van de Tweede Kamer beseft dat dit de verkeerde aanpak is.

Het argument klinkt logisch: niemand weet of de reisjes ook maar iets nuttigs opleveren voor de samenleving. Ja, zo luidt het verweer, de jongeren zijn een tijdje van de straat. Alsof er geen andere en goedkopere methoden zijn!

Volgens een eerste inventarisatie bestaan er meer dan tweehonderd van dergelijke projecten. De ene groep gaat vlinders kijken in een fraai natuurgebied, een tweede moet een voetbalwedstrijdje organiseren in een Marokkaanse sloppenwijk en allemaal mogen ze verslag van hun ervaringen doen in de vorm van een rap.

Alsof één Ali B. nog niet genoeg is!

De jongeren lachen zich gek en de ‘welzijnsmaffia’ ziet het ene voorstel na het andere gehonoreerd. Buurtwerk is vrijwel wegbezuinigd, maar voor peperdure funprojecten is altijd wel een potje te vinden. Vaak met dank aan de ‘linkse’ wethouder.

Jongeren die zich misdragen moeten worden gestraft. Nu krijgen ze als beloning voor hun wangedrag een betaalde vakantie. Laat ze hun eigen wijk schoonmaken, in herkenbare boevenkleren. Een Nederlandse variant van de Amerikaanse chaingang. Tijdens het werk mogen ze een rap zingen. Dat zal ze leren en is tegelijk een goede waarschuwing voor hun jongere broertjes en zusjes. Het signaal is niet mis te verstaan: dat komt ervan als je de boel verziekt.

Het zou verstandig zijn als de Tweede Kamer de verantwoordelijke ‘sponsors’ op het matje roept.

Sinterklaas spelen met belastingcenten: het is te zot voor woorden.