Duurzaamheidsgekte: om gek van te worden

Duurzaamheid. Iedereen bauwt elkaar na, maar niemand weet wat er met duurzaamheid wordt bedoeld

Simon Rozendaal

De nieuwe milieuminister, Jacqueline Cramer (PvdA) was hoogleraar duurzaam ondernemen, adviseerde bedrijven hoe ze duurzaam moesten ondernemen en gaat nu als minister het duurzaam ondernemen stimuleren.

Shell, DSM en Philips beconcurreren elkaar in duurzaam ondernemen. Adviesbureau Berenschot heeft een afdeling duurzaam ondernemen. Voormalig astronaut Wubbo Ockels is hoogleraar duurzaam in Delft, heeft eerst een duurzaam zonnevehikel ontworpen en is nu bezig met een duurzame Superbus. En ook de AutoRAI staat vol met duurzame auto's.

Duurzaam, duurzaam, duurzaam.

De Amerikaanse psycholoog Daniel Goleman heeft eens geschreven: gekte is een uitzondering onder individuen maar regel bij groepen. De duurzaamheidspsychose is er een treffende illustratie van. Iedereen bauwt elkaar na maar niemand weet wat er met duurzaamheid wordt bedoeld.

De nieuwe milieuminister werd gisteren ondervraagd door de milieujournalist van NRC Handelsblad. De journalist, die in zijn stukken om de drie regels het woord duurzaam vermeldt, vroeg aan de minister wat dat woord 'duurzaam' dat iedereen in de mond neemt, nu toch eigenlijk betekent.

In haar antwoord lanceerde de minister de 384ste definitie van duurzaamheid: 'Het in balans brengen van sociale, ecologische aspecten van groei. People, planet, profit.'

Oh, dat is het dus, duurzaamheid: people, planet, profit! Tuurlijk.