De KLM heeft wraak op mij genomen

maandag 21 mei 2007 09:46

Twee weken geleden schreef ik een vervelend stukje over onze vlucht naar Los Angeles met de KLM.

Ik vind het tot op de dag van vandaag onverdraaglijk dat dit mooie bedrijf weggegeven is aan Air France. Er zat zoveel geld in KLM dat het aankoopbedrag door Air France uit de KLM-pot kon worden teruggehaald, een beetje zoals Apax de koop van PCM door PCM zelf heeft laten voldoen.

Maar daar ging mijn stukje niet over. Mijn stukje ging over de krappe stoelen.

Bedrijfspolitiek
De KLM dumpt haar stoelen in het buitenland, en dat betekent dat er zoveel mogelijk mensen in de Economy gepropt moeten worden. Dat is bedrijfspolitiek, en dat is jammer.

Ik stelde voor om een tussenklasse te maken, Economy Plus, zoals andere maatschappijen hebben gedaan, want ik verwacht daar veel van voor klanten zoals ik, die het vliegen in Business Class voor een heel gezin niet kunnen betalen, maar wel bereid zijn iets dieper in de buidel te tasten voor wat meer beenruimte in Economy als zij lange intercontinentale vluchten maken.

Ja, ik weet het, het was een pissig stukje dat ik geschreven had.

Wraak
En nu heeft KLM wraak op mij genomen.

Mijn vrouw en kinderen moesten terugvliegen – ik blijf nog een weekje om aan mijn boek te werken – en geestelijk bereidden zij zich voor op een nieuwe tien uur durende nachtmerrie.

De KLM had een verrassing voor ons in petto: toen ik Johan van reisbureau Travelintermediair in Nederland belde om mijn veranderde terugreis te bespreken, vertelde hij dat mijn vrouw en ik in Business geboekt stonden.

Ik vroeg: Hoe kan dat nou? Ik heb geen upgrade gekocht, nog afgezien van het feit dat het hondsmoeilijk is om een upgrade met mijn mijlen te kopen!

Toch is het zo, zei Johan.

Ik belde KLM in Nederland, en het klopte. De KLM nam wraak op mijn stukje door ons een cadeau te geven.

Klasse. Ik buig in het stof.

Raad
Maar ik ging zelf niet terug. Ik blijf nog een week. Dus toen mijn vrouw en kinderen incheckten op Los Angeles International, vroegen wij bij de KLM-balie de ‘station manager’ Dirk van Schoonhoven om raad. Hij zette mijn zoon op mijn stoel en gaf mijn dochter ook een business-stoel.

Iemand bij de KLM - wie o wie? - heeft kennelijk mijn boze stukje gelezen en mij getoond dat KLM door heuse mensen wordt gerund. En Dirk hielp ons ten overvloede ook nog. Zomaar. Uit aardigheid.

Nee, ik ben niet omgekocht. Ik blijf schrijven dat die Economy-stoelen te krap zijn. Maar ik ben geroerd door zoveel hartelijkheid. Ik zeik altijd op deze site, dat is mijn taak, maar deze gebaren van gulheid en vriendelijkheid kan ik niet onvermeld laten.

Dank, aardige KLM-mensen!

Cartoons
Vanavond ga ik naar een groot diner bij de Reagan Library in Simi Valley waar Flemming Rose, de hoofdredacteur van Jyllands-Posten, de Deens krant die de cartoons publiceerde, zal worden geëerd.

De volgende keer zal ik daarvan verslag doen.

Leon de Winter