De 'slurptax' is gewoon een jaloeziebelasting

Plan om SUV-rijders extra te belasten is pure symboolpolitiek. Maar ja, het is nu eenmaal makkelijker om niet de Familie Doorsnee te brandmerken, maar degenen die graag met hun weelde te koop lopen 

Eric Vrijsen

Onder het mom van milieubeleid en klimaatbeheersing wil CDA-staatssecretaris van Financiën Jan Kees de Jager een ‘slurptax’ invoeren. De aanschaf van luxe terreinauto’s wordt daardoor extra duur. Het is een politiek-symbolische maatregel. Met verstandig beleid heeft het niks van doen.

Splinternieuwe SUV’s zijn zuiniger en schoner dan oude diesels zonder roetfilter. De Jager pakt dus op z’n minst de verkeerde auto’s aan.
Ook staat de slurptax op gespannen voet met het principe dat niet het bezit, maar het gebruik van auto’s moet worden belast. Dat laatste is het richtsnoer van alle kabinetten sinds Paars I.

Onzinnig is dat niet. De auto is in principe van groot belang voor de economie en voor de sociale contacten tussen mensen. De overheid moet de trouwe vierwieler dus toejuichen en mag alleen ingrijpen indien te veel automobilisten op hetzelfde moment van dezelfde weg gebruik willen maken.

Tegen die achtergrond onderschrijven alle politieke partijen tegenwoordig de noodzaak van kilometerheffing. De overheid moet de automobilist aanslaan per gereden kilometer. In ruil daarvoor zal de bijzondere verbruiksbelasting op auto’s – het tarief kan nu oplopen tot zo’n veertig procent van de cataloguswaarde van een auto – verdwijnen. Daarom is het ook zo vreemd dat De Jager voor een bepaalde categorie auto’s de verbruiksbelasting eerst nog even fors wil opvoeren.

Maar ja, het milieu. Inspelend op de vage gevoelens van schaamte en schuld bij de massa van Kadett-rijders, wijst De Jager nu de SUV aan als hoofdverantwoordelijke voor het broeikaseffect.

Het is altijd handig om niet de Familie Doorsnee te brandmerken, maar degenen die graag met hun weelde te koop lopen.

De slurptax is dus eigenlijk een jaloezie-belasting.