Pas op voor misselijkheid bij kleurrijk Etro

woensdag 27 juni 2007 11:29

Moderedacteur John de Greef blogt vanuit Milaan waar de mannenmodecollecties voor het voorjaar/zomer 2008 worden getoond.

Genieten van nieuwe kleren onder de spotlights? Ja! Na bijna 27 jaar shows kijken, lukt het me met gemak. Hoef er weinig voor te doen.

Nou ja, vergeten dat het ook met een op naam gestelde uitnodiging soms bijna onmogelijk was de modeshow binnen te komen. Dat het zesendertig graden is buiten en binnen nog warmer. Nat, natter, natst! En dat de volgende show (aan de andere kant van Milaan) op het programma eigenlijk al zou beginnen, terwijl we nog wachten op het begin van de vorige. Een airco-auto met chauffeur is voor de rijke bladen en nog rijkere inkopers.

Slopend
Maar vooral niet vergeten dat een werkdag van acht uur ‘s ochtends tot elf uur ‘s avonds een privilege is als je het voorrecht hebt bij de beste modeontwerpers ter wereld te gast te zijn. Een moordjob, wat u zegt. Het sloopt je lijf, maar verrijkt je geest.

Maar, net als met de muziek van Chopin of Cole Porter, het ligt er wel aan wie de mode uitvoert. Als het goed gebeurt, is het intens lekkerbekken.

Vandaag was zo’n dag die in het teken stond van smullen. Jazeker, ook bij mannenmode is volop genieten mogelijk. De verrichtingen en veranderingen zijn wat minder dramatisch dan bij vrouwenmode. Hoewel de zoom van de broek van de man nu varieert van zool tot kruis.

Idiote kapjes bij Marni

Visuele sensualiteit
Ook de mannelijke modellen zijn van een zeer geselecteerde en onbereikbare schoonheid en bewijzen dat alle mode vooral om visuele sensualiteit draait. Soms is alles zo mooi dat ik denk geen agnost te kunnen zijn, en tot plezier van mijn lieve moeder terugkeer tot het Roomse leven vol rijke verbeelding. Want, wat zien ze er soms fantastisch uit, de jonge godenzonen van de catwalk. En wat zien ze er even vaak totaal niet uit. Maar dat ligt dan aan de rare kleren die ze aan krijgen.

Vanochtend besloot Marni, luxe en artistiek vrouwenmodelabel, dat de mannencollectie nu groot genoeg was om een show te geven. Prachtige sobere kleren, zoals perfecte V-halstruien met halve mouw, maar ook idiote katoenen kapjes over het hoofd die er bezopen uitzagen. De truien zullen de toonbank halen, de blauwe kapjes trokken gelukkig alleen maar aandacht.

Eiergele Fendi-tassen

Fendi experimenteert
Fendi is een exceptioneel luxe merk. Maar in plaats van louter te handelen in voorspelbaar driedelig grijs en een enkele fleurige das, weet dit label, dat het zich echt verrijkt door experimentele mode naar voren te brengen. En dat doet het fantastisch.

Bijna vloeibare glansbroeken, truitjes van het dunste leer en een mannenboodschappentas in eierdooiergeel. En dan de Fendi-pakken (grijs met een tintje), waarvan het jasje duidelijk het bewijs is van veel design-denkwerk. Ingewikkelde raglanmouwen en extra naden en stukken stof. Maar precies het soort jasje waarmee een echt modieuze man gezien wil worden. Wel graag met een simpele broek.

Overdadige mode bij Etro

Overdadig Etro
Etro is geliefd bij luxe kledingliefhebbers. Terecht, want een enkel vrolijk gestreept en gekleurd hemd van Etro of een Etro-jas met bonte paisley-binnenvoering is een verrijking van de garderobe. Een streling voor de narcist. Maar Etro-kleren zijn als verrukkelijke vette bonbons: prop er niet te veel bij elkaar want daar word je misselijk van. De overdadige Etro-mode wordt vaak ook nog idioot gepresenteerd in modeshows. Met carnavaleske piratenpruiken of op ossenkarren dwars door Milaan.

Kean Etro, de licht hysterische ontwerper van de mannenmode, hield zich ditmaal in. Nou ja, roze sokken in paarse schoenen onder een gebloemde bermuda met jungleshirt, en dat alles onder een mallotig hoedje en de vijf octaven van Yma Súmac op de achtergrond, het is maar wat je ingetogen noemt. Een ding maakte hij duidelijk: het intense plezier van kleren en kleuren. En dat was een goede les van hem.

Ondeugende vestjes Armani

Armani, mijn held
Giorgio Armani was mijn held in de jaren tachtig en is dat eigenlijk altijd gebleven. Schathemelrijk door geheel eigen verdienste. Een stijlpolitieagent tot in de verste uithoeken van zijn vele kantoren. Geen asbak staat scheef als hij in de buurt is. Een workalcoholic die ontkent dat hij 73 is.

En een geweldig acteur die tijdens het interview ,dat ik ruim twee jaar geleden met hem mocht hebben, eerst nog in het platste Milanees de Heilige Madonna letterlijk een lul toewenste omdat er iets misging bij de portierloge en daarna zonder adem te halen in allerbeminnelijkst Frans (zijn Engels is slecht) vroeg wat ik toch van hemwilde weten.

De laatste jaren had ik vaak moeite om Armani’s speciale status te verklaren aan jongere collega’s. En terecht. Armani miste de modieuze plank vaak op meters na. Maar nu de gehele mode stevige knipgogen geeft aan de mooiste mannenmode uit begin jaren tachtig zit de oude meester weer in het zadel. Heerlijk kreukelig linnen, koel blauw en beige, stijlvolle double breasted-pakken die de man decorum geven zonder enige stijfheid. Ondeugende blote vestjes en slanke broeken die niet ordinair te zijn. Dat alles in zijn collectie voor zomer 2008. Genieten.

John de Greef