Bijzondere peepshow bij Martin Margiela

maandag 2 juli 2007 19:22

Moderedacteur John de Greef blogt vanuit Parijs over de exclusieve haute couture-show van Martin Margiela.

Alles is wit bij Margiela. Niet stralend clean, eerder wat aftands, maar wit. De afgedankte caravan in de ontvangsthal waar de receptioniste in huist, de stofjassen van de ontelbare medewerkers, de lakens over de stoelen en banken. De hoes om de kroonluchter. Zelfs mijn handen.

Om de collecties (achter glas!) te bekijken krijg ik ook witte handschoenen aan. Het is dat er nog wel gegrinnikt mag worden, anders zou ik bang zijn me per ongeluk bij een sekte aangemeld te hebben.

Raadselachtig
De ontwerper Martin Margiela gaat zo goed schuil achter Maison Martin Margiela dat niemand meer buiten dat tehuis weet hoe hij eruitziet. Hij laat zich niet zien en geeft geen interviews.

Een Amerikaans vakblad heeft onlangs dagen op de loer gelegen om iedere lange veertiger die de deur in- of uitging te kieken. Volgens de kenners zat de echte Martijn, zoals de Vlaming vroeger heette, niet tussen de gepubliceerde beelden.

Zelf heb ik een nog een vage herinnering aan hem. Op een ‘Love’-bal met hapjes in de vorm van hartjes, damesborsten en andere te behappen anatomie (m/v) van Jean Paul Gaultier middenjaren tachtig heeft Martijn (assistent van Gaultier) me ooit vriendelijk aangesproken.

Had ik toen maar hartelijker gereageerd, het was ten slotte een Love-bal, dan was Maison Margiela misschien nu iets minder raadselachtig voor me.

Peepshow
Overigens kent Maison MM wereldwijd een enorme schare fans, dol op de tweedehandslook van de MMMmode.

Tijdens deze Haute Couture-dagen in Parijs toont MMM een speciale artisanale collectie unica voor man en vrouw, geheel met de hand gemaakt uit gerecycled materiaal. Duur en vanwege het hergebruik dus ook duurzaam. De stukken maken later nog een tournee langs de eigen MMM-zaken, zoals in Brussel.

Omringd door  zes witjassen mocht ik een geheel donkere kamer in. In deze darkroom kreeg ik een bijzondere peepshow. Eerst lichtte een aanduiding van een maand (van augustus tot en met januari) op, daarna ging het licht aan achter een venster om zicht te geven op de meest exclusieve mode van MMM. En op veel huid, soms vrouwelijk, soms mannelijk.

Snoepjes
In het licht en achter het glas stond afwisselend een man of vrouw. Het oktober-meisje in een Ierse trui van oude wol en oude stukjes bont. De oktober-jongen in een jack gesneden van oude tweedjassen.

Het november-meisje droeg slechts een jas van vrolijke, glinsterende kerstslingers, de jongen van de maand een ‘Rodeo Tuxedo’: een avondjasje met Westernversieringen. Het licht bleef telkens maar even aan. In Japans, Frans, Engels en Italiaans volgde een mini-beschrijving, terwijl de snoepjes-van de-maand een rondje draaide.

De witte handschoenen mochten weer uit. Ik mocht ze houden!

John de Greef