Ralph Lauren jubileert als meester-dief

maandag 10 september 2007 14:52

Zaterdag was in New York de dag van logo's en jubilea.

Lacoste met het beroemde krokodil-embleem vierde zijn 75ste verjaardag met een show in New York. Fris en sportief met veel wit en felle kleuren en wat referenties aan het Franse Baskenland in de jaren dertig. Dat was de simpele boodschap waar de jarige Lacoste op trakteerde. Zo hier en daar was een XXXL-krokodil op een blanke blazer geborduurd.

Niet spannend
Prima kleren voor man en vrouw die met plezier mee op vakantie kunnen of voor in de vrije tijd, maar ondanks de aantrekkelijke blote modelbenenparade gewoon geen materiaal voor een spannende show.

Y3, het samenwerkingsverband tussen de Japanner Yohji Yamamoto en sportmerk Adidas is vijf jaar oud, zo stond er te lezen op de rug van krappe jacks gedragen door jongens en meisjes. Yamamoto, die zijn glorie in de jaren tachtig beleefde, weet de Y3-collectie spannend te houden. De locatie, onder een natgespoten, groezelig spoorviaduct met kletterend water langs de muren (en wat spatten over het publiek) en dreunende onweer op de soundtrack hielp daar aan mee.

Maar ook zonder die showelementen zijn de jurken en rokken met opvallende asymmetrische zomen en de op onverwachte plaats opduikende drie witte Adidas-strepen hoogst aantrekkelijk. Knap was de wijze waarop de typische, wijde kleedstijl van Yamamoto uit de jaren tachtig van lappen en flappen samensmolt met moderne sportkleding. Naast veel zwart (erg Yohji Yamamoto) ook intense, levendige kleuren. Ook voor mannen.

Diesel zette, met schitterende pailletten het oude herkenningsteken van dit jeanslabel, dat eigenaardige indianen/punk-hoofd, centraal op wijde shirts. En dat zag er goed uit. Gek genoeg leek de show in het geheel niet op de presentatie van Diesel ruim twee maanden geleden in Florence die toch over dezelfde zomer 2008 voor man en vrouw ging.

Strakke bustiers
Deze show demonstreerde veel beter dat Diesel weet hoe het moet. Met veel witte, wijde én aansluitende kleren, met brede jaren tachtig schouders waar blote armen wat schriel uitstaken. Met ruime rokken en broeken met verhoogde taille waarboven dan weer strakke bustiers of sexy uitgesneden hemdjes en opvallende fluoraccenten (he, waar is de disco?) Veel goed ontworpen showpieces die de gemiddelde jeansboetiek (voorlopig) niet zullen halen, maar Diesel als modemerk in de publiciteit meerwaarde geven.

Ralph Lauren liet met een enorme jubileumshow in Central Park zien hoe machtig zijn veertig jaar oude imperium en zijn wereldwijd bekende polo-logo zijn. Ralph Lauren, ooit een arme jongen uit de Bronx, koos dat embleem voor zijn collectie, zonder dat hij ooit een polospeler ter paard had gezien.

Als een rare Robin Hood pikte hij inspiratie bij de oude, vermogende families uit de Engelse country en de Amerikaanse Hamptons en wist die droomwereld met zijn traditionele kleren aan arm en rijk terug te verkopen. Met herkenbaar logo! Inmiddels is Lauren zo rijk dat hij zijn geïdealiseerde lifestyle op alle fronten waarmaakt. Met ranches, buitenhuizen en automobielcollecties. Allemaal te bewonderen in een zwaar salontafelboek dat volgende maand uitkomt met meer dan zeven honderd foto's waarop vaak Ralph en zijn familie poseren.

Paardenrace-taferelen
In het enorme tentenpaviljoen voor één avond, met zitbanken vol kussens voor het publiek, wist Ralph Lauren de beroemde racebaan-scene uit My Fair Lady nog eens over te doen. Lange weelderige jurken onder enorme hoeden leken sterk op de originele Cecil Beaton-kostuum uit de film. Jurkjes met felgekleurde paardenrace-taferelen schenen gesneden van Hermès-sjaals.

Maar zoals altijd bij Ralph Lauren, ondanks de herkenbare invloed en inspiratiebronnen, weet hij op meesterlijke wijze het geheel tot een sprookje te volmaken. Deze grote 'meestermodedief' (zeer klein van stuk, daarom komt hij pas op als de lange meisjesmodellen weg zijn) kreeg er een staande ovatie voor.

John de Greef