Vuitton-verpleegsters sluiten de modeweek af

dinsdag 9 oktober 2007 14:46

Moderedacteur John de Greef blogt vanuit Parijs over catwalkshows van de collecties voor de zomer van 2008. John bezocht zaterdagavond de vrolijke show van de altijd uitzinnige John Galliano. Zondag was hij bij Nina Ricci, Lanvin en Louis Vuitton.

Ik mag vandaag, zondagavond laat, zeggen dat ik acht dagen per week werk. Het is vandaag de achtste dag van de Parijse modeweek. Die in Milaan telde er maar vijf en een half. Afgezien van getob met invitaties en het eindeloos vervoer naar de diverse locaties, het lange wachten en het dicht en zweterig opeen zitten op rare bankjes, blijft het een geweldig voorrecht om zo'n mooie en modieuze werkweek te hebben vol creativiteit.

Nina Ricci stuurde niets, zette mijn naam ook niet op de gastenlijst, maar heette me toch warm welkom toen ik bij het toegangshek kwam. Een wondertje. 

Lanvin

Op de lijst van Lanvin
Lanvin had mijn naam met zitplaats wel op de lijst maar liet, na vele verzoeken, niets van zich horen, zodat ik het maar met de vrijwel identieke uitnodiging van vorige keer probeerde. Helaas, liep ik net als de goochelaar die het weesmeisje echt doorzaagde genadeloos tegen de lamp. Maar had toen wel direct degene bereikt die me kon vertellen dat ik wél op de lijst stond en zelfs een goede zitplaats had. Deze personen houden zich meestal schuil achter de security die niemand toelaat zonder uitnodiging. Niet handig.

Dus slinksheid is geboden. Suzy Menkes vertelde me dat ze ooit, voor dat ze haar respectabele job bij The International Herald Tribune kreeg, verkleed als werkster was binnengedrongen in een showtent.

Gedoe en geduw
Bij Louis Vuitton regelen ze uitnodiging en krappe zitplaats (gelukkig bleef de Jackie weg dus zaten we iets ruimer) altijd netjes. De toeloop gaf wel veel gedrang. Moest denken aan de respectabele, door vele Nederlandse couturiers terecht gevreesde, maar lieve en helaas al weer lang geleden overleden collega Loes Sewing die voor Elsevier over mode schreef maar ook met een collega het grappige boekje 'Knopen van mijn jas' schreef over het gedoe en geduw rond de shows in Parijs.

John Galliano koos, vooral voor de verwende bezoekers met auto en chauffeur, wel een wat ongelukkige locatie: een sportstadion in St. Cloud aan de rand van Parijs dat net leegliep. De modemensen moesten tegen de stroom supporters in en door politieafzettingen heen de show zien te bereiken. Daarbij was het Nuit Blanche, de avond en vooral de hele nacht dat alle jonge Parijzenaars onder het mom van culturele evenementen straat en metro lallend laten uitpuilen en vervuilen.

John Galliano

Kermis bij Galliano
John Galliano maakte van zijn show weer een pracht feest. Een draaiend carrousel, zand, helmgras, vlonders, een badmeester in uitkijkstoel, ballonnen en weggewaaide kranten in duinhekken. Berck of welke andere Franse badplaats aan het eind van een zomerdag. Om de strandillusie te verhogen was er net voor de plek waar een deel van de fotografen was neergezet een enorme windmachine met een man die steeds weer allerlei stukjes krant over de modellen heen moest laten waaien. Versnipperaar is dus een beroep.

Alle rijke decoratie ten spijt, bood de collectie weinig meer dan de romantische, halftransparante bloemjurkjes die Galliano al vaker had laten zien. En gelijk heeft hij, want die zijn voor zomer 2008 overal te bewonderen. En Galliano maakt de leukste en de vrolijkste. Hij voegde er ook nog nostalgische badmode aan toe en allerlei jasjes en jurken vol driedimensionale textiele bloemen. Niet echt nieuw, maar wel uiterst plezierig om te zien en te dragen. En van zijn show maakt hij een feest met de meest aandachtrekkende make-up.

Nina Ricci

Stemming bepalend Nina Ricci
Bij Nina Ricci bood de achterzijde van de showtent evenals vorige keer een doorkijk op de Tuilerieën. Maar was toen de hele tent wit en licht door een transparant dak (Chloé aapte dat deze week schaamteloos na en zette er ook nog een middelmatige collectie in). Ditmaal was de aankleding en de stemming donkerder. Veel uit vorm geschoven kleren, gedeeltelijk verkleurd (soort blijvend Holi-poeder-effect), strenge en te ruime mannenjasjes, veel veren, geweldige nieuwe togajurken en sprookjesachtige avondjurken van uitwaaierend plissé.

Mooi, maar stemmig. Een duister, maar spannend sprookje. Nina Ricci behoort nu definitief tot de stemmingbepalende merken. Vooral om de enorme invloed op het huidige zomerbeeld 2008 waarin nu iedere ontwerper het lichte (plus alle veren en voile) van Nina Ricci's Olivier Theyskens inziet, dat hij vorig seizoen al bracht.

Lanvin

Richtingaanwijzer Lanvin
Lanvin, de andere grote richtingaanwijzer in de wirwar aan modetrends, had met lichtjes en ijsventers een kermissfeer gecreëerd. Ondanks de parade van de meest aantrekkelijk gedrapeerde jurkjes in halterbelijning en fabuleuze plisséjurken (in flinterdunne stof) die van achteren riant uitzwierden, het rijke palet van champagne tot groen en purper en de windmachine die alle veren en rokzomen op deden waaien, was de sfeer niet luchthartig.

De ontwerpen van Alber Elbaz zijn te knap van constructie en effect om ooit te lichtvoetig te lijken. Wat een modemeester! Wat een talent om ogenschijnlijk simpele kleren zo kundig in elkaar te laten steken. Afgezien van wat textiele schoudertassen heeft Lanvin geen it-bags nodig om een collectie geloofwaardig te maken.

Raar Vuitton
Marc Jacobs zet zijn carrière op spel met zijn grillig gedrag. Waar hij met zijn eigen collectie vol verknipte kleren in New York faalde, ging hij met zijn hakken over de sloot met zijn Louis Vuitton-collectie zondagavond. Er was in de kitscherig gekleurde collectie genoeg om leuk te vinden, maar ook heel veel raars en mis en alweer letterlijk verknipt. Bewust loshangende zomen, een stukje voorpand van wat een mooi mantelpakje had kunnen zijn om de nek, of een trenchcoat die het achterpand mist zodat je op de slip van de draagster kijkt zijn missers voor zo'n luxe merk. Wel had ieder model een handtas waarop LV-logo in een collage aan sferen en kleuren opdook.

Louis Vuitton

Jacobs persoonlijke problemen (rehab-kliniek voor zijn verslavingen) mogen geen aanleiding zijn om de hele mode- en luxewereld in de z**k te zetten. Daar begint het steeds meer op te lijken. Het voltallige publiek moest vijf kwartier wachten, kreeg toen een dozijn zusters (onder hen model Campbell, in de persmap aangekondigd als Nurse Naomi) in witte doorschijnende jassen en een kapje met één letter van Louis Vuitton erop.

Sponge Bob
Bij de finale maakten deze zusters nog een rondje in de minibustierjurk die al eerder onder het transparante uniform ging. Marc Jacobs volgde, zijn tong uitstekend en trots een koffertje met Sponge Bob op video tonend. Daarvoor had hij alle modellen opgestuurd met dure handtassen. Duur en soms erg kinderachtig in elkaar geknutseld.

Nou, bazen van Louis Vuitton, wordt wakker! En wat jammer van het unieke talent van Marc. Wie weet stak hij terecht zijn tong uit en mag hij ons de volgende keer verrassen met een beeldschone, interessante collectie.

John de Greef