Taakstraf, noem je dat nou straf?!

maandag 15 oktober 2007 09:33

'120 uur taakstraf en een cursus om nee te zeggen'. De straf voor een vrouw, betrokken bij een huurmoord. Aldus de broer van het slachtoffer. Dit is maar één van de vele voorbeelden van schrikbarend lichte straffen.

Wat is de waarde van een leven in Nederland? Een paar dagen bomen snoeien in een bos, lekker in de buitenlucht. Of wat hulp bieden in de keuken van een verzorgingsflat.

Vergelding
Wat is het zwaarwegendste element van een straf? Naar mijn mening is dat of het slachtoffer of de nabestaanden de opgelegde straf, daadwerkelijk als straf ervaren. Tegemoetkoming aan een rechtvaardigheidsgevoel, kan helpen bij de rouwverwerking. Met een duur woord heet dat vergelding. Vrijheidsbeneming op zich is voorts nuttig voor de maatschappij in z’n geheel. Simpelweg omdat in de tijd dat een crimineel een straf uitzit, hij of zij geen delicten kan plegen.

In Nederland is hier traditioneel weinig aandacht voor. Dader en resocialisatie staan hier voorop; de terugkeer van de crimineel in de maatschappij. Nu kan dat best van belang zijn, al is het alleen maar vanwege welbegrepen eigenbelang. Want hoe beter dat verloopt, hoe minder recidive. En de gevangenis is zoals bekend een goede leerschool voor criminelen. Maar de balans lijkt in Nederland totaal zoek.

Totale bevolking
Meer dan de helft van de organisaties waar gestraften hun taakstraf vervullen, denkt dat gestraften deze niet als zodanig ervaren. Laat staan de slachtoffers, of hun nabestaanden. Maar ja, aan hen wordt nooit wat gevraagd. Waarom eigenlijk niet, is Justitie bang voor de resultaten? Voor hún resocialisatie is weinig oog. Een enquête naar nut en noodzaak van de taakstraf zou onder slachtoffers en hun verwanten, maar ook onder de totale bevolking moeten worden gehouden.

Veel taakgestraften zien dit zelf ook al niet als straf. Dat heeft gevolgen voor de recidivecijfers; ze zullen sneller in hun oude fouten vervallen. Ondertussen is het systeem zo lek als een mandje. Eerder al bleek dat veel taakgestraften hun straf door anderen lieten uitvoeren. Nu blijkt ook waarom; in 80 procent van de gevallen is er geen toezicht. Bovendien blijkt dat onder de taakgestraften, mensen zitten die zware mishandelingen en verkrachtingen hebben gepleegd, en moord en doodslag.

Dwingende richtlijnen
Dit terwijl volgens OM-richtlijnen de taakstraf niet bedoeld is voor dit soort zaken. Ergo: rechters kunnen de vrijheid niet aan en neigen naar te lichte straffen. Het systeem verslonst en op deze wijze raakt het recht losgezongen van de maatschappij. Daarom zullen er dwingende richtlijnen moeten komen en minimumstraffen voor zware delicten. Taakstraffen zijn hier uit den boze.

Dan hoeven rechters niet op een cursus om nee te zeggen. Nee tegen taakstraffen.

Bekijk ook de video van RTL Nieuws

Paul Lieben