Bijna criminele fouten in rechtsgang Lucia de B.

dinsdag 30 oktober 2007 09:53

Opnieuw lijkt zich in Nederland een ernstige blunder te hebben voorgedaan in de rechtsgang. Lucia de B. werd veroordeeld als de zwaarste Nederlandse ‘serial killer’ ooit, maar een nieuw onderzoek lijkt haar vrij te spreken.

Zij kreeg levenslang voor zeven moorden, waarvoor geen direct bewijs, geen motief, geen getuige bestond. Centraal in het proces stond de vergiftiging van een kind met digoxine – in het nieuwe rapport staat dat die vergiftiging niet tot de dood geleid kan hebben, het kind is door ‘natuurlijke oorzaken’ gestorven.

Verbijsterend
Wat verbijsterend aan de zaak is, dat in de periode voorafgaand aan de periode waarin Lucia de B. in het Juliana Kinderziekenhuis in Den Haag werkte, daar meer kinderen stierven dan in de periode waarin Lucia de B. er werkte – cijfers die in de rechtszaak niet aan de orde kwamen.
 
Onderzoekers van de politie en van het Openbaar Ministerie (OM) hebben kennelijk deze simpele telling niet ondernomen – een doodzonde die geleid heeft tot levenslang van een, naar het zich nu laat aanzien, onschuldige vrouw.

Gisteravond deed de baas van de aanklagers van het OM, Harm Brouwer, in Nova een schandalige poging om aan de conclusies van het rapport te ontkomen. Als een keiharde bureaucraat toonde hij zich onbewogen over het lot van Lucia de B., die in de gevangenis een hersenbloeding heeft gekregen en wier leven totaal vernietigd is door ‘broddelwerk’  – wat Brouwer ontkende toen Twan Huys die term in de mond nam.

Kwalijke fouten
We zagen in de figuur van Harm Brouwer een man die niet van plan was om van de kwalijke fouten van zijn medewerkers – het gaat om fouten die levens verwoesten – te leren.

Ja, fouten hebben plaats, maar het rapport maakt duidelijk dit hier nauwelijks sprake is van zo maar vergissingen – het zijn bijna criminele fouten van geobsedeerde onderzoekers die verblind waren door de gedachte dat zij een seriemoordenares konden vastnagelen. 
Daarbij verloren zij alle vormen van redelijkheid uit het oog.

Bedenkelijke rol
Niet alleen het OM valt de verwoesting van een leven en de verstoring van het rouwproces van de ouders van de gestorven kinderen te verwijten, ook de rechters spelen hierbij een bedenkelijke rol - zij geven er keer op keer blijk van te veel vertrouwen te hebben in de 'bewijsvoering' van het OM en vergeten zelf kritisch te denken en het gezonde verstand te gebruiken.

Hoe vaak komt dit eigenlijk voor, en vooral: hoe vaak komt dit voor bij kleinere zaken die niet de publiciteit halen?

Leon de Winter