Wagen onze jongens in Uruzgan leven voor niets?

Door Arendo Joustra

Nederland moet Afghanistan wijzen op de vrijheid van meningsuiting, nu De Vliegeraar niet mag worden vertoond en journalist met de dood wordt bedreigd

Arendo Joustra

Als Nederland eind 2010 uit Afghanistan vertrekt, hebben meer dan tienduizend militairen uit de lage landen, van Groningen tot Zeeland, hun leven gewaagd in deze bergstaat. Namens de Nederlandse kiezer helpen ze de Afghaanse regering orde op zaken te stellen. Dat is nodig om onder meer te voorkomen dat in dat land terroristen worden opgeleid voor aanslagen in het Westen, zoals voor september 2001 gebeurde in de trainingskampen van de Taliban.

Maar soms vraag je je af of die tienduizend mannen en vrouwen, vaak zijn ze nog geen 20 jaar oud, hun leven niet voor niets in de waagschaal stellen.

Ter dood veroordeeld
Zo is vorige week dinsdag de 23-jarige Afghaanse journalist Sayed Parwez Kambakhsh ter dood veroordeeld. Hij zou het in een artikel hebben opgenomen voor gelijke rechten voor man en vrouw. Op dat gebied is veel verbeterd sinds het Taliban-regime is verdreven.

Zo gaan meisjes weer naar school en mogen vrouwen weer sporten. Desondanks meent de rechtbank dat de journalist de islam heeft beledigd met zijn pleidooi voor gelijke rechten.

Verbod
Evenmin hoopvol is het nieuws dat de Afghaanse minister van Cultuur en Informatie de film De Vliegeraar heeft verboden, die onder meer in Nederland furore maakt, en genomineerd is voor een Oscar. Een raar besluit, want de bestseller van Khaled Hosseini waarop de film is gebaseerd, schijnt wel vrij te koop te zijn in de Afghaanse boekwinkels.

Het is te hopen dat de Nederlandse bewindslieden en politici die regelmatig Afghanistan aandoen, hun collega's daar nog eens wijzen op de waarde van vrijheid van meningsuiting. Want anders zullen de Nederlandse kiezers terecht vraagtekens gaan zetten bij deze dure en - voor militairen - gevaarlijke missie.