Ja, ik heb een fobie voor termen als islamofobie

woensdag 13 februari 2008 19:29

‘..werd Nederland geconfronteerd met een sterke toename in racistisch geweld en andere racistisch gemotiveerde misdrijven, die vooral tegen de moslimbevolking waren gericht. Dit omvatte zowel geweld tegen personen als geweld tegen eigendommen, waaronder brandstichting bij moskeeën en islamitische scholen en geweldpleging tegen winkels met islamitische eigenaars.’

Theo van Gogh
Heeft u het meegemaakt? Ik ook niet. Dit zou volgens de ECRI (Europese Commissie tegen Racisme en Intolerantie) een adequate beschrijving zijn van de gebeurtenissen na de dood van Theo van Gogh.

In het rapport van de ECRI wordt een beeld geschetst alsof de Kristalnacht zojuist heeft plaatsgehad en Nederlanders moordend en plunderend door de straten trokken, een pogrom eerste klas.

Nu verbleven de leden van de bewuste commissie op dat moment waarschijnlijk niet in Nederland, maar ik wel. En ik herken me totaal niet in dit beeld en waarschijnlijk miljoenen Nederlanders met mij niet. Sterker nog, ik vond dat het in ons kikkerlandje relatief rustig bleef na de rituele, barbaarse moord door een fanatieke moslim (oei, mag ik dat wel schrijven van de ECRI?) op Theo van Gogh.

Brandbommetje
Rustiger in ieder geval dan bijvoorbeeld in islamitische landen, na de publicatie van een paar Deense cartoons. Nu nóg schijnen er doodseskadertjes te zijn die jagen op de hemeltergende tekenaars ervan.

Een mislukt brandbommetje, ’s nachts door een klungel tegen een moskee gegooid. Met een geblakerde deur als gevolg, dat kan ik me nog wel herinneren. Het is me wat.

De ECRI vervolgt: ‘Deze periode kende een dramatische toename van het aantal meldingen van racistische beledigingen op straat, in het openbaar vervoer, etc.’

Hoofddoekjes
Uit het openbaar vervoer herinner ik me inderdaad een incident. Daags na de moord op Van Gogh waren er wat meisjes met hoofddoek in de tram, die nogal luidruchtig aan het klieren waren. Er was een oudere meneer die er wat van zei. ‘Hou je kop, anders ben jij de volgende dode’, klonk het vanonder de hoofddoekjes uit de (schijn)heilige keeltjes.

Daar stond ik wel even van te kijken. Ben ik nu islamofoob? Of had de meneer een klacht moeten indienen bij een van de talloze antidiscriminatie-instellingen die ons land en Europa rijk zijn?

Ook zouden er volgens de ECRI op veel plaatsen in Nederland folders zijn verspreid die getuigden van anti-islamitische sentimenten. Ik herinner me alleen van zeer recent een folder van islamitische (oei) jongeren die al protesteren tegen een film die nog niet eens verschenen is, hetgeen overigens knap is.

Onder het kopje islamofobie worden in het rapport enkele verdere staaltjes van discriminatie genoemd:

Discussie
‘De islam is tevens omschreven als een in essentie gewelddadige godsdienst, waarvan moslims vele aspecten zouden moeten opgeven om zich aan het leven in Nederland aan te passen.’ Is dit nu echt zo’n boude bewering? Er zijn arabisten als Hans Jansen, mensen die ervoor doorgeleerd hebben dus, die deze stelling zonder meer onderschrijven. Er zijn ook arabisten die een andere mening zijn toegedaan, maar discussie is dus mogelijk.

Van de ECRI had ook geen debat mogen plaatshebben over de dubbele nationaliteit van bewindspersonen: ‘Op deze wijze werd zonder directe aanleiding een debat in de Nederlandse samenleving op gang gebracht over het verband tussen nationaliteit en loyaliteit aan de staat.’ Waarom zou dat niet mogen?

Ik zie evenals Simon Rozendaal graag Aboutaleb als minister, heb dat ook eerder betoogd, maar vind het wel onwenselijk dat hij geen afstand kan doen van zijn Marokkaanse nationaliteit. Het gaat me weer te ver om hem dan maar af te zetten, zoals Geert Wilders wil, maar Wilders had wel een punt.

Burqa's
We mogen ons ook al niet druk maken over burqa’s en niqaabs: ‘ECRI is van mening dat het (uiteindelijk) afgewezen voorstel om het dragen van burqa’s en niqaabs te verbieden, op vergelijkbare wijze heeft bijgedragen aan toenemende gevoelens van slachtofferschap, stigmatisering en vervreemding onder moslims.’

In de eerste plaats denk ik niet dat het voorstel om ze te verbieden heeft bijgedragen aan stigmatisering en polarisering, maar de stukken textiel zelf. In de tweede plaats ligt de gemiddelde moslim denk ik niet wakker van een discussie over dit onderwerp.

Moslims benaderen als onmondige kasplantjes die zich direct slachtoffer noemen, dat is pas stigmatiserend, generaliserend en vervreemdend. Er zullen ongetwijfeld diverse moslims zijn, die ook vinden dat een burqa onwenselijk is en desnoods verboden moet worden.

Prietpraat
Wat opvalt, is dat de uitlatingen van de ECRI niet of nauwelijks naspeurbaar zijn. Er is gesproken met Nederlandse organisaties, maar ik heb geen idee met welke. Waarschijnlijk clubs die hun bestaansrecht ontlenen aan discriminatie. Dat is als de islamitische slager die z’n eigen vlees kleurt. De ECRI verhult deze pseudo-wetenschappelijke prietpraat middels vage zinnen als ‘daar naar ECRI heeft begrepen (van wie?)’, ‘Heeft ECRI berichten ontvangen’, ‘neemt ECRI nota van berichten’, enzovoorts.

Ook noemt het rapport zelden concrete voorbeelden (anders dan algemene verwijzingen naar de PVV), van precieze situaties waarin partijen en/of media de fout zouden zijn ingegaan. Kortom,

De ECRI beoogt wat te doen tegen stemmingmakerij, maar doet zelf aan stemmingmakerij. Het is jammer dat ik nog geen open haard heb thuis.

Paul Lieben, Oh oh Den Haag