Jonge vice-president van levensbelang voor McCain

vrijdag 18 april 2008 13:37

De geest van een man van over de zeventig jaar is vaak veel levendiger dan die van een broekje van 22. Dat zie je dagelijks om je heen. Er is dus geen enkele reden om een kandidaat vanwege zijn leeftijd te verwerpen voor het presidentschap.

Oudste man
Ronald Reagan, die zo langzamerhand tot de subtop van grote presidenten is doorgedrongen, was in zijn zeventiger jaren toen hij met Michael Gorbatsjov confereerde of de eekhoorns op het gras ven het Witte Huis voerde.

Mocht John McCain (nu 71) de volgende president van Amerika worden, dan is hij met zijn 72 jaar de oudste man ooit tot dat ambt geroepen.

Dat betekent dat de selectie van zijn vice-president, in het jargon vaak Veep (van Vice President) genoemd, van veel groter belang is dan de keus die Barack Obama of Hillary Clinton voor die positie zullen maken. Er zijn acht vice-presidenten geweest die een president die in het harnas stierf zijn opgevolgd.

Martelingen
Niet alleen is McCain relatief oud, hij is behandeld voor een melanoom en herhaaldelijk voor hartklachten. Daarnaast hebben de martelingen die hij als krijgsgevangene van de Noord-Vietnamese communisten in Hanoi moest doorstaan zijn lichaam voor altijd beschadigd.

Overigens valt goed vol te houden dat een officier die de druk van vijf jaar 'Hilton Hanoi' wist te dragen, uitstekend voorbereid is op de druk die het presidentschap met zich mee brengt.

Onbenullig
Over het belang van het vice-presidentschap doen tal van gevleugelde uitspraken de ronde. Zo zei John Adams dat het vice-presidentschap het meest onbenullige baantje was dat de menselijke verbeelding ooit heeft uitgedacht. Adams werd tenminste daarna zelf nog president.

Dat kun je niet zeggen van John Garner, vice-president onder Franklin Delano Roosevelt. Volgens Garner was de stemmenwinst die een vice-president meebracht niet meer dan een emmer met warm kwijl. Lyndon Johnson, die er toch maar mooi voor zorgde dat John F.Kennedy de staat Texas had gewonnen, zei dat hij elk uur van zijn vice-presidentschap had gehaat.

De oude George Herbert Walker Bush, acht jaar vice-president onder Ronald Reagan, benaderde het ambt met de nodige humor.’Je komt nog eens bij buitenlandse staatshoofden op bezoek al is het jammer dat de meeste van hen dan al overleden zijn,' sprak hij. Bush doelde op de praktijk dat de president naar de begrafenis van het staatshoofd van, zeg, Tajikistan dikwijls zijn tweede man afvaardigt.

Veep
Drie namen van gouverneurs die McCain zou kunnen benaderen om zijn ‘Veep’ te worden circuleren al enige tijd. Het gaat om Charlie Crist (51) uit Florida, Tim Pawlenty (47) uit Minnesota en Mark Sanford (47) uit South Carolina. Senator Joe Lieberman (66), een Onafhankelijke ex-Democraat en persoonlijke vriend wordt ook genoemd.

Bijzonder goede perspectieven op de hoogste baan biedt het vice-presidentschap trouwens niet. Van de 46 vice-presidenten die Amerika heeft gekend zijn er maar veertien zelf president geworden. Een op de drie maar dus.

Leeuwenhart
Negen kregen de baan zonder verkozen te zijn, zoals Theodore Roosevelt die in de plaats trad van William McKinley nadat die door moordenaarshand was geveld. Bush sr. was de enige die verkozen werd nadat zijn voorganger, Reagan, de volle termijn van acht jaar had uitgediend.

'Slechts een hartslag verwijderd van het presidentschap.' Zo wordt tot in den treure de positie van de Veep beschreven.

Dat het leeuwenhart van John McCain nog maar lang moge kloppen.

Rik Kuethe, The President's Man