Justitie is echt te ver gegaan in zaak-Nekschot

dinsdag 20 mei 2008 10:48

Het Openbaar Ministerie (OM) heeft acht prenten van cartoonist
Gregorius Nekschot verboden verklaard.

Het OM handelt hier in strijd met de wet. Deze bevoegdheid komt alleen de rechter toe. Als de verdachte door de rechter wordt veroordeeld, kan de rechter bevelen om de strafwaardige prenten aan het verkeer te ontrekken.

Kortom: wat hier is gebeurd, is niet normaal. Justitie gaat in deze zaak
echt te ver.

Geld
Maar er gebeurde helaas nog meer. In een gesprek met NRC zegt Gregorius: 'De politie heeft mijn computer in beslag genomen en heeft daarop onderzoek gedaan naar mijn financiële handel en wandel. Bij mijn bank hebben ze ook navraag gedaan. Tijdens mijn verhoor vroegen ze me wie sommige van de mensen waren van wie ik geld had gekregen en aan wie ik geld had overgemaakt.'

Als iemand strafbaar heeft gehandeld, omdat die een paar prenten heeft gemaakt, dan moeten die prenten openbaar gemaakt zijn. Wat niet openbaar is, is ook niet strafbaar. Daarom is de vraag: waarom zocht de politie naar de bankgegevens van Gregorius? Heeft de Amsterdamse politie niks te doen?

De driehoek van Amsterdam onder leiding van burgemeester Job Cohen (PvdA) moet toch hiervan op de hoogte geweest zijn. In plaats van hoogdravende toespraken te houden over de Tweede Wereldoorlog, moet Cohen zijn werk als voorzitter van driehoek naar behoren, eer en geweten doen. Als hij dit had gedaan, dan had dit onrechtmatige optreden kunnen worden voorkomen.

Identiteit
Volgens de minister van Justitie was het heel moeilijk om achter de identiteit van Gregorius te komen. Is dat zo? 

Nekschot: ‘Dat is een onzinnige uitspraak van de minister. Op mijn website staat een mailadres waarop ik altijd te bereiken ben. Een paar maanden geleden werd ik geïnterviewd door journalisten van het Deense journaal. Die mensen hebben mij toch ook gevonden? Als het OM mij een dagvaarding had gestuurd, was ik gewoon naar het politiebureau gekomen om tekst en uitleg te geven. Die inval bij mij thuis was volstrekt onnodig.’

Of gaat het om iets anders. Wat is er dan aan de hand?

Politieke motieven
Stichting Pers en Prent is van mening dat er aan de arrestatie (demonstratief machtsvertoon) van Gregorius Nekschot politieke motieven ten grondslag liggen: 'De timing lijkt allesbehalve toevallig, zo vlak na alle gedoe rondom Fitna. Alsof onze politici naar het buitenland het signaal willen afgeven dan wel wat problemen met Wilders te hebben gehad, maar kijk eens hoe flink wij zijn een 'foute' tekenaar aan te pakken.'

Een hypothese: binnenkort komt het OM met de  mededeling dat
Geert Wilders niet wordt vervolgd. Om de moslims wereldwijd toch een goed gevoel te geven, moeten ze natuurlijk iemand anders vervolgen. Ik hoop dat deze hypothese niet waar is.

In gevaar 
Door politie en justitie verkeert Gregorius nu ook in gevaar: 'Het is niet voor niets dat ik een pseudoniem gebruik. Nu zoveel mensen weten wie ik ben – bij het OM, bij de politie, bij mijn bank – is de kans natuurlijk een stuk groter dat mijn identiteit bekend wordt. Ik heb niet alles zelf meer in de hand.' 

Vandaag moet luid en duidelijk in het parlement gezegd worden dat Justitie en Cohen verantwoordelijk zijn voor de veiligheid van deze cartoonist. Het is opvallend om te zien hoe Justitie ons land aantrekkelijk maakt voor de terroristen. Geen halve moslim in en buiten Nederland wist wie de heer Gregorius was. Nu weten ze het zelfs in Iran.

Ook verwachten de radicale moslims in het Midden-Oosten nu dat de cartoonist zwaar wordt gestraft. Wat gebeurt er als de rechter hem vrijspreekt?  En wat gebeurt er als een terreurorganisatie morgen een doodsfatwa over Gregorius uitspreekt?

Risicoanalyse
Het parlement moet aan de NCTb vragen om voor Gregorius een risicoanalyse te maken. Als daaruit blijkt dat hij in gevaar is, moet hij onmiddellijk worden beveiligd. Desnoods door dezelfde agenten die zijn huis hebben bestormd.

De politieke vraag is of deze opiniedelicten moeten worden herzien. Ik vind van wel. Het is onaanvaardbaar dat één religieuze groepering en één profeet door de staat worden beschermd.

Christus afgebeeld als hond is geen probleem, maar Mohammed die door een negenjarig meisje wordt gepijpt, is wel strafbaar. Dit is een vorm van discriminatie: de profeet Mohammed wordt het ontzegd om, zoals alle andere normale profeten, onderwerp van satire te zijn.

Tirannieke wensen
Dáártegen moet de internationale gemeenschap van
anti-discriminatie protesteren. De rechtsorde kan niet worden aangepast voor de tirannieke wensen van een paar moslims met lange tenen.

Dat moet vandaag ondubbelzinnig worden uitgesproken in de Tweede Kamer.

Afshin Ellian