De denkfoutjes van Ahmed Marcouch

zondag 8 juni 2008 14:03

Ahmed Marcouch, PvdA-voorzitter van het Amsterdamse stadsdeel Slotervaart, wil dat openbare scholen onderwijs aanbieden over religie, en de islam in het bijzonder. Marcouch maakt wat denkfoutjes:

Fout 1 in Marcouch’ redenering is volgens sommigen dat op een openbare school helemaal geen aandacht zou moeten zijn voor welke religie dan ook. Ik kom daar in het slot op terug.

Fout 2 is dat Marcouch wil dat openbare scholen in het bijzonder de islam zouden moeten belichten. Dat is natuurlijk raar; als er aandacht komt voor religies, moet dat gebeuren op basis van evenredigheid. En ook levensbeschouwingen als het humanisme moeten dan evenveel aandacht krijgen.

'Eigen' god
En dan komen we automatisch op fout 3: want veel van de ouders die hun kind naar een islamitische school hebben gestuurd, hebben dat juist gedaan omdat ze in het geheel niet willen dat hun kinderen leren dat er ook andere godsdiensten zijn, of dat je ook een ‘goed’ leven kunt leiden aan de hand van niet-religieuze principes (humanisme). Je zult die ouders dan ook niet verleiden hun kind naar een openbare school te brengen, zolang daar ook andere Goden of atheïsten huizen. De kern is onverdraagzaamheid ten opzichte van andersdenkenden.

In feite gaan mensen uit van de superioriteit van de ‘eigen’ God, maar ze zijn hier toch weer niet zo zeker dat een ideeënstrijd met andere goden en niet-goden wordt aangegaan; daarom wenst men een monopolie.

In dat opzicht verschillen ze wel wat van ouders die hun kind met opzet naar een christelijke school sturen. Dat doen die (autochtone) ouders vaak omdat ze kwalitatief goed onderwijs voor hun kinderen wensen, en die scholen wat dat betreft goed bekend staan.

Beste school
Dit in tegenstelling tot islamitische scholen die gemiddeld vaker slecht onderwijs leveren en waar relatief vaak zaken mislopen in de leiding en het bestuur van de school. Het aspect van kwaliteit van het onderwijs zouden politici als Marcouch moeten benadrukken, in hun contacten met islamitische ouders. ‘Waarom stuur je je kind niet gewoon naar de beste school?’

Daar hoort trouwens ook bij dat je als politicus de spelregels in Nederland toelicht en centraal stelt. Marcouch lijkt in zijn betoog te stellen dat er op openbare scholen ook ruimte moet komen voor zaken als gescheiden zwemmen, maar dan heb je het toch echt verkeerd begrepen. In Nederland zwemmen meisjes en jongens van oudsher gemengd. Dat intussen veel gemeenten hebben toegegeven aan apartheidseisen wat dit betreft is fout 4. Daar kan Marcouch niets aan doen, maar wel aan het feit dat hij dit voorstaat.

Fout 5. Als Marcouch stelt dat het dragen van een burqa bespreekbaar moet zijn, zet hij mensen en zichzelf wederom op het verkeerde been. Marcouch wil de integratie bevorderen, maar daar dragen burqa’s echt niet aan bij. Op school kan dat sowieso niet, omdat normaal, didactisch contact dan niet mogelijk is. En eigenlijk om dezelfde reden ook niet op straat; normaal communiceren is dan uit den boze. Voorts spelen er in het openbare leven aspecten van veiligheid mee.

Koranles
Het enige wat Marcouch in deze multiculturele verhandeling goed over het voetlicht heeft gebracht is dat de koranles in moskeeën en op islamitische scholen niet (altijd) te vertrouwen is. Hij vertrouwt het onderwijs daar zelf immers ook niet. En met recht.

Maar dan zal hij de discussie daarover moeten aangaan en niet ontlopen door van een openbare school, ook een islamitische te willen maken. Want dat doe je de facto wel als je wilt dat deze in het bijzonder aandacht moeten gaan besteden aan de islam. Met islamitische ouders, maar ook met naïeve, autochtone politici. Die in het bijzonder huizen in zijn eigen partij en nooit enig gevaar waarnemen, omdat zij nog immer een geitenwollen sok over hun hoofd dragen.

En wellicht kan hij ook eens aandacht vragen voor het bestaan van internaten in Nederland, waar bijvoorbeeld Turkse jongens en meisjes (uiteraard apart) blijven slapen en overdag gehersenspoeld worden in de ‘enige juiste leer’. Dit soort sektarisch gedrag wordt geen strobreed in de weg gelegd in Nederland. Doe daar eens iets aan; jij hebt de macht ertoe.

In de ideale wereld en op de ideale school is er wat mij betreft evenveel aandacht voor alle religies en levensbeschouwingen, maar dan wel beperkt. Het gaat dan om het overbrengen van kennis hierover, maar niet over het bedrijven van missie over de rug van de staat. Zo leren we verschillen kennen en elkaar desondanks waarderen.

Paul Lieben, Oh oh Den Haag