Imams uit Marokko mogen rustig komen

Marokko stuurt tijdens de ramadan zeven imams naar Nederland. Geen geweldig vooruitzicht voor de integratie, maar ook geen reden voor bemoeienis van de Tweede Kamer

Door Gerry van der List

De katholieke kerk is tegen de consumptiemaatschappij. Dat heeft paus Benedictus XVI deze week nog eens duidelijk gemaakt tijdens de Wereldjongerendagen in Australië.

Een betreurenswaardig standpunt natuurlijk. Consumeren is erg fijn en vormt ook de motor achter onze zo goed functionerende markteconomie. Maar geen probleem. In Nederland wordt niet zo aandachtig geluisterd naar de aansporingen van de Heilige Vader.

Dat is in het verleden weleens anders geweest. Toen maakten Nederlandse protestanten zich ernstige zorgen om het 'ultramontanisme': katholieken zouden hun instructies van over de Alpen krijgen, namelijk vanuit Rome.

Een soortgelijke angst zagen we na de Tweede Wereldoorlog. Moskou hielp Marcus Bakker, Elsbeth Etty en hun kameraden van de CPN om de klassenloze maatschappij dichterbij te brengen en de burgersamenleving te ondermijnen.

Traditie
Het sturen van islamitische geestelijken past binnen deze traditie van missiedrang van buitenaf. Marokko wil tijdens de ramadan zeven imams naar Nederland overvliegen om hier de radicalisering tegen te gaan.

Kamerleden van CDA en PvdA tonen zich boos en bezorgd en gebruiken termen als 'ongehoord'. De PVV is vermoedelijk even met vakantie, want de uitdrukking 'te gek voor woorden' is nog niet gevallen.

Integratie
Een klein beetje te begrijpen valt die opwinding wel. Het is niet bevorderlijk voor de integratie als geestelijken met nauwelijks kennis van de Nederlandse cultuur en taal hier de orthodoxie komen verdedigen.

Maar uiteindelijk is en blijft het een interne Marokkaanse, islamitische kwestie. Zolang de imams zich aan de wet houden, hebben Nederlandse politici zich niet te bemoeien met hun werkzaamheden.

De Tweede Kamer spreekt zich toch ook niet uit over de benoemingen van bisschoppen door het Vaticaan?