dinsdag 7 oktober 2008 14:43
De grote modeweken in New York, Milaan en Parijs met de vrouwencollecties voor zomer 2009 zijn gesloten. Moderedacteur John de Greef schreef vanuit Parijs over de shows van Lanvin, Louis Vuitton en John Galliano.
Lanvin
Speelden
de muzikanten op de Titanic nou echt door terwijl ze ten onder gingen?
Ik moest er tijdens de afgelopen modeweken geregeld aan denken en zeker bij de show voor het twintigjarige jubileum van Martin Margiela.
De luid toegeklapte finale werd feestelijk begeleid door een heus hoempapa-orkest, terwijl muntgrote zilveren confetti neerdaalde. Uitbundig getoeter terwijl de financiële wereld erbarmelijk schipbreuk leed. Bij Lanvin en Louis Vuitton moesten glans, glim en glitter alle malaise overstralen.
Instortende economie
De
instortende economie geeft deze modeweken een vreemd en wreed kader aan alle
feestelijke presentaties en luxe shows die de mooiste etalage van vele merken
en winkels moeten zijn.
En er werd wat afgefeest in Parijs.
Cacharel,
tegenwoordig bekender van de Anaïs-geuren dan van de lieve bloemetjesjurken,
vierde met een extra vintage-show zijn vijftigjarig jubileum. Sonia Rykiel haar
veertig modejaren. Margiela de helft daarvan.
Zelfs modejournalist Suzy Menkes werd verrast op een feest omdat ze twintig jaar lang de meest hardwerkende journalist van de International Herald Tribune is. Haar dagelijkse, verschillende pagina’s beslaande, modeverslaggeving wordt door iedereen in de mode verslonden en levert advertentie-inkomsten op die de noodlijdende krant overeind houden.
Transparantie
en reflectie
Tal
van commentatoren in de serieuze Frans- en Engelstalige pers zien in
modeontwerpers een soort wijze windhanen, die met hun modeontwerpen genadeloos
de huidige stand van zaken blootleggen en duiden. Zo zouden alle doorschijnende voiles
roep zijn om meer transparantie.
Dat komt mij even onzinnig voor als het rijzen en dalen van de aandelenkoersen te koppelen aan rokzomen, omdat ooit na de crisis in de jaren twintig de lange rok in raakte en tijdens de bloei van de jaren zestig mini de trend werd.
Net na de bevrijding zakte de zoom van de knie naar voorbij de kuit, maar dat wordt voor het gemak vergeten. Zo ook het feit dat de trendsettende transparante collecties van Jil Sander, Lanvin, Rodarte en Prada vorige seizoenen al werden getoond en nu pas uitvoerig worden overgenomen door anderen.
Vriezen
of dooien
Voor
wie gelooft in de connectie tussen zoomlengtes en koershoogten: zomer 2009
kunnen de ijsschotsen waar we op kunnen botsen, aanvriezen dan wel dooien.
Naast microlengtes die de hele dij bloot laten, zijn er vele vloeraanvegende
lange jurken. En, leuk bedacht al die voorspellingen, maar de collecties die nu
getoond worden voor zomer 2009 zijn al meer dan een half jaar geleden geboren
uit bestaande stofstalen.
Designers hebben zeker de sterk ontwikkelde intuïtie om vooruit te kunnen kijken welke kleren wij stervelingen in de toekomst aantrekkelijk zullen vinden en hoe we ze zullen dragen. Maar zijn ze echt zo begenadigd dat ze alle economische golven aanvoelen?
Nou nee, dat zijn ze niet. Anders moet iedere financiële onderneming onmiddellijk een modeontwerper op de bank zetten als huisgoeroe. Saillant detail: juist Fortis had zich als bank sterk met fashion en jonge designers verbonden en deed daar tijdens de Amsterdam International Fashion Week nog luid kond van.
Roze
bril en erotiek
En
de band speelde maar door. Bij deze modeweken was de discoversie uit 1977 van
La Vie en Rose door Grace Jones veel te horen. Een muzikale roze bril om het
leven te bekijken helpt blijkbaar.
Zo ook het terugkijken in de tijd of over de grens. Vroeger was immers leuker. En verderop is het altijd spannender. Dus veel inspiratie uit de jaren zeventig en tachtig of veel dessins en motieven uit Afrika.
Louis Vuitton by Marc Jacobs
Marc
Jacobs mixte beide inspiratiebronnen en kwam met een soort uitbundige
powerdressing uit Afrika voor Louis Vuitton.
Onder
een Piaf-potpourri, met natuurlijk ook haar versie van ‘La Vie en Rose’ toonde
Jacobs veel mircojurkjes, hotpants en zo af en toe zelfs te korte rokken waar
blote billen onderuit piepten. Alles onder scherpe, brede schouders.
Meer
duidelijke erotiek dan bij welke show. Leuk, maar soms ook erg dellerig en
goedkoop.
Afrique-chique
Ter
compensatie ook enkele sobere jasjes en ruime (pyjama)broeken. Daarbij heel
veel Afrikaanse accessoires: kralen, stenen en veren, gemengd met glitter en
panterdessin. De vele sieraden en zeer rijkversierde schoenen stootten de handtas
van zijn troon.
Wie toch een Louis Vuitton-tas wil: de nieuwe is grillig van
model en samengesteld uit vele kleuren en dessins en versierd met kwasten en
kralen. Très Afrique-chique.
Kunstwerk
Het
meest opvallende van de afgelopen modeweken in New York, Milaan en Parijs is de
kunst om van bijna iedere jurk een kunstwerk te maken. Met glimmend goud,
zilver en brons, met ingewikkelde draperieën, met geraffineerd blootgeven en
aankleden.
Als object moet het ontwerp zijn geld waard zijn. Zo ook ieder accessoire of schoen. Sieraden zijn daarom uitgegroeid tot enorme proporties en worden met veel tegelijk gedragen aan de oren, om halzen, polsen en zelfs geklemd om bovenarmen.
John Galliano
Galliano
Schoenen
worden architectonische hoogstandjes. Onder enorme Louis XIV
tot XVI-pruiken, hoeden en lieve jurkjes toonde Galliano hooggehakte exemplaren waar nog
eens een extra zool en hak onder gingen.
Lanvin toonde heel veel zeer geslaagde asymmetrisch gedrapeerde jurkjes en bloezen in glanzende zijde. Soms bedolven onder enorme hoeveelheden glitterstenen en sieraden. En alsof dat nog niet genoeg was, waren ook neuspunten of hoge hakken van de schoenen een en al glans en glim.
advertentie
advertentie
Reed Business bv. Auteursrecht voorbehouden. Op gebruik van deze site zijn de volgende regelingen van toepassing: Gebruiksvoorwaarden en Privacy Statement