Aftocht Vogelaar: Bos kiest koers realo’s

vrijdag 14 november 2008 11:32

Vertrek van Vogelaar was onvermijdelijk

‘Geen vragen, jongens!’ Dat zei woordvoerder Elaine de Boer direct na de korte speech van Ella Vogelaar, waarin ze haar gedwongen aftreden als minister bekend maakte. Misschien zijn die drie woorden wel kenmerkend voor haar hele ministersperiode.

Want elke keer wanneer Vogelaar voor de camera’s of de microfoons van het journaille verscheen, hield alles wat rood was z’n hart vast. Iedereen kent natuurlijk nog het filmpje van GeenStijl, waarin Vogelaar voor de Madame Tussaud’s benadering kiest en maar blijft zwijgen, pissig als ze was door de vragen over de aanstelling van Dig Istha.

Zeer geïrriteerd
Het optreden bij Pauw en Witteman, met Heleen van Rooyen en Jort Kelder als kritische tafelgenoten, was ook geen succes; ze was niet in staat zich effectief te verweren. Kort geleden nog gaf ze een interview aan een van ‘De Jakhalzen’, na afloop van een politiek café, waarin ze zeer geïrriteerd overkwam. Pal hiervoor had ik haar zelf kort geïnterviewd, waarin bleek dat ze naast de vorm ook de inhoud slecht beheerste; ze kende de feiten gewoon niet.

Het rommelde natuurlijk al een tijdje. Ik hoorde dat het CDA geen vuile handen wilde maken; de PvdA moest het echt zelf doen.

Het debat over het dure corporatieschip leek me een goede aanleiding om haar weg te sturen, maar vanuit de PvdA werd me toen nog verzekerd dat ze mocht blijven. Misschien wilden ze de term ‘zinkend schip’ niet illustreren, wie weet? Nu was het dan toch raak.

Twee kampen
Is alle ellende dan aan Vogelaar te wijten? Nee, zeker niet. Ik schreef al eerder over het ‘multicultureel wisselbaden’ van de PvdA; er was geen eenduidige lijn over integratie. Ik benoemde twee kampen: de realo’s en de relativo’s. Vogelaar refereerde in haar afscheidsspeech zelf aan dit thema: sinds Fortuyn was de PvdA er niet in geslaagd een duidelijke agenda te bepalen rond het thema van integratie.

Bos en de partijtop lijken met het gedwongen vertrek van Vogelaar nu duidelijk te hebben gekozen voor de realo’s en de nog in de partij zetelende relativo’s, moeten zich zorgen gaan maken. Het ironische is dat het vertrek van Vogelaar dus bijdraagt aan de heldere koers, die ze in haar afscheidsspeech nog niet ontwaarde. Bos heeft nu schoon schip gemaakt.

Tombola
Een tweede feilen van Bos hangt nog boven de markt. Hij heeft haar destijds zelf de wei ingestuurd, net als Cramer. Nu kom ik weer op een van m’n stokpaardjes: de PvdA, maar ook andere partijen, stellen op grond van zeer beperkte informatie iemand als minister aan.

De Albert Heijn doet bij wijze van spreken al assessments voor de functie van bedrijfsleider, maar ministers worden geselecteerd middels een onduidelijke tombola.

Om toekomstige rampspoed te voorkomen, dienen partijen in de toekomst kandidaten te onderwerpen aan specifiek toegesneden assessments. En ja, daar hoort als een van de onderdelen ook omgang met de media bij.

Felicitaties
Huur een aspirant-Rutger in en laat hem maar een kwartiertje klieren rond de kandidaat. Dan weet je als partij al snel wat voor vlees je in de kuip hebt en worden de Vogelaars en Cramers van deze wereld bij voorbaat uitgeselecteerd

Tot slot feliciteer ik Carel Brendel. Eerder op de dag dat Vogelaar aftrad, kreeg ik van hem een tweede druk van Het verraad van links thuisgestuurd. Aan een van zijn voorwaarden in het hoofdstuk ‘Tien voor Rood, de linkse beweging moet terug naar haar vrijzinnige roots’, is nu voldaan.

Onder negen: 'Een eerste duidelijk signaal aan de kiezer is de vervanging van Ella Vogelaar, die als minister van Integratie niets beters heeft te bieden dan het herhalen van de clichés van "weldenkend Nederland".'

Paul Lieben