Met weigering Wilders beloont Londen terreur

vrijdag 13 februari 2009 09:30

Geert Wilders, Salman Rushdie de Tweede

Ik heb altijd gelijk. Al een tijdje schrijf ik hier dat hij het Grote Gevaar is. Ook Engeland heeft nu het Grote Gevaar ontdekt.

De Britse regering heeft met haar besluit alle politieke tegenstanders van Geert Wilders gedwongen om hem ondubbelzinnig te verdedigen.

Een besluit dat verdeeldheid moest zaaien, heeft eenheid gecreëerd.

Haatzaaier
Het weigeren van Wilders heeft niets te maken met de Britse wetgeving. Het was een politiek besluit waarbij Kamerlid Wilders als extremist en haatzaaier werd gekwalificeerd. Een besluit zonder tussenkomst van een rechter: dus een politiek besluit.

Het Britse besluit kent twee zeer problematische en eigenlijk gevaarlijke aspecten.

Solidariteit
De solidariteit als het fundament van de Europese Unie staat al een tijdje onder druk. Britse arbeiders scandeerden in de voorbije weken ‘eigen arbeiders eerst’.

Hetzelfde geldt voor het economische reddingsplan van Europa. Het komt niet van de grond omdat de EU-landen niet solidair willen zijn.

En nu stelt Groot-Brittannië het principe van het vrije verkeer van personen zonder een legitieme reden ter discussie. De zaak is natuurlijk niet te vergelijken met het weigeren van een geweldpredikende imam. Tenslotte gaat hier om een parlementariër.

Voetbalsupporters
Waar liggen de grenzen? Mag Nederland voor het behoud van ‘harmonie’ in Amsterdam voetbalsupporters uit Engeland weren? Had Nederland in het verleden Salman Rushdie moeten weren uit vrees voor aanslagen?

Moet Polen de hoofdredacteur van de NRC weigeren, wegens het beledigen van het katholicisme? Dit omdat de NRC een hoofdredactioneel commentaar met de titel ‘Benedictus de Brutale’ (28 januari), schreef over de rehabilitatie van een Britse antisemitische bisschop.

Kritische grens
Natuurlijk weet iedere Europeaan met een beetje verstand dat als wij elkaars volksvertegenwoordigers weigeren toe te laten, we daarmee de kritische grens in het diplomatieke verkeer binnen de EU hebben bereikt.

Als Wilders’ beweging groeit, hebben de Britten een probleempje. Hoe gaat de Britse ambassadeur lobbyen bij Wilders voor meer Nederlandse troepen in Afghanistan? Het was een dom en gevaarlijk besluit.

Islamisten
Het tweede gevaarlijke aspect van de Britse Wilders-affaire betreft de islamisten.

De Iraanse staatskrant Kayhan, vertolker van de meningen van de Revolutionaire Garde, de Inlichtingendiensten en de leider van Iran, schreef een tevreden commentaar over deze affaire. Ze koppelen de weigering om Geert Wilders in Engeland toe te laten aan de zaak Rushdie.

Daarom gaven ze het commentaar de titel 'Salman Rushdie de Tweede is uitgezet':

'Aanvankelijk oogstte het doodvonnis  van imam Khomeini over Rushdie scherpe reacties van de zijde van sommige Europese staten, vooral Engeland. Maar feitelijk heeft dit vonnis een enorme vrees aangejaagd bij de beschermers van de beledigers van de islam waardoor ze later hebben besloten om dit soort projecten niet meer uit te voeren.' 

Ondiplomatieke taal
Vertaald in ondiplomatieke taal: 'We hebben de Europese staten vrees aangejaagd met een doodvonnis. Ze hebben ons veroordeeld, maar nu plukken we de vruchten ervan. Wilders, een anti-islam project vergelijkbaar met Rushdie, wordt daarom nu door de Engelse regering tegengewerkt.

Dat is wat ze in Teheran zeggen. Wat is dan de conclusie? Terreur en bedreiging wordt beloond in de Europese Unie. En dit zal nog meer terreur en onveiligheid aantrekken.

Veiligheid
Het Britse besluit brengt juist de nationale veiligheid van Groot-Brittannië in gevaar. Ook in Engeland lopen mensen rond die de islam bekritiseren. Als Londen zo veel geeft om de rust, orde en veiligheid in Engeland, waarom lopen ze dan al jaren voorop in de militaire operaties tegen de islamisten, terwijl Groot-Brittannië al lang een Groot-Londonistan is?

Londonistan in Engeland is het echte gevaar voor harmonie en nationale veiligheid van de Britten.

Afshin Ellian