Marc Jacobs flitst vooruit naar de jaren tachtig

dinsdag 17 februari 2009 13:25

New York is de eerste van het trio modesteden dat John de Greef bezoekt om te zien hoe de nieuwe mode er dankzij en ondanks de wereldwijde economische crisis voor winter 2009/2010 uit ziet. De belangrijkste vrouwenmode uit Milaan en Parijs volgt later deze maand en begin maart.

Met veel minder publiek dan normaal, exact om acht uur en met maar liefst zestig modellen zette Marc Jacobs ons maandagavond terug in de tijd naar de jaren tachtig. Om met neontinten, brokaat, enorme schouders, korte jurkjes en legging-achtige broeken een pracht sprong in de toekomst te maken. Yamamoto verstond die kunst ook, hoewel minder imposant en uitbundig vrolijk dan Jacobs. Hij toonde zondag met zijn sportieve Y3-collectie dat er ook geheel andere aspecten uit de mode van twintig jaar geleden de moeite van het oprakelen waard zijn.

Trok Marc Jacobs in het verleden de aandacht door het voltallige publiek maar liefst twee lange uren te laten wachten,  nu begon zijn show – zeer ongebruikelijk in de mode-  precies op tijd. Was zijn modeshow  altijd een enorm artistiek spektakel met gigantische tribunes vol sterren, travestieten en vele New Yorkse aanhang uit het duistere nachtleven, allemaal blij genietend om the hottest ticket in town te hebben ontvangen, de enorme State Armory-hal was nu amper gevuld met enkele rijen hoogst select publiek. Nederland mocht het met slechts één kaart doen. Gelukkig stond daar mijn naam op.

Flitsen in tijd
Zestig modellen liepen in sneltreinvaart langs en flitsten met extreem brede schouders, opgestoken haar, brokaten dessins, broeken zo smal als een sigaret, opvallende kleuren als heidepaars, kanariegeel en flesgroen, gebeeldhouwde jassen die aan Stephen Sprouse en Claude Montana deden denken, terug naar de jaren tachtig.  Maar, en daar schuilt het enorme talent van Jacobs, tegelijk katapulten we flink de toekomst in.  De referenties aan de jaren tachtig waren sterk, maar nergens werd het een remake van een verloren tijdperk, de zoektocht lag vooral in de toekomende tijd.

Of iedereen er al aan toe is om weer met zoveel  textiele breedte aan schouders door het leven te gaan, of zulke korte jurkjes begeert? We zullen zien. Onomkeerbaar feit is dat veel ontwerpers zich op de jaren tachtig hebben geworpen voor de nieuwe wintermode. Hoewel niemand zoveel persoonlijke visie erop losliet als Jacobs. Hij verbouwde schijnbaar herkenbare silhouetten tot nieuwe proporties, liet glanzende brokaatdessins (he bah!) en gedrapeerd satijn (nogmaals, he bah!) extra opvallen door er krachtige, en hoogst aantrekkelijke jurkjes van te maken die als een Pierrot-kostuum wijd uitstonden, maar tegelijk sexy aansloten en de benen vanaf halverwege de dij vrij lieten. Jassen werden opvallende sculpturen. Ze leken bekend, maar toonden verrassend nieuw door de proporties: breed en kort.

Nog meer tachtig
Iedereen zal zijn eigen herinneringen aan de jaren tachtig hebben. Yuppen-pak en  Dynastie-chic liggen voor de hand, maar ook de Japanse revolutie vol rafels, de kleur zwart, wijde vormen en allerlei sportkleren horen bij dat tijdperk. 

Yohji Yamamoto, een moderevolutionair uit de jaren tachtig, bracht zondag met de nieuwe Y3-collectie voor Adidas een geslaagd eerbetoon aan het  alternatieve en sportieve deel van de mode van twintig jaar geleden, maar maakte het nergens echt nostalgisch, eerder modern. Enorme parka’s, sierlijke blazers, veel duistere maar ook enkele felle kleuren en tal van elementen uit de actieve sportwereld voegde hij samen tot een voortreffelijke collectie voor vrouwen, mannen en nu ook kinderen. Bijzonder was de wijze waarop hij contrastrijke zaken aaneensmeed. Zo kwam hij met korte jasjes, waar verrassend genoeg nog lange mantelpanden aangeritst waren.

John de Greef