Straat als inspiratie voor luxe kleding

vrijdag 20 februari 2009 08:19

New York is de eerste van het trio modesteden dat John de Greef bezoekt om te zien hoe de nieuwe mode er dankzij en ondanks de wereldwijde economische crisis voor winter 2009/2010 uit ziet. De belangrijkste vrouwenmode uit Milaan en Parijs volgt later deze maand en begin maart.

Hilfiger's ode aan 5th Avenue

Zowel Calvin Klein als Tommy Hilfiger grepen hun modeshows aan om zich te presenteren als luxe merken van de bovenste plank. Sloeg Tommy Hilfiger eerder die plank nogal mis, met zijn ode aan 5th-avenue bekende hij nu niveau te hebben. De Calvin Klein Collection begaf zich bijna op het terrein van de hogere textielkunst in steenkoolzwart.

Met mijn eerste blog  over de New York Fashion Week heb ik een open zenuw gemeen geraakt. De anders altijd vriendelijke PR-dame van Calvin Klein was ontevreden en eiste op straffe toon correctie. De meer dan voor de helft afgeprijsde Calvin Klein-kleren, die ik bij warenhuis Macy's spotte, hadden, behalve de merknaam, niets met de mannencollectie op de catwalk van doen.

Afbraakprijzen
Het moet vooral nu een tragedie voor het merk zijn dat er via allerlei kanalen, oude licenties en importstromen jeans, ondergoed, confectie en andere Calvin Klein-waren voor weggeefprijzen in de handel liggen. Hoewel het merken als Chanel, Prada en Louis Vuitton wel lukt om, afgezien van piraterij en kopieergoed op straat, hun dure spullen slechts op selectieve adressen aan te bieden.

In Nederland is het luxe Calvin Klein de verkoop voor afbraakprijzen bij Etos en V&D ook nooit helemaal te boven gekomen. Ofschoon ondergoed en prima ontworpen horloges met de initialen cK weer waardering krijgen. Dat de werkelijkheid van een stoffig warenhuis, extra getroffen door de zware crisis, juist zo mooi afstak tegen het luxe design op de Calvin Klein Collection-catwalk was een nuance die niet overkwam.

Lost in translation
Een vriendelijk mailtje terug waarin ik dat uitlegde, werd gevolgd door meer onbegrip. Goed, ik was redelijk positief geweest over de collectie, maar hun vertaalmachine had aan het licht gebracht dat ik het merk in een negatieve sfeer plaatste. Overigens mijn goed recht.

Als bewijs werd me een stuk vertaalde tekst toegestuurd. Een lost-in-translation-proza van het soort dat ook wel eens bij gebruiksaanwijzingen van Koreaanse elektronica zit. Tekst waardoor je je afvraagt of je per ongeluk een eierkoker hebt gekocht in plaats van een op afstand bestuurbaar autootje. Ik moest bekennen dat ook ik hiervan ongelukkig werd. Geen grapje had het overleefd.

Zenuwcrisis
Ach, crisis en mode maken  nerveus. Een nieuwe vorm van zenuwcrisis? Enfin, bij Klein bleken ze groter dan gedacht, en ze waren sportief genoeg om me toch nog voor de vrouwenmodeshow uit te nodigen. Gelukkig, want zelf zien is geloven.

De Calvin Klein-company heeft na het afscheid van de echte Calvin de goede keuze gemaakt om de verschillende seksen ieder een ontwerptalent te gunnen. Dat loont zich. Beide shows behoren daardoor tot de interessantere collectiepresentaties. Ook al zijn ze meer van communicatiebelang dan van commerciële waarde.

Steenkoolsculpturen
Interessant en bijna letterlijk beeldschoon en beeldig. De vrouwenmode van Calvin Klein was een indrukwekkende serie, voornamelijk steenkoolzwarte sculpturen in een mix van wol, zijde en kasjmier. Deed me erg aan de geheel stoffig zwarte mannen denken die vroeger op hun rug de mudvolle zakken cokes en antraciet de huizen in droegen.

Maar dit zwart was niet saai of stoffig. Het was op diverse wijzen bewerkt, geborduurd, uitgesneden, beslagen, in reliëf -dessins geweven. Slanke jasjes en jurken liepen uit in wijduitstaande asymmetrische zomen. De deze fashionweek bijna verplichte referenties aan the ’80s zaten er mooi ingebeiteld. Schouders kregen flink accent door verbreding of door dat er een complete mouw miste. Klinkt erg, maar had een goed effect. Little black dresses bleken sensuele kunstwerkjes voor meisjes en vrouwen die mager en lang genoeg zijn om ook hun armen in de winter bloot durven geven. De hoge enkellaarzen met futuristischedoorkijkhak leidden de aandacht evenals de wilde plukken haar achter een zwarte hoofdband nauwelijks af van de kunstige kleren. Geen kleren voor de straat. Maar, ja, daar loopt al genoeg Calvin Klein-jeans.

Vernieuwde Tommy
Tommy Hilfiger stuurt wel zijn vrouwen- en mannenmode in een mix het podium op. In het verleden leverde dat rommelige shows op, vooral sinds het merk Hilfiger zich niet meer als enkel straat- of jeansmerk presenteert maar ambieert met zijn showcollectie de luxe markt te veroveren.

Bij Hilfiger begrijpen ze nu ook goed waar een show voor dient: het met succes presenteren van een visie! Nu, de show donderdag was strategisch en esthetisch een prima zet. Mannen in blazers en jassen die elke volwassen man met gevoel voor representativiteit zich wenst. Eenvoudig en goed gesneden uit rijke materialen. En enkele opvallende ruitpakken waarvan je, als man, hoopt dat ze je stonden. Geen spectaculaire mode, maar wel kleren om van te genieten. Ze liepen ook beslist de vrouwenmode niet in de weg.

Very 5th avenue!
Voor de vrouw bracht Tommy en zijn team een ode aan de typische Amerikaanse, klassieke stijl uit '60's, '70s & '80's waarbij sportieve kleren er super-sophisticated uitzien.

Met kleine knipogen naar de ontwerpers van twintig jaar geleden zoals Alaïa en Montana. Goed belijnde cameljassen en wollen volumineuze mantels in shocking pink vormden het hoogtepunt. Ook de slanke korte jurkjes verraadden een nieuw gevoel voor raffinement bij Hilfiger. Allemaal erg Fifth Avenue. Geen toeval, want die beroemde straat met haar droomwereld van wereldse shoppers diende niet alleen als inspiratie. Pal naast de nieuwe Diesel Planet-store opent Hilfiger eerdaags ook een winkel.

John de Greef